قال الإمام الکاظم عليه السلام:
عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَقْطِينٍ قَالَ قَالَ أَبُو اَلْحَسَنِ مُوسَى مُرْ أَصْحَابَكَ أَنْ يَكُفُّوا مِنْ أَلْسِنَتِهِمْ وَ يَدَعُوا اَلْخُصُومَةَ فِي اَلدِّينِ وَ يَجْتَهِدُوا فِي عِبَادَةِ اَللَّهِ وَ إِذَا قَامَ أَحَدُهُمْ فِي صَلاَةٍ فَرِيضَةٍ فَلْيُحْسِنْ صَلاَتَهُ وَ لْيُتِمَّ رُكُوعَهُ وَ سُجُودَهُ وَ لاَ يُشْغِلْ قَلْبَهُ بِشَيْءٍ مِنْ أُمُورِ اَلدُّنْيَا فَإِنِّي سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ يَقُولُ إِنَّ مَلَكَ اَلْمَوْتِ يَتَصَفَّحُ وُجُوهَ اَلْمُؤْمِنِينَ مِنْ عِنْدِ حُضُورِ اَلصَّلَوَاتِ اَلْمَفْرُوضَاتِ.
امام کاظم علیه السّلام فرمود:به یارانت امر کن که زبانهایشان را نگاه دارند، و دشمنی در دین را ترک نمایند، و در عبادت خداوند کوشش و تلاش کنند، و هر گاه یکی از آنان آماده برای نماز واجبی شد نمازش را به نیکویی بجا آورد، و رکوع و سجودش را کامل انجام دهد، و دلش را به امور دنیایی مشغول نگرداند، زیرا من از امام صادق علیه السّلام شنیدم که می فرمود: ملک الموت هنگام حضور در نمازهای واجب به صورتهای تک تک مؤمنین نظر می کند.