قال الإمام باقر عليه السلام:
رُوِی عَن جابِرِالجُعْفی عَنِ الباقِرِ عَلَیهِ السلامُ قالَ: قالَ رَسُولُ الله (صلّی اللهُ علیه وآله وسلّم): یاْتی عَلَی الناسِ زَمانٌ یشْکُونَ فیهِ رَبَّهُمْ قُلْتُ: وَ کَیفَ یشْکُونَ فیهِ رَبَّهُمْ قالَ علیه السلام: یقُولُ الرَّجُلُ وَ اللهِ ما رَبِحْتُ شَیئاً مُنْذُ کَذا وَ کَذا ولاآکُلُ وَ لااَشْرَبُ اِلامِنْ رَأْسِ مالِی، وَیحَکَ وَ هَلْ اَصْلُ مالِکَ وَ ذِرْوَتُهُ اِلاّ مِنْ رَبِّکَ
جابر جعفی از امام محمد باقر علیه السلام نقل می کند که فرمودند: حضرت رسول خدا (صلّی اللهُ علیه وآله وسلّم) فرمودند: روزگار و زمانی می آید که مردم در آن زمان از پروردگار خود شکایت می کنند. جابر می پرسد: مردم چگونه از پروردگار خود شکایت می کنند؟! حضرت فرمود: شخصی می گوید: به خدا قسم! مدتی است که سود نبرده ام و نمی خورم و نمی آشامم مگر این که این خوردن و آشامیدن من از سرمایه ام می باشد. وای بر تو! آیا این چنین نیست که سرمایه و توشه ای که جمع کرده ای، همگی از پروردگار توست؟!
- وسائل الشیعة، جلد 17، باب 53، صفحه 462