إنَّ مِن رَوحِ اللّه ثَلاثَةً التَّهَجُّدَ بِاللَّیلِ وَ إفطارَ الصّائمِ و لِقاءَ الإخوانِ
سه چیز نشانه رحمت خدا است: 1.عبادت شبانه 2.افطار دادن به روزه دار 3.دیدار با برادران
احادیث امام باقر (ع)
امام محمد باقر (علیه السلام)
إنَّ لِجُمَعِ شَهْرِ رَمَضَانَ عَلَی جُمَعِ سَائِرِ الشُّهُورِ فَضْلاً کفَضْلِ شَهْرِ رَمَضَانَ عَلَی سَائِرِ الشُّهُورِ.
فضیلت و برتری جمعه های ماه رمضان بر جمعه های سایر ماه های سال، همچون فضیلت و برتری ماه رمضان بر سایر ماه های سال می باشد.
لاتَخفی عَلَینا لَیلَةُ القَدرِ، إنَّ المَلائِکةَ یطوفونَ بِنا فیها.
شب قدر بر ما پوشیده نمی مانَد. فرشتگان در آن شب، گِرد ما می چرخند.
عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ عَلَیهِ السَّلَامُ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ: اسْتَحْیوا مِنَ اللَّهِ حَقَّ الْحَیاءِ، فَقِیلَ: یا رَسُولَ اللَّهِ! وَ مَنْ یسْتَحْیی مِنَ اللَّهِ حَقَّ الْحَیاءِ؟ فَقَالَ: مَنِ اسْتَحْیی مِنَ اللَّهِ حَقَّ الْحَیاءِ، فَلْیکتُبْ أَجَلُهُ بَینَ عَینَیهِ، وَ لْیزْهَدْ فِی الدُّنْیا وَ زِینَتَهَا، وَ یحْفَظُ الرَّأْسَ وَ مَا حَوَی، وَ الْبَطْنَ وَ مَا وَعَی، وَ لَا ینسَی الْمَقَابِرَ، وَ الْبِلَی.
امام باقر عَلَیهِ السَّلَامُ به نقل از رسول خدا صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرمود: از خداوند به طور واقعی شرم و حیا کنید، گفته شد: ای رسول خدا! چه کسی می تواند در مقابل خدا حقیقتاً شرم و حیا را رعایت کند؟ حضرت رسول صَلَّی اللَّهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ فرمود: هر که واقعاً از خدا شرم و حیا کند، مرگ خود را هر لحظه جلوی خود می بیند، نسبت به دنیا و تجمّلات آن زاهدانه زندگی می کند، سر و چشم و گوش و زبان و فکر خود را، همچنین شکم و اطراف آن را حفظ و کنترل می نماید، قبرستان و حالات درون قبر را فراموش نمی کند.
یأْتِی عَلَی النَّاسِ زَمَانٌ یغِیبُ عَنْهُمْ إِمَامُهُمْ، فَطُوبَی لِلثَّابِتِینَ عَلَی أَمْرِنَا فِی ذَلِک الزَّمَانِ، إِنَّ أَدْنَی مَا یکونُ لَهُمْ مِنَ الثَّوَابِ أَنْ ینَادِیهُمُ الْبَارِی تَعَالَی فَیقُولُ: عِبَادِی وَ إِمَائِی آمَنْتُمْ بِسِرِّی وَ صَدَّقْتُمْ بِغَیبِی فَأَبْشِرُوا بِحُسْنِ الثَّوَابِ مِنِّی، أَنْتُمْ عِبَادِی وَ إِمَائِی حَقّاً، مِنْکمْ أَتَقَبَّلُ وَ عَنْکمْ أَعْفُو وَ لَکمْ أَغْفِرُ وَ بِکمْ أَسْقِی عِبَادِی الْغَیثَ وَ أَدْفَعُ عَنْهُمُ الْبَلَاءَ، لَوْلَاکمْ لَأَنْزَلْتُ عَلَیهِمْ عَذَابِی.
زمانی می آید که امام مردم غایب می شود. پس خوشا به حال کسانی که در آن زمان در امر امامت ما استوار بمانند. چون کمترین ثواب آنها این است که خداوند آنها را صدا کرده می فرماید: ای بندگان و ای کنیزان من، شما به سرّ من ایمان آوردید و غیب مرا تصدیق کردید. پس من بهترین ثواب را به شما مژده می دهم. شما بندگان و کنیزان من هستید و بر من حق است که عبادتهای شما را قبول کنم و از تقصیرات شما بگذرم و به خاطر شما به بندگان باران نازل می کنم و به خاطر شما بلاها را از بندگانم دفع می کنم. اگر شما نبودید هر آینه من عذاب خود را بر آنان نازل می کردم.
إِنَّ اللَّهَ يُعْطِي الدُّنْيَا مَنْ يُحِبُّ وَ يُبْغِضُ، وَ لَا يُعْطِي دِينَهُ إِلَّا مَنْ يُحِب
خداوند دنیا را به هر دوست و دشمنی عطا می کند، ولی دین (و ایمان) را عطا نمی کند مگر به کسی که دوستش بدارد.
مَا مِنْ عَيْنٍ إِغْرَوْرَقَتْ فِي دُمُوعِهَا مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ إِلَّا حَرَّمَهَا عَلَى النَّارِ، فَإِنْ سَالَتْ دُمُوعُهَا عَلَى خَدِّ صَاحِبِهَا لَمْ يَرْهَقْ وَجْهُهُ قَتَرٌ وَ لَا ذِلَّةٌ، وَ مَا مِنْ شَيْءٍ إِلَّا وَ لَهُ كَيْلٌ إِلَّا الدُّمُوعُ، فَإِنَّ الْقَطْرَةَ مِنْهَا تُطْفِئُ البِحَارَ مِنَ النَّارِ، وَ لَوْ أَنَّ رَجُلًا بَكَى فِي أُمَّةٍ فَقَطَرَتْ مِنْهُ دَمْعَةً لَرُحِمُوا بِبُكَائِهِ، وَ عُفِيَ عَنْهُم
چشمی نیست که از خشیت و ترس خداوند اشک در آن خلقه زند، مگر آن که خداوند متعال بر آتش حرامش گرداند. و اگر اشک بر گونه هایش جاری شود، (در قیامت) پشیمانی و خواری نبیند. و هر چیزی دارای اندازه و مقدار است، مگر اشک چشم. همانا قطرهای از آن دریایی از آتش را خاموش می کند. چنانچه مردی در جمع گروهی بگرید و قطره اشکی از چشم او جاری شود، همه آن افراد به خاطر گریه او مورد رحمت قرار می گیرند و بخشیده می شوند.
الْبِرُّ وَ صَدَقَةُ السِّرِّ يَنْفِيَانِ الْفَقْرَ، وَ يَزِيدَانِ فِي الْعُمْرِ، وَ يَدْفَعَانِ عَنْ سَبْعِينَ نَوْعاً مِنَ الْبَلَاءِ أَهْوَنُهَا مِيتَةَ سَوْء
نیکی و صدقه پنهانی، تهیدستی را نابود می نماید و عمر را طولانی می کند؛ و هفتاد نوع آفت را بر طرف می گرداند که ساده ترین آنها مرگ سخت است.
إِنَّ الْعَبْدَ لَيَكُونُ بَارّاً بِوَالِدَيْهِ فِي حَيَاتِهِمَا، ثُمَّ يَمُوتَانِ فَلَا يَقْضِي عَنْهُمَا الدَّيْنَ، وَ لَا يَسْتَغْفِرُ لَهُمَا فَيَكْتُبُهُ اللَّهُ عَاقّاً، وَ إِنَّهُ لَيَكُونُ فِي حَيَاتِهِمَا غَيْرَ بَارٍّ لَهُمَا، فَإِذَا مَاتَا قَضَى عَنْهُمَا الدَّيْنَ، وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمَا فَيَكْتُبُهُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالى بَارّا
به راستی، اگر بنده ای در حیات پدر و مادرش به آنها نیکی و احسان نماید، ولی بعد از مرگشان نه دِیْن و قرض آنها را بپردازد و نه برایشان طلب آمرزش کند، خداوند او را عاقّ (والدَین) ثبت می نماید؛ و چه بسا که در دوران زندگیشان نیکی نکرده، ولی چون بمیرند قرض ایشان را پرداخت نموده و برایشان طلب آمرزش نماید، خداوند متعال او را نیکوکار (به والدَین) ثبت کند.
- در اینجا مقصود پرداخت حقّ اللّه، مانند نماز، روزه، حجّ، زکات، خمس و ... و حقّ الناس، مانند مهریه همسر، و سایر بدهکاریهای گوناگون به افراد مختلف، است.
قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ: وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي وَ عَظَمَتِي وَ قُدْرَتِي وَ بَهَائِي وَ عُلُوِّي! لَا يُؤْثِرُ عَبْدٌ هَوَايَ عَلَى هَوَاهُ إِلَّا جَعَلْتُ الْغِنَى فِي نَفْسِهِ، وَ هَمَّهُ فِي آخِرَتِهِ، وَ كَفَفْتُ عَنْهُ ضَيْعَتَهُ، وَ ضَمَّنْتُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ رِزْقَهُ، وَ كُنْتُ لَهُ مِنْ وَرَاءِ تِجَارَةِ كُلِّ تَاجِر
خداوند عزّ و جلّ فرموده است: سوگند به عزّت، جلال، عظمت، قدرت، بهاء و عُلوّ مقام خودم! بندهای هوا و عشق مرا بر هوای خود مقدّم ندارد، مگر آنکه قرار می دهم ثروت و بی نیازیش را در وجود خود او؛ و تلاش و همّتش را در جهت آخرت او قرار می دهم؛ و تنگناهای او را کفایت و بر طرف می نمایم؛ آسمانها و زمین را برای روزی او تضمین می کنم و من خود رونق بخش درآمدهای او خواهم بود.
فِي قَضَاءِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ كُلُّ خَيْرٍ لِلْمُؤْمِن
قضا و قدر خدای عزّ و جلّ، تماماً برای مؤمن خیر و سعادت است.
مَنْ صَامَ مِنْ رَجَبٍ یوْماً وَاحِداً مِنْ أَوَّلِهِ أَوْ وَسَطِهِ أَوْ آخِرِهِ أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ الْجَنَّةَ وَ جَعَلَهُ مَعَنَا فِی دَرَجَتِنَا یوْمَ الْقِیامَةِ
هر که یک روز از ماه رجب را روزه دارد از اول یا وسط یا آخر ماه خدا بهشت را بر او واجب کند و روز قیامت با ما هم درجه اش سازد.