وَ يُرْوَى أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ دَخَلَ اَلْبَيْتَ عَامَ اَلْفَتْحِ وَ مَعَهُ اَلْفَضْلُ بْنُ عَبَّاسٍ وَ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ ثُمَّ خَرَجَ فَأَخَذَ بِحَلْقَةِ اَلْبَابِ ثُمَّ قَالَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي صَدَقَ عَبْدَهُ وَ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَ غَلَبَ اَلْأَحْزَابَ وَحْدَهُ إِنَّ اَللَّهَ أَذْهَبَ نَخْوَةَ اَلْعَرَبِ وَ تَكَبُّرَهَا بِآبَائِهَا وَ كُلُّكُمْ مِنْ آدَمَ وَ آدَمُ مِنْ تُرَابٍ وَ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اَللّٰهِ أَتْقٰاكُمْ : .
روایت شده که:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله در سال فتح مکه در حالی وارد خانه خدا شد که فضل بن عباس و اسامة بن زید همراه ایشان بودند، سپس خارج شد و حلقۀ در خانه را در دست مبارک گرفت و فرمود:حمد و ستایش خدایی را که بنده اش را تصدیق نمود و به وعده اش وفا کرد، و به تنهایی بر همه حزبها چیره شد، خداوند کینۀ عربها و تکبرشان را به همراه پدرانشان بر طرف کرد، و تمام شما از آدم هستید، و آدم از خاک است، و گرامی ترین شما نزد خداوند با تقواترین شماست.
عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ قَالَ : صَلَّى أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ ثُمَّ لَمْ يَزَلْ فِي مَوْضِعِهِ حَتَّى صَارَتِ اَلشَّمْسُ عَلَى قِيدِ رُمْحٍ وَ أَقْبَلَ عَلَى اَلنَّاسِ بِوَجْهِهِ فَقَالَ وَ اَللَّهِ لَقَدْ أَدْرَكْنَا أَقْوَاما كَانُوا يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدا وَ قِيٰاما : يُرَاوِحُونَ بَيْنَ جِبَاهِهِمْ وَ رُكَبِهِمْ كَأَنَّ زَفِيرَ اَلنَّارِ فِي آذَانِهِمْ إِذَا ذُكِرَ اَللَّهُ عِنْدَهُمْ مَادُوا كَمَا يَمِيدُ اَلشَّجَرُ كَأَنَّ اَلْقَوْمَ بَاتُوا غَافِلِينَ قَالَ ثُمَّ قَامَ فَمَا رُئِيَ ضَاحِكا حَتَّى قُبِضَ صَلَوَاتُ اَللَّهِ…
امام زین العابدین علیه السّلام می فرماید:امیر مؤمنان علیه السّلام نماز صبح را خواند و در مصلای خود نشست تا خورشید به اندازۀ یک نیزه بیرون آمد، سپس رو به مردم کرده و فرمود:به خدا قسم مردمی را دیدم که برای پروردگار خود تمامی شب را به سجده و عبادت بسر می برند، و پیشانیها و زانوهایشان را به دنبال هم بر خاک می مالند.گویا نفس زدن آتش جهنم در گوشهایشان بود، هر گاه یاد خدا نزد آنها می شد می لرزیدند چنانچه درخت به لرزه در می آید، گویا آن مردم در خواب غفلت بودند. امام فرمود:سپس امیر مؤمنان علیه السّلام برخاست و دیگر دیده نشد که بخندد، تا وفات نمود، درود خدا بر او باد.
عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِيدِ بْنِ هِلاَلٍ قَالَ : دَخَلْتُ عَلَى أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ نَحْنُ جَمَاعَةٌ فَقَالَ كُونُوا اَلنُّمْرُقَةَ اَلْوُسْطَى يَرْجِعُ إِلَيْكُمُ اَلْغَالِي وَ يَلْحَقُ بِكُمُ اَلتَّالِي وَ اِعْمَلُوا يَا شِيعَةَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَللَّهِ مَا بَيْنَنَا وَ بَيْنَ اَللَّهِ مِنْ قَرَابَةٍ وَ لاَ لَنَا عَلَى اَللَّهِ حُجَّةٌ وَ لاَ يُتَقَرَّبُ إِلَى اَللَّهِ إِلاَّ بِالطَّاعَةِ مَنْ كَانَ مُطِيعا نَفَعَتْهُ وَلاَيَتُنَا وَ مَنْ كَانَ عَاصِيا لَمْ تَنْفَعْهُ وَلاَيَتُنَا قَالَ ثُمَّ اِلْتَفَتَ إِلَيْنَا وَ قَالَ لاَ تَغْتَرُّوا وَ لاَ تَفْتُرُوا قُلْتُ وَ مَا…
عمرو بن سعید بن هلال گوید:به همراه گروهی وارد بر امام باقر علیه السّلام شدیم، حضرت فرمود:شما لنگرگاه میانه باشید تا سبقت گیرندگان به سوی شما برگردند و عقب ماندگان به شما برسند.و آگاه باشید ای شیعۀ آل محمّد صلّی اللّٰه علیه و آله به خدا قسم بین ما و خداوند هیچ گونه خویشاوندی وجود ندارد و ما هیچ حجّتی بر خدا نداریم، و قرب به خدا میسّر نمی شود مگر به واسطه اطاعت و بندگی، هر کس مطیع باشد ولایت ما برایش سودمند است، و هر کس نافرمان باشد ولایت ما نفعی برایش ندارد. عمرو می گوید:سپس امام رو به ما کرده و فرمود:فریب نخورید و افترا نبندید، پرسیدم: نمرقه وسطی چیست؟فرمود:آیا ندیده ای کسانی را که وقتی وارد خانه ای می شوند که در آن بالشهایی وجود دارد؛ به آن بالشهای متوسط متوجه می شوند و آن را برای استراحت…
عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : شِيعَةُ عَلِيٍّ اَلْمُتَبَاذِلُونَ فِي وَلاَيَتِنَا اَلْمُتَحَابُّونَ فِي مَوَدَّتِنَا اَلَّذِينَ إِذَا غَضِبُوا لَمْ يَظْلِمُوا وَ إِنْ رَضُوا لَمْ يُسْرِفُوا بَرَكَةٌ عَلَى مَنْ جَاوَرُوا سِلْمٌ لِمَنْ خَالَطُوا.
امام باقر علیه السّلام فرمود:شیعیان علی علیه السّلام کسانی هستند که در راه دوستی ما مال خود را به یک دیگر می بخشند، و به دوستی ما با یک دیگر دوست می شوند، اگر به خشم آیند ستم روا نمی دارند، و اگر خوشنود شوند زیاده روی نمی کنند، برای همسایگان برکت هستند، و برای معاشرین خود سلامتی و آسایشند.
قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ تَبِعَ قَوْمٌ أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ فَالْتَفَتَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ مَنْ أَنْتُمْ قَالُوا شِيعَتُكَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ قَالَ مَا لِي لاَ أَرَى عَلَيْكُمْ سِيمَاءَ اَلشِّيعَةِ فَقَالُوا وَ مَا سِيمَاءُ اَلشِّيعَةِ قَالَ صُفْرُ اَلْوُجُوهِ مِنَ اَلسَّهَرِ خُمْصُ اَلْبُطُونِ مِنَ اَلصِّيَامِ ذُبُلُ اَلشِّفَاهِ مِنَ اَلدُّعَاءِ عَلَيْهِمْ غَبَرَةُ اَلْخَاشِعِينَ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:عده ای به دنبال امیر المؤمنین علیه السّلام به راه افتادند، حضرت متوجه آنان شده و فرمود:کیستید؟گفتند:شیعیان تو ای امیر مؤمنان.فرمود:چرا در چهرۀ شما نشانۀ شیعه نمی بینم؟گفتند:نشانۀ چهره شیعه چیست؟فرمود:زردی صورت از اثر بی خوابی، فرورفتگی شکم بر اثر روزه گرفتن، خشکیدن لبها بر اثر دعای بسیار، و نشستن غبار فروتنی بر آنها.
وَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِنَّمَا شِيعَةُ عَلِيٍّ مَنْ عَفَّ بَطْنُهُ وَ فَرْجُهُ وَ اِشْتَدَّ جِهَادُهُ وَ عَمِلَ لِخَالِقِهِ وَ رَجَا ثَوَابَهُ وَ خَافَ عِقَابَهُ فَإِذَا رَأَيْتَ أُولَئِكَ فَأُولَئِكَ شِيعَةُ جَعْفَرٍ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:شیعه علی کسی است که شکم و دامن خود را حفظ نماید، و سخت کوش باشد، و کارش برای خالقش باشد، و امید ثواب از او داشته باشد، و از کیفر او بترسد، هر گاه چنین کسانی را دیدی آنها شیعه جعفر هستند.
وَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِنَّ لِلَّهِ عِبَادا كَسَرَتْ قُلُوبَهُمْ خَشْيَةٌ فَأَسْكَتَهُمْ عَنِ اَلنُّطْقِ وَ إِنَّهُمْ لَفُصَحَاءُ عُقَلاَءُ اَلِبَّاءُ نُبَلاَءُ يَسْتَبِقُونَ إِلَيْهِ بِالْأَعْمَالِ اَلزَّكِيَّةِ لاَ يَسْتَكْثِرُونَ لَهُ اَلْكَثِيرَ وَ لاَ يَرْضَوْنَ لَهُ بِالْقَلِيلِ يَرَوْنَ فِي أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ شِرَارٌ وَ أَنَّهُمْ أَكْيَاسٌ أَبْرَارٌ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند متعال بندگانی دارد که از خوف الهی قلبهایشان شکسته، و آنان را از سخن گفتن باز داشته، در حالی که آنها دانشمندانی خوش سخن و عقلایی کامل العقل هستند، و به وسیلۀ اعمال نیک خود بسوی خدا از یک دیگر پیشی می گیرند، عملشان را زیاد نمی دانند، و به کم راضی نمی شوند، خودشان را شرور می دانند در حالی که آنها با هوشانی نیکوکارند.
وَ قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَنْ حَقَّرَ مُؤْمِنا لِقِلَّةِ مَالِهِ حَقَّرَهُ اَللَّهُ فَلَمْ يَزَلْ عِنْدَ اَللَّهِ مَحْقُورا حَتَّى يَتُوبَ مِمَّا صَنَعَ وَ قَالَ إِنَّهُمْ يُبَاهُونَ بِأَكْفَائِهِمْ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ .
امام صادق علیه السّلام می فرماید:کسی که مؤمن را به خاطر تنگدستیش کوچک شمارد خداوند او را کوچک می کند، و در همین حالت حقارت می ماند تا اینکه از کرده اش توبه کند. و فرمود:مؤمنین در روز قیامت به همتاهای خود فخر فروشی می کنند.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : أُوصِيكَ بِحِفْظِ مَا بَيْنَ رِجْلَيْكَ وَ مَا بَيْنَ لَحْيَيْكَ.
امام صادق علیه السّلام فرموده اند:سفارش می کنم تو را به حفظ دامن و زبانت.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : اَلْعُلَمَاءُ أُمَنَاءُ وَ اَلْأَتْقِيَاءُ حُصُونٌ وَ اَلْعُمَّالُ سَادَةٌ.
امام صادق علیه السّلام می فرماید:علماء امینان هستند، و پرهیزگاران قلعه های محکم مذهب، و عمل کنندگان به احکام آقایان و سروران دین هستند.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَنْ عَرَفَ اَللَّهَ وَ عَظَّمَهُ مَنَعَ فَاهُ مِنَ اَلْكَلاَمِ وَ بَطْنَهُ مِنَ اَلطَّعَامِ وَ عَنَّى نَفْسَهُ بِالصِّيَامِ وَ اَلْقِيَامِ قَالُوا بِآبَائِنَا وَ أُمَّهَاتِنَا يَا رَسُولَ اَللَّهِ هَؤُلاَءِ أَوْلِيَاءُ اَللَّهِ قَالَ إِنَّ أَوْلِيَاءَ اَللَّهِ سَكَتُوا وَ كَانَ سُكُوتُهُمْ ذِكْرا وَ نَظَرُوا وَ كَانَ نَظَرُهُمْ عِبْرَة وَ نَطَقُوا فَكَانَ نُطْقُهُمْ حِكْمَة وَ مَشَوْا وَ كَانَ مَشْيُهُمْ بَيْنَ اَلنَّاسِ بَرَكَة وَ لَوْ لاَ اَلْآجَالُ اَلَّتِي كُتِبَتْ عَلَيْهِمْ…
امام صادق علیه السّلام از قول رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل می کند که فرمود:هر که خدا را شناخت و او را بزرگوار دانست؛ دهانش را از سخن می بندد، و شکمش را از طعام، و خودش را به روزه گرفتن و شب زنده داری به زحمت و مشقت می اندازد.پرسیدند:پدر و مادرمان فدای شما ای رسول خدا، اینها اولیاء خدا هستند؟فرمود:اولیاء خدا خاموشند و خاموشی آنها ذکر خداست، نگاه می کنند و نگاه کردنشان عبرت است، و سخن می گویند و سخنانشان حکمت است، و راه می روند و راه رفتنشان در بین مردم برکت است، و اگر عمر مقدّری برایشان نبود، روح و جانشان در کالبدشان از ترس عذاب و شوق ثواب بر جای نمی ماند.
عَنْ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ أَنَّهُ قَالَ : إِنَّ اَلْمَعْرُوفَ لاَ يَسْتَتِمُّ إِلاَّ بِتَعْجِيلِهِ وَ سَتْرِهِ وَ تَصْغِيرِهِ فَإِذَا أَنْتَ عَجَّلْتَهُ فَقَدْ هَنَّأْتَهُ وَ إِذَا أَنْتَ صَغَّرْتَهُ فَقَدْ عَظَّمْتَهُ وَ إِذَا أَنْتَ سَتَرْتَهُ فَقَدْ أَتْمَمْتَهُ.
حضرت موسی بن جعفر علیه السّلام فرمود:نیکی و احسان کامل نمی گردد مگر بواسطه سه خصلت:شتاب در انجام کار نیک، پنهان نمودن و کوچک شمردن آن، زیرا اگر آن را با شتاب انجام دادی گوارا و دلچسب نمودی، و اگر آن را کوچک شمری بزرگش کردی، و اگر آن را پنهان نمودی کاملش گردانده ای.
