قال الإمام الصادق عليه السلام:
قَالَ اَلصَّادِقُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ تَبِعَ قَوْمٌ أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ فَالْتَفَتَ إِلَيْهِمْ فَقَالَ مَنْ أَنْتُمْ قَالُوا شِيعَتُكَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ قَالَ مَا لِي لاَ أَرَى عَلَيْكُمْ سِيمَاءَ اَلشِّيعَةِ فَقَالُوا وَ مَا سِيمَاءُ اَلشِّيعَةِ قَالَ صُفْرُ اَلْوُجُوهِ مِنَ اَلسَّهَرِ خُمْصُ اَلْبُطُونِ مِنَ اَلصِّيَامِ ذُبُلُ اَلشِّفَاهِ مِنَ اَلدُّعَاءِ عَلَيْهِمْ غَبَرَةُ اَلْخَاشِعِينَ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:عده ای به دنبال امیر المؤمنین علیه السّلام به راه افتادند، حضرت متوجه آنان شده و فرمود:کیستید؟گفتند:شیعیان تو ای امیر مؤمنان.فرمود:چرا در چهرۀ شما نشانۀ شیعه نمی بینم؟گفتند:نشانۀ چهره شیعه چیست؟فرمود:زردی صورت از اثر بی خوابی، فرورفتگی شکم بر اثر روزه گرفتن، خشکیدن لبها بر اثر دعای بسیار، و نشستن غبار فروتنی بر آنها.