حدیث امام باقر (ع) درباره ترجیح خواست خدا

قال الإمام باقر عليه السلام:

قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ: وَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي وَ عَظَمَتِي وَ قُدْرَتِي وَ بَهَائِي وَ عُلُوِّي! لَا يُؤْثِرُ عَبْدٌ هَوَايَ عَلَى هَوَاهُ إِلَّا جَعَلْتُ الْغِنَى فِي نَفْسِهِ، وَ هَمَّهُ فِي آخِرَتِهِ، وَ كَفَفْتُ عَنْهُ ضَيْعَتَهُ، وَ ضَمَّنْتُ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضَ رِزْقَهُ، وَ كُنْتُ لَهُ مِنْ وَرَاءِ تِجَارَةِ كُلِّ تَاجِر

خداوند عزّ و جلّ فرموده است: سوگند به عزّت، جلال، عظمت، قدرت، بهاء و عُلوّ مقام خودم! بنده‏ای هوا و عشق مرا بر هوای خود مقدّم ندارد، مگر آنکه قرار می‏ دهم ثروت و بی‏ نیازیش را در وجود خود او؛ و تلاش و همّتش را در جهت آخرت او قرار می‏ دهم؛ و تنگناهای او را کفایت و بر طرف می ‏نمایم؛ آسمانها و زمین را برای روزی او تضمین می‏ کنم و من خود رونق بخش درآمدهای او خواهم بود.