احادیث درباره راز داری

سِرُّكَ سُرُورُكَ إِنْ كَتَمْتَهُ وَ إِنْ أَذَعْتَهُ كَانَ ثُبُورَك

راز تو، شادمانی توست اگر آن را پنهان داری؛ و اگر آن را فاش سازی، هلاکت توست.

سِرُّكَ أَسِيرُكَ فَإِنْ أَفْشَيْتَهُ صِرْتَ أَسِيرَه

راز تو، اسیر توست.اگر آن را فاش کردی، تو اسیر او خواهی بود.

صَدْرُ اَلْعَاقِلِ صُنْدُوقُ سِرِّه

سینۀ خردمند، جعبۀ راز اوست.

كُنْ بِأَسْرَارِكَ بَخِيلا وَ لاَ تُذِعْ سِرّا أُودِعْتَهُ فَإِنَّ اَلْإِذَاعَةَ خِيَانَة

در رازهایت بخیل باش، و راز دیگران را فاش مساز، چون خیانت است.

كُلَّمَا كَثُرَ خُزَّانِ اَلْأَسْرَارِ كَثُرَ ضُيَّاعُهَا

هر گاه خزانه داران راز، بسیار شوند، تباهی راز بسیار گردد.

كَاتِمُ اَلسِّرِّ وَفِيٌّ أَمِين

پنهان کنندۀ راز، با وفا و امین است.

لَيْسَ كُلُّ عَوْرَةٍ تَظْهَر

هر پنهان شدنی را نتوان دید.

مَنْ كَتَمَ سِرَّهُ كَانَتِ اَلْخِيَرَةُ بِيَدِه

هر که راز خود پنهان دارد، اختیار آن را در دست خویش دارد.

مَنْ أَسَرَّ إِلَى غَيْرِ ثِقَةٍ ضَيَّعَ سِرَّه

هر که راز خود را به نااهل بسپارد، آن را تباه سازد.

مِنْ تَوْفِيقِ اَلرَّجُلِ وَضْعُ سِرِّهِ عِنْدَ مَنْ يَسْتُرُهُ وَ إِحْسَانُهُ عِنْدَ مَنْ يَنْشُرُه

از توفیق مرد آن است که راز خویش به رازدار سپارد؛ و نیکی به کسی کند که آن را گسترش دهد.

مِلاَكُ اَلسِّرِّ سَتْرُه

اساس راز، پنهانداری است.

لاَ تُودِعَنَّ سِرَّكَ مَنْ لاَ أَمَانَةَ لَه

رازت را به ناامینان مسپار.