عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ اَلرَّجُلَ يَكُونُ بَارّا بِوَالِدَيْهِ وَ هُمَا حَيَّانِ فَإِذَا مَاتَا وَ لَمْ يَسْتَغْفِرْ لَهُمَا كُتِبَ عَاقّا لَهُمَا وَ إِنَّ اَلرَّجُلَ يَكُونُ عَاقّا لَهُمَا فِي حَيَاتِهِمَا فَإِذَا مَاتَا وَ أَكْثَرَ اَلاِسْتِغْفَارَ لَهُمَا فَكُتِبَ بَارّا .
امام باقر علیه السّلام فرمود:اگر مرد نسبت به پدر و مادرش در زمان حیاتشان نیکی کند، و هنگامی که مردند بر ایشان طلب آمرزش نکرد، در نامۀ عملش عاق والدین نوشته شود، و اگر مردی که در زمان حیاتشان عاق والدین بوده، و هنگامی که مردند بر ایشان استغفار زیاد کرد در نامۀ عملش جزء نیکوکاران محسوب شود.
عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : اَلصَّبْرُ صَبْرَانِ صَبْرٌ عَلَى اَلْبَلاَءِ حَسَنٌ جَمِيلٌ وَ أَفْضَلُ اَلصَّبْرِ مِنَ اَلصَّابِرِينَ اَلْوَرَعُ عَنِ اَلْمَحَارِمِ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:صبر بر دو قسم است:صبر بر بلاء و مصیبت که نیکو و زیباست، و بهترین صبرها از صبرکنندگان، پرهیز و دوری جستن از کارهای حرام است.
عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : أَتَى رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ رَجُلٌ فَقَالَ إِنَّ أَبَوَيَّ عُمِّرَا وَ إِنَّ أَبِي مَضَى وَ بَقِيَتْ أُمِّي فَبَلَغَ بِهَا اَلْكِبَرُ حَتَّى صِرْتُ أَمْضَغُ لَهَا كَمَا يُمْضَغُ لِلصَّبِيِّ وَ أُوَسِّدُهَا كَمَا يُوَسَّدُ لِلصَّبِيِّ وَ عَلَّقْتُهَا فِي مِكْتَلٍ أُحَرِّكُهَا فِيهِ لِتَنَامَ ثُمَّ بَلَغَ مِنْ أَمْرِهَا إِلَى أَنْ كَانَتْ تُرِيدُ مِنِّي اَلْحَاجَةَ فَلاَ أَدْرِي أَيُّ شَيْءٍ هُوَ وَ أُرِيدُ مِنْهَا اَلْحَاجَةَ فَلاَ تَدْرِي أَيُّ شَيْءٍ هُوَ فَلَمَّا رَأَيْتُ ذَلِكَ سَأَلْتُ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ…
امام باقر علیه السّلام فرمود:مردی خدمت رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله رسید و عرض کرد:پدر و مادرم پیر شده بودند و عمر زیادی کردند، پدرم از دنیا رفته و مادرم باقی مانده است، به حدّی پیر شده که غذا را برایش می جوم همان طور که برای طفل می جوند، و برایش بالش می گذارم همان طور که برای طفل بالش گذاشته می شود، او را در گهواره ای قرار می دهم و حرکتش می دهم تا بخوابد، سپس کارش به حدی رسیده که از من چیزی می خواهد ولی نمی داند آن چیز چیست، و من از او چیزی می خواهم و او نمی داند آن چیز چیست، چون این حال را دیدم، از خدای عزّ و جل خواستم تا بر سینه ام پستانی برویاند، و در آن شیر جاری شود تا او را شیر دهم، گفت:سپس روی سینه ام پستانی ظاهر شد، سپس آن را فشرد و از آن شیر خارج شد، بعد گفت:این گونه او را شیر می…
عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فِي كَلاَمٍ لَهُ إِيَّاكُمْ وَ عُقُوقَ اَلْوَالِدَيْنِ فَإِنَّ رِيحَ اَلْجَنَّةِ تُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ أَلْفِ عَامٍ وَ لاَ يَجِدُهَا عَاقٌّ وَ لاَ قَاطِعُ رَحِمٍ وَ لاَ شَيْخٌ زَانٍ وَ لاَ جَارٌّ إِزَارَهُ خُيَلاَءَ إِنَّمَا اَلْكِبْرِيَاءُ لِلَّهِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ.
امام باقر علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:از آزردن پدر و مادر بپرهیزید، زیرا بوی بهشت از مسافت هزار سال شنیده شود؛ ولی عاق والدین و قطع کننده خویشاوندی، و پیرمرد زناکار، و آنکه جامه اش را از روی تکبر و بزرگ منشی بر زمین کشد آن را حس نکنند، و جز این نیست که بزرگی از آن پروردگار جهانیان است.
عَنْ جَابِرٍ عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مُرُوَّةُ اَلصَّبْرِ فِي حَالِ اَلْفَاقَةِ وَ اَلْحَاجَةِ وَ اَلتَّعَفُّفِ وَ اَلْغِنَى أَكْثَرُ مِنْ مُرُوَّةِ اَلْإِعْطَاءِ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:مردانگی صبر در حال نیازمندی و تنگدستی و آبروداری و بی نیازی بیشتر از مردانگی و بخشش است.
وَ قَالَ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ مُوسَى بْنُ عِمْرَانَ يَا رَبِّ أَوْصِنِي قَالَ أُوصِيكَ بِي قَالَ فَقَالَ رَبِّ أَوْصِنِي قَالَ أُوصِيكَ بِي ثَلاَثا قَالَ يَا رَبِّ أَوْصِنِي قَالَ أُوصِيكَ بِأُمِّكَ قَالَ يَا رَبِّ أَوْصِنِي قَالَ أُوصِيكَ بِأُمِّكَ قَالَ يَا رَبِّ أَوْصِنِي قَالَ أُوصِيكَ بِأَبِيكَ قَالَ لِأَجْلِ ذَلِكَ إِنَّ لِلْأُمِّ ثُلُثَيِ اَلْبِرِّ وَ لِلْأَبِ اَلثُّلُثَ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:موسی بن عمران عرض کرد:پروردگارا مرا نصیحت کن، فرمود: سفارش می کنم تو را به توجه داشتن نسبت به من، عرض کرد:پروردگارا مرا نصیحت کن، سه مرتبه فرمود:سفارش می کنم تو را به خودم، عرض کرد:پروردگارا مرا نصیحت کن، فرمود:سفارشت می کنم در بارۀ مادرت، عرض کرد:پروردگارا مرا نصیحت کن، فرمود:سفارش می کنم تو را در بارۀ مادرت، عرض کرد:پروردگارا مرا نصیحت کن، فرمود:سفارش می کنم تو را در مورد پدرت، فرمود:برای همین است که برای مادر دو ثلث نیکی و برای پدر یک ثلث است.
عَنْ عَبْدِ اَللَّهِ بْنِ مُسْكَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ إِنَّ أَبِي كَرَّمَ اَللَّهُ وَجْهَهُ نَظَرَ إِلَى رَجُلٍ وَ مَعَهُ اِبْنُهُ وَ اَلاِبْنُ مُتَّكٍ عَلَى ذِرَاعِ اَلْأَبِ قَالَ فَمَا كَلَّمَهُ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ مَقْتا لَهُ حَتَّى فَارَقَ اَلدُّنْيَا .
امام باقر علیه السّلام فرمود:پدرم که خدا رویش را مکرّم بدارد به مردی نگاه کرد که پسرش همراه او بود، و آن پسر به شانۀ پدرش تکیه کرده بود، فرمود:پدرم با آن پسر به خاطر بدی آن کارش سخن نگفت تا از دنیا رفت.
مِنْ كِتَابِ اَلْمَحَاسِنِ عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أُوصِي اَلشَّاهِدَ مِنْ أُمَّتِي وَ اَلْغَائِبَ مِنْهُمْ وَ مَنْ فِي أَصْلاَبِ اَلرِّجَالِ وَ أَرْحَامِ اَلنِّسَاءِ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ أَنْ يَصِلَ اَلرَّحِمَ وَ إِنْ كَانَتْ مِنْهُ عَلَى مَسِيرَةِ سَنَةٍ فَإِنَّ ذَلِكَ مِنَ اَلدِّينِ.
امام باقر علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:سفارش می کنم امت حاضر و غایبم را و آنهایی را که در پشت مردان و رحم زنانند تا روز قیامت؛ به اینکه صلۀ رحم کنند، اگر چه به فاصله یک سال راه باشد، زیرا صلۀ رحم جزء دین است.
وَ قَالَ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ صِلَةُ اَلْأَرْحَامِ تُزَكِّي اَلْأَعْمَالَ وَ تَدْفَعُ اَلْبَلْوَى وَ تُنْمِي اَلْأَمْوَالَ وَ تُيَسِّرُ اَلْحِسَابَ وَ تُنْسِئُ فِي اَلْأَجَلِ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:صلۀ ارحام اعمال را پاک کند و بلا را بگرداند، و اموال را فزونی دهد، و حساب را آسان کند، و اجل را به تأخیر اندازد.
وَ قَالَ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِذَا بَلَغَ اَلرَّجُلُ أَرْبَعِينَ سَنَة نَادَى مُنَادٍ مِنَ اَلسَّمَاءِ قَدْ دَنَا اَلرَّحِيلُ فَأَعِدَّ اَلزَّادَ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:هنگامی که مرد به چهل سالگی رسد منادی از آسمان ندا کند:کوچ نزدیک است توشه برگیر.
عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : يَا رَبِيعُ إِنَّ اَلرَّجُلَ لَيَصْدُقُ حَتَّى يُكْتَبَ عِنْدَ اَللَّهِ صِدِّيقا .
امام باقر علیه السّلام فرمود:ای ربیع مرد راست می گوید:به درجه ای که نزد خداوند جزء صدّیقان قرار داده می شود.
سُئِلَ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَا حَقُّ اَللَّهِ عَلَى اَلْعِبَادِ قَالَ أَنْ لاَ يَقُولُوا مَا لاَ يَعْلَمُونَ .
از امام باقر علیه السّلام سؤال شد:حق خدا بر بندگان چیست؟فرمود:آنچه را نمی دانند نگویند.
