عَنِ اَلسَّكُونِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِذَا أَحَبَّ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ اَلْمُسْلِمَ فَلْيَسْأَلْهُ عَنِ اِسْمِهِ وَ اِسْمِ أَبِيهِ وَ قَبِيلَتِهِ وَ عَشِيرَتِهِ فَإِنَّهُ مِنَ اَلْحَقِّ اَلْوَاجِبِ وَ صِدْقِ اَلْإِخَاءِ أَنْ يَسْأَلَهُ عَنْ ذَلِكَ وَ إِلاَّ فَإِنَّهَا مَعْرِفَةٌ حَمْقَاءُ.
رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:هر گاه یکی از شما برادر مسلمانش را دوست بدارد، باید نامش و نام پدرش و نام قبیله و خویشاوندانش را بپرسد، زیرا از جملۀ حقوق واجب و صمیمیت در دوستی این است که اینها را از او بپرسد، و گر نه این آشنایی احمقانه است.
عَنِ اَلسَّكُونِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَنْ كَتَمَ سِرَّهُ كَانَتِ اَلْخِيَرَةُ فِي يَدِهِ وَ زَادَ فِيهِ غَيْرُهُ وَ أَيُّمَا حَدِيثٍ جَاوَزَ اِثْنَيْنِ فَقَدْ فَشَا.
امام صادق علیه السّلام از قول امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:هر کس سرّ خود را پنهان دارد اختیارش به دست اوست، و هر سخنی که از دو نفر تجاوز کرد پخش می شود.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لاَ تُطْلِعْ صَدِيقَكَ مِنْ سِرِّكَ إِلاَّ عَلَى مَا لَوِ أَطْلَعْتَ عَلَيْهِ عَدُوَّكَ لَمْ يَضُرَّكَ فَإِنَّ اَلصَّدِيقَ قَدْ يَكُونُ عَدُوّا يَوْما مَا.
امام صادق علیه السّلام فرمود:دوست خود را از سرّت آگاه مکن، مگر آن سرّی که اگر دشمنت آن را بفهمد به زیانت نباشد، زیرا روزی می رسد که همین دوست، دشمن می شود.
وَجَدْتُ بِخَطِّ أَمِينِ اَلدِّينِ رَحْمَةُ اَللَّهِ عَلَيْهِ عَنِ اَلصَّادِقِ قَالَ : قَالَ رَجُلٌ لِعَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ إِنَّ فُلاَنا يَنْسِبُكَ إِلَى أَنَّكَ ضَالٌّ مُبْتَدِعٌ فَقَالَ لَهُ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ مَا رَعَيْتَ حَقَّ مُجَالَسَةِ اَلرَّجُلِ حَيْثُ نَقَلْتَ إِلَيْنَا حَدِيثَهُ وَ لاَ أَدَّيْتَ حَقِّي حَيْثُ أَبْلَغْتَنِي عَنْ أَخِي مَا لَسْتُ أَعْلَمُهُ إِنَّ اَلْمَوْتَ يَعُمُّنَا وَ اَلْبَعْثَ مَحْشَرُنَا وَ اَلْقِيَامَةَ مَوْعِدُنَا وَ اَللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَنَا إِيَّاكَ وَ اَلْغِيبَةَ فَإِنَّهَا إِدَامُ كِلاَبِ أَهْلِ اَلنَّارِ وَ اِعْلَمْ أَنَّ مَنْ أَكْثَرَ مِنْ…
امام صادق علیه السّلام فرمود:مردی به امام سجاد علیه السّلام عرض کرد:فلانی تو را به گمراهی و بدعت گذاری متهم می کند، امام سجاد علیه السّلام فرمود:تو حق همنشینی او را مراعات نکردی که گفتۀ او را برای من نقل نمودی، و حق مرا هم ادا نکردی که گفتۀ برادرم را که من از آن خبر نداشتم برایم نقل نمودی، همۀ ما خواهیم مرد، و همۀ ما روز قیامت بر انگیخته خواهیم شد، و خداوند بین ما قضاوت می نماید، از غیبت دوری کن زیرا غیبت خورش سگهای دوزخ است، و بدان هر کس عیبهای مردم را بین دیگران شایع کند، غیبت کنندۀ او نیز بسیار می گرداند، و از او هم به اندازه ای که در اوست طلب می شود.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ آبَائِهِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَلرَّجُلُ اَلصَّالِحُ يَأْتِي بِالْخَبَرِ اَلصَّالِحِ وَ اَلرَّجُلُ اَلسَّوْءُ يَأْتِي بِالْخَبَرِ اَلسَّوْءِ وَ قَالَ إِسْمَاعُ اَلْأَصَمِّ مِنْ غَيْرِ تَضَجُّرٍ صَدَقَةٌ هَنِيئَةٌ.
امام صادق علیه السّلام از پدران بزرگوارش از قول رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:مرد درستکار همیشه خبر درست می آورد، و مرد بد همیشه خبر بد می آورد.
عَنْ أَبِي اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنْ كَانَ فِي يَدِكَ هَذِهِ شَيْءٌ فَاسْتَطَعْتَ أَنْ لاَ تَعْلَمَ هَذِهِ فَافْعَلْ.
امام کاظم علیه السّلام فرمود:اگر در یک دستت چیزی داری و می توانی کاری کنی که دست دیگرت از آن اطلاع پیدا نکند، حتما این کار را نکن.
عَنِ اَلْكَاظِمِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لاَ تُذْهِبِ اَلْحِشْمَةَ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ أَخِيكَ وَ أَبْقِ مِنْهَا فَإِنَّ ذَهَابَ اَلْحِشْمَةِ ذَهَابُ اَلْحَيَاءِ.
امام کاظم علیه السّلام فرمود:پردۀ شرم و حیای میان خود و برادر دینیت را بر مدار، و آن را باقی گذار، زیرا از میان بردن آن باعث برداشتن حیاء است.
عَنِ اَلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِذَا كَانَ اَلرَّجُلُ حَاضِرا فَكَنِّهِ وَ إِنْ كَانَ غَائِبا فَسَمِّهِ.
امام رضا علیه السّلام فرمود:هر گاه مرد در مجلس حاضر بود، او را با کنیه اش صدا بزن، و هر گاه غایب بود، با نامش از او یاد کن.
اَلْكِتْمَانُ مِلاَكُ اَلنَّجْوَى
راز داری، ملاک رازگویی است.
اَلْمَرْءُ أَحْفَظُ لِسِرِّه
آدمی خود، بهترین نگاهبان راز خود است.
اِحْفَظْ أَمْرَكَ وَ لاَ تُنْكِحْ خَاطِبا خَاطِئا سِرَّك
کار خود را نگاه دار، و به زنی مده راز خود را.
اِنْفَرِدْ بِسِرِّكَ وَ لاَ تُودِعْهُ حَازِما فَيَزِلَّ وَ لاَ جَاهِلا فَيَخُون
راز خود را، خود نگاه دار، آن را نه به دوراندیش سپار چون بلغزد و نه به نادان، چون خیانت کند.
