قال الإمام الکاظم عليه السلام

احادیث امام کاظم (ع)

امام موسی کاظم (علیه السلام)

۲۴۶ حدیث · صفحه ۱۵ از ۲۱

عَنِ اَلْكَاظِمِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لاَ تُذْهِبِ اَلْحِشْمَةَ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ أَخِيكَ وَ أَبْقِ مِنْهَا فَإِنَّ ذَهَابَ اَلْحِشْمَةِ ذَهَابُ اَلْحَيَاءِ.

امام کاظم علیه السّلام فرمود:پردۀ شرم و حیای میان خود و برادر دینیت را بر مدار، و آن را باقی گذار، زیرا از میان بردن آن باعث برداشتن حیاء است.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 695

عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ يَقُولُ لاَ يُخَلِّدُ اَللَّهُ فِي اَلنَّارِ إِلاَّ أَهْلَ اَلْكُفْرِ وَ اَلْجُحُودِ وَ أَهْلَ اَلضَّلاَلِ وَ اَلشِّرْكِ وَ مَنِ اِجْتَنَبَ اَلْكَبَائِرَ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ لَمْ يُسْأَلْ عَنِ اَلصَّغَائِرِ قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبٰائِرَ مٰا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئٰاتِكُمْ وَ نُدْخِلْكُمْ مُدْخَلا كَرِيما : قَالَ قُلْتُ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ فَالشَّفَاعَةُ لِمَنْ تَجِبُ مِنَ اَلْمُذْنِبِينَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ آبَائِهِ عَنْ عَلِيٍّ…

محمّد بن ابی عمیر گوید:از امام کاظم علیه السّلام شنیدم که می فرمود:خداوند در آتش جاودان ننماید مگر کفّار و منکران و گمراهان و مشرکان، و هر مؤمنی که از گناهان کبیره دوری کند خداوند او را از گناهان صغیره باز خواست نمی کند، خداوند متعال می فرماید: اگر از گناهان کبیره ای که از آن نهی شده اید دوری کنید ما گناهان صغیرۀ شما را پرده پوشی می کنیم، و شما را در جایگاهی بزرگ قرار می دهیم . راوی گوید:گفتم:یا ابن رسول اللّٰه پس شفاعت شامل کدامیک از گناهکاران می شود؟فرمود:پدرم از پدرانش از علی علیه السّلام نقل کند که فرمود:از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله شنیدم که می فرمود:شفاعت من برای کسانی از امّتم است که گناه کبیره ای مرتکب شده اند، و اما نیکوکاران نیازی به شفاعت ندارند. ابن ابی عمیر گوید:عرض کردم:یا…

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 705

عَنْ عَبْدِ اَلرَّحْمَنِ بْنِ اَلْحَجَّاجِ قَالَ : قُلْتُ لِأَبِي اَلْحَسَنِ مُوسَى عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَ رَأَيْتَ إِنِ اِحْتَجْتُ إِلَى اَلطَّبِيبِ وَ هُوَ نَصْرَانِيٌّ أُسَلِّمُ عَلَيْهِ وَ أَدْعُو لَهُ قَالَ نَعَمْ لاَ يَنْفَعُهُ دُعَاؤُكَ .

عبد الرحمن بن حجاج گوید:خدمت حضرت کاظم علیه السّلام عرض کردم:جایز است که هر گاه به طبیب نصرانی احتیاج پیدا کردم و نزد وی رفتم به او سلام کنم و برایش دعا کنم؟ فرمود:بلی، و لکن دعای شما سودی به حالش ندارد.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 707

وَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَرَفَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ لَتَأْمُرُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَ لتنهين لَتَنْهُنَّ عَنِ اَلْمُنْكَرِ أَوْ لَيُسْتَعْمَلَنَّ عَلَيْكُمْ شِرَارُكُمْ فَيَدْعُو خِيَارُكُمْ وَ لاَ يُسْتَجَابُ لَهُمْ.

امام صادق علیه السّلام می فرمود:باید امر به معروف کنید و باید نهی از منکر نمایید و الاّ خداوند شرارتان را بر شما مسلّط می گرداند و هر چه نیکان شما دعا کنند دعایشان مستجاب نشود.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 89

وَ عَنِ اَلْكَاظِمِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ أَهْلَ اَلْأَرْضِ لَمَرْحُومُونَ مَا تَحَابُّوا وَ أَدَّوُا اَلْأَمَانَةَ وَ عَمِلُوا بِالْحَقِّ.

امام کاظم علیه السّلام فرمود:اهل زمین تا هنگامی که به یک دیگر محبت بورزند و اداء امانت کنند و به حق عمل نمایند مورد رحمت هستند.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 93

عَنْ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ : إِنَّ اَلْمَعْرُوفَ لاَ يَسْتَتِمُّ إِلاَّ بِتَعْجِيلِهِ وَ سَتْرِهِ وَ تَصْغِيرِهِ فَإِذَا أَنْتَ عَجَّلْتَهُ فَقَدْ هَنَّأْتَهُ وَ إِذَا أَنْتَ صَغَّرْتَهُ فَقَدْ عَظَّمْتَهُ وَ إِذَا أَنْتَ سَتَرْتَهُ فَقَدْ أَتْمَمْتَهُ.

حضرت موسی بن جعفر علیه السّلام فرمود:نیکی و احسان کامل نمی گردد مگر بواسطه سه خصلت:شتاب در انجام کار نیک، پنهان نمودن و کوچک شمردن آن، زیرا اگر آن را با شتاب انجام دادی گوارا و دلچسب نمودی، و اگر آن را کوچک شمری بزرگش کردی، و اگر آن را پنهان نمودی کاملش گردانده ای.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 105

عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ بُكَيْرٍ قَالَ قَالَ أَبُو اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَا اِبْنَ بُكَيْرٍ إِنِّي لَأَقُولُ لَكَ قَوْلا قَدْ كَانَتْ آبَائِي عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ تَقُولُهُ لَوْ كَانَ فِيكُمْ عِدَّةُ أَهْلِ بَدْرٍ لَقَامَ قَائِمُنَا يَا عَبْدَ اَللَّهِ إِنَّا نُدَاوِي اَلنَّاسَ وَ نَعْلَمُ مَا هُمْ فَمِنْهُمْ مَنْ يُصَدِّقُنَا اَلْمَوَدَّةَ وَ يَبْذُلُ مُهْجَتَهُ لَنَا وَ مِنْهُمْ مَنْ لَيْسَ فِي قَلْبِهِ حَقِيقَةُ مَا يُظْهِرُ بِلِسَانِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ هُوَ عَيْنٌ لِعَدُوِّنَا عَلَيْنَا يَسْمَعُ حَدِيثَنَا وَ إِنْ أَطْمَعُ فِي شَيْءٍ قَلِيلٍ مِنَ اَلدُّنْيَا كَانَ أَشَدَّ…

امام کاظم علیه السّلام فرمود:ای ابن بکیر من چیزی به تو می گویم که پدرانم آن را می گفتند، اگر در بین شما به تعداد افراد جنگ بدر بودند قائم ما قیام می نمود. ای بندۀ خدا، ما مردم را بررسی می کنیم و می دانیم مردم چه هستند، بعضی از آنها در دوستی با ما راستگو هستند و جانشان را برای ما نثار می سازند، و بعضی از آنها حقیقتی را که بر زبانشان جاری می کنند در قلبشان وجود ندارد، و بعضی از آنان همچون چشمی برای دشمنان ما بر علیه ما هستند، کلام ما را می شنوند و اگر در چیز اندکی از دنیا طمع پیدا کنند از دشمن بر ما دشمنتر می شوند، چگونه آنان خوشی و شادی را می بینند در حالی که چنین صفتی دارند؟ حق طرفدارانی و باطل نیز پیروان ویژه ای دارد، اهل حق راهشان از اهل باطل جداست، انتظار امر ما را می کشند و از خدا امید…

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 117

عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَقْطِينٍ قَالَ قَالَ أَبُو اَلْحَسَنِ مُوسَى مُرْ أَصْحَابَكَ أَنْ يَكُفُّوا مِنْ أَلْسِنَتِهِمْ وَ يَدَعُوا اَلْخُصُومَةَ فِي اَلدِّينِ وَ يَجْتَهِدُوا فِي عِبَادَةِ اَللَّهِ وَ إِذَا قَامَ أَحَدُهُمْ فِي صَلاَةٍ فَرِيضَةٍ فَلْيُحْسِنْ صَلاَتَهُ وَ لْيُتِمَّ رُكُوعَهُ وَ سُجُودَهُ وَ لاَ يُشْغِلْ قَلْبَهُ بِشَيْءٍ مِنْ أُمُورِ اَلدُّنْيَا فَإِنِّي سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ يَقُولُ إِنَّ مَلَكَ اَلْمَوْتِ يَتَصَفَّحُ وُجُوهَ اَلْمُؤْمِنِينَ مِنْ عِنْدِ حُضُورِ اَلصَّلَوَاتِ اَلْمَفْرُوضَاتِ.

امام کاظم علیه السّلام فرمود:به یارانت امر کن که زبانهایشان را نگاه دارند، و دشمنی در دین را ترک نمایند، و در عبادت خداوند کوشش و تلاش کنند، و هر گاه یکی از آنان آماده برای نماز واجبی شد نمازش را به نیکویی بجا آورد، و رکوع و سجودش را کامل انجام دهد، و دلش را به امور دنیایی مشغول نگرداند، زیرا من از امام صادق علیه السّلام شنیدم که می فرمود: ملک الموت هنگام حضور در نمازهای واجب به صورتهای تک تک مؤمنین نظر می کند.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 125

عَنِ اَلْكَاظِمِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ عَلِيَّ بْنَ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَخَذَ بِيَدَيْ جَدِّي ثُمَّ قَالَ يَا بُنَيَّ اِفْعَلِ اَلْخَيْرَ إِلَى كُلِّ مَنْ طَلَبَهُ مِنْكَ فَإِنْ كَانَ أَهْلَهُ فَقَدْ أَصَبْتَ مَوْضِعَهُ وَ إِنْ لَمْ يَكُنْ بِمَوْضِعٍ كُنْتَ أَهْلَهُ وَ إِنْ شَتَمَكَ رَجُلٌ عَنْ يَمِينِكَ ثُمَّ تَحَوَّلَ إِلَى يَسَارِكَ فَاعْتَذَرَ إِلَيْكَ فَاقْبَلْ مِنْهُ .

امام کاظم علیه السّلام از پدر و جد بزرگوارش علیهم السّلام نقل می کند که:امام زین العابدین علیه السّلام دست جدم را گرفت و فرمود:پسر عزیزم هر که از تو طلب کار خیر نمود برایش انجام بده، اگر اهل آن است کار خوبی انجام گرفته، و اگر هم اهل آن نیست تو انجام وظیفه کرده ای، و اگر مردی از طرف راستت به تو دشنام داد و سپس به سوی چپت گردید و از تو عذر خواست عذرش را بپذیر.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 127

عَنْ سَعْدَانَ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ قَالَ اَلْكَاظِمُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَا فُلاَنُ قُلِ اَلْحَقَّ وَ إِنْ كَانَ فِيهِ هَلاَكُكَ فَإِنَّ فِيهِ نَجَاتَكَ وَ دَعِ اَلْبَاطِلَ وَ إِنْ كَانَ فِيهِ نَجَاتُكَ فَإِنَّ فِيهِ هَلاَكَكَ.

امام کاظم علیه السّلام فرمود:فلانی حق بگو گرچه هلاک تو در آن باشد، زیرا نجات تو در آن است، و باطل را رها کن اگر چه نجات تو در آن باشد، زیرا هلاک تو در آن است.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 127

عَنْ أَبِي إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ حُسْنُ اَلْخُلُقِ يُثْبِتُ اَلْمَوَدَّةَ وَ حُسْنُ اَلْبِشْرِ يُذْهِبُ اَلسَّخِيمَةَ وَ اِسْتَنْزِلُوا اَلرِّزْقَ بِالصَّدَقَةِ وَ مَنْ أَيْقَنَ بِالْخَلَفِ سَخَتْ نَفْسُهُ بِالنَّفَقَةِ وَ إِيَّاكَ أَنْ تَمْنَعَ حَقّا فَتُنْفِقَ فِي بَاطِلٍ مِثْلَيْهِ.

امام کاظم علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:خوش خلقی دوستی را پایدار کند، و خوشرویی کینه را از بین می برد، با صدقه دادن روزی خود را نازل کنید، کسی که یقین دارد آنچه را انفاق کند جایش بر می گردد نفسش به صدقه دادن با سخاوت می شود، بپرهیز از جلوگیری از حق در حالی که دو برابر آن را در راه باطل انفاق می کنی.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 129

عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عُمَرَ قَالَ سَمِعْتُ مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ يَقُولُ لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يُحَاسِبْ فِي كُلِّ يَوْمٍ نَفْسَهُ فَإِنْ عَمِلَ حَسَنا اِسْتَزَادَ اَللَّهَ مِنْهُ وَ حَمِدَ اَللَّهَ عَلَيْهِ وَ إِنْ عَمِلَ سَيِّئا اِسْتَغْفَرَ اَللَّهَ مِنْهُ وَ تَابَ إِلَيْهِ.

امام کاظم علیه السّلام می فرمود:از ما نیست کسی که هر روز نفس خود را محاسبه نکند، اگر کار نیکی کرده از خداوند زیادشدنش را بخواهد و خدا را بر آن سپاس گوید، و اگر کار بدی کرده از آن طلب استغفار از خداوند نماید و بسوی او توبه کند.

مشکاة الأنوار فی غرر الأخبار، ج 1، ص 129
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه