رُوِی عَن جابِرِالجُعْفی عَنِ الباقِرِ عَلَیهِ السلامُ قالَ: قالَ رَسُولُ الله (صلّی اللهُ علیه وآله وسلّم): یاْتی عَلَی الناسِ زَمانٌ یشْکُونَ فیهِ رَبَّهُمْ قُلْتُ: وَ کَیفَ یشْکُونَ فیهِ رَبَّهُمْ قالَ علیه السلام: یقُولُ الرَّجُلُ وَ اللهِ ما رَبِحْتُ شَیئاً مُنْذُ کَذا وَ کَذا ولاآکُلُ وَ لااَشْرَبُ اِلامِنْ رَأْسِ مالِی، وَیحَکَ وَ هَلْ اَصْلُ مالِکَ وَ ذِرْوَتُهُ اِلاّ مِنْ رَبِّکَ
جابر جعفی از امام محمد باقر علیه السلام نقل می کند که فرمودند: حضرت رسول خدا (صلّی اللهُ علیه وآله وسلّم) فرمودند:
روزگار و زمانی می آید که مردم در آن زمان از پروردگار خود شکایت می کنند. جابر می پرسد: مردم چگونه از پروردگار خود شکایت می کنند؟! حضرت فرمود: شخصی می گوید: به خدا قسم! مدتی است که سود نبرده ام و نمی خورم و نمی آشامم مگر این که این خوردن و آشامیدن من از سرمایه ام می باشد. وای بر تو! آیا این چنین نیست که سرمایه و توشه ای که جمع کرده ای، همگی از پروردگار توست؟!
- وسائل الشیعة، جلد 17، باب 53، صفحه 462
الْمالُ وَ الْبَنُونَ زِینَةُ الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ ثَمَانُ رَکَعَاتٍ مِنْ آخِرِ اللَّیْلِ وَ الْوَتْرُ زِینَةُ الْآخِرَةِ وَ قَدْ یَجْمَعُهُمَا اللَّهُ لِأَقْوَامٍ.
مال و فرزند زینت زندگانی دنیاست و هشت رکعت نافله شب و نماز وتر (نماز شب) زینت آخرت است و همانا خداوند این دو زینت را با هم برای برخی جمع گردانیده است.
اَلصَدَقَةٌ یومَ الجُمعَةِ تُضاعَفُ لِفَضلِ یومِ الجُمعَهِ عَلی غَیرِهِ مِنَ الاَیامِ.
صدقه روز جمعه به خاطر فضیلت روز جمعه بر سایر روزها، دو برابر حساب می شود.
اَلمَهدِی اَوسَعُکم کهَفاً وَ اَکثَرُکم عِلماً وَ اَوسَعُکم رَحماً.
پناه دهی امام مهدی علیه السلام نسبت به مردم از همه شما بیشتر، علمش از همه شما افزون تر و لطفش از همه فراگیرتر است.
یا صَالِحُ إتّبِعْ مَنْ یبْکیک وَ هُوَ لَک نَاصِحٌ وَ لَاتَتَّبِعُ مَنْ یضْحِکک وَ هُوَ لَک غاش...
از کسی پیروی کن که تو را می گریاند (امّا دوستدار توست) و نصیحت خالصانه می کند و پیروی نکن از کسی که تو را شاد و خوشحال می کند ولی با سخنان خلاف واقع (چون واقعیات را دگرگون می کند).
- وسائل الشیعه، ج 8، ص 413.
إنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ جَعَلَ لِلشَّرِ أقْفَالًا وَ جَعَلَ مَفْاتِیحَ تِلْک الأقْفَالِ الشَّرَابَ وَ الْکذْبُ شَرٌّ مِنَ الشَّرَابِ
خداوند تبارک و تعالی برای گناهان قفل هایی قرار داده و کلید آنها شراب است و دروغ از شراب هم بدتر است.
- سفینة البحار، مادّه «کذب».
مَا حَسَنَةُ الدُّنیا إلّا صِلَةُ الإخوانِ وَ المَعارِفِ.
خوبی دنیا جز در پیوند با برادران و آشنایان نیست.
یا مُیسِّرُ أَلَا اخْبِرُک بِشِیعَتِنَا؟ قُلْتُ: بَلی جُعِلْتُ فِداک قَالَ: إِنَّهُمْ حُصُونٌ حَصِینَةٌ و صُدُورٌ أمِینَةٌ وَ أَحْلَامٌ وَزِینَةٌ لَیسُوا بالمَذِیعِ البَذِرِ وَلَا بِالجُفَاتِ المُرَاعِینَ رُهْبَانٌ بِالْلَیلِ اسُدٌ بِالْنَهارِ
ای میسّر [i]، آیا شیعیانمان را به تو معرّفی کنم؟ عرض کردم: فدایت شوم بفرمایید. حضرت فرمود: آنها دژهای محکم و سینه های امانتدار و صاحبان عقل های وزین و متین هستند، شایعه پراکنی نمی کنند و اسرار را فاش نمی کنند و آدم های خشک و خشن و ریاکار هم نیستند، راهبان شب و شب زنده داران و شیران روزند. [ii]
- [i] «میسّر بن عبدالعزیز» از معاریف اصحاب امام باقر علیه السلام بوده که در کتب رجال هم توصیف شده است. امام باقر علیه السلام جمله ای درباره او دارد که در حالات میسّر آمده است. حضرت می فرماید: ای میسّر چند بار مرگ تو فرارسیده و خداوند اجل تو را به تأخیر انداخت برای این که صله رحم بجا آوردی و مشکلات آنان را حل کردی. [ii] بحار الأنوار، ج 65، ص 180.
عَالِمٌ ینْتَفَعُ بِعِلْمِهِ خَیرٌ مِنْ سَبْعِینَ الْفَ عَابِدٍ
عالمی که مردم از علم او بهره بگیرند از هفتاد هزار عابد بهتر است.
- بحارالأنوار، ج 75، ص 173.
قال الحسین بن علی بن أبی طالب علیهما السّلام لأصحابه قبل أن قتل بلیلة واحدة: إنّ رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله و سلّم قال لی: یا بنی! إنّک ستساق إلی العراق، و تنزل فی أرض یقال لها: عموراء و کربلاء، و إنّک تشهد بها، و یستشهد معک جماعة، و قد قرب ما عهد إلی رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله و سلّم، و إنّی راحل إلیه غدا، فمن أحبّ منکم الانصراف، فلینصرف فی هذه اللیلة، فإنّی قد أذنت له، و هو منّی فی حلّ، و أکد فیما قاله تأکیدا بلیغا، فلم یرضوا، و قالوا: و اللّه ما نفارقک أبدا، حتّی نرد موردک، فلمّا رأی ذلک، قال: فأبشروا بالجنّة، فو اللّه إنّما نمکث ما شاء اللّه تعالی بعد ما یجری علینا، ثمّ أخرجنا…
حضرت امام حسین علیه السّلام یک شب پیش از آنکه شهید شود با اصحاب خود خطاب کرده فرمود که: روزی رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم با من گفت که: ای فرزند من! زود باشد که برسانند تو را به سوی عراق و فرود آورند تو را به زمینی که آن را «عمورا» و «کربلا» گویند و تو در آن زمین شهید شوی و جماعتی با تو شهید شوند، و به تحقیق که نزدیک شده است آن عهدی که رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله و سلّم با من کرده و من فردا راحل و رونده ام به نزد آن حضرت، پس هر کس از شما برگشتن را دوست می دارد می باید که در همین شب برگردد که من او را اذن برگشتن دادم و او از من به حلّ است و درین باب آن جناب مبالغه و تأکید تمام نمود، ایشان راضی به برگشتن نشدند و گفتند: به خدا قسم که تو را وانمی گذاریم و از تو هرگز جدا نمی شویم تا…
اِنّ الحُسَینَ صاحِبَ کربَلا قُتِلَ مَظلوما، مَکروبا عَطشانا
حسین، بزرگ مرد کربلا، مظلوم و رنجیده خاطر و لب تشنه و مصیب زده به شهادت رسید.
مَن حَسُنَت نِیتُه زِیدَ فِی رِزقِه؛
هر که خوش نیت باشد، روزی اش افزایش می یابد .
