احادیث درباره صفات شیعه (1)

یا مُیسِّرُ أَلَا اخْبِرُک بِشِیعَتِنَا؟ قُلْتُ: بَلی جُعِلْتُ فِداک قَالَ: إِنَّهُمْ حُصُونٌ حَصِینَةٌ و صُدُورٌ أمِینَةٌ وَ أَحْلَامٌ وَزِینَةٌ لَیسُوا بالمَذِیعِ البَذِرِ وَلَا بِالجُفَاتِ المُرَاعِینَ رُهْبَانٌ بِالْلَیلِ اسُدٌ بِالْنَهارِ

ای میسّر [i]، آیا شیعیانمان را به تو معرّفی کنم؟ عرض کردم: فدایت شوم بفرمایید. حضرت فرمود: آنها دژهای محکم و سینه های امانتدار و صاحبان عقل های وزین و متین هستند، شایعه پراکنی نمی کنند و اسرار را فاش نمی کنند و آدم های خشک و خشن و ریاکار هم نیستند، راهبان شب و شب زنده داران و شیران روزند. [ii]

1. [i] «میسّر بن عبدالعزیز» از معاریف اصحاب امام باقر علیه السلام بوده که در کتب رجال هم توصیف شده است. امام باقر علیه السلام جمله ای درباره او دارد که در حالات میسّر آمده است. حضرت می فرماید: ای میسّر چند بار مرگ تو فرارسیده و خداوند اجل تو را به تأخیر انداخت برای این که صله رحم بجا آوردی و مشکلات آنان را حل کردی. [ii] بحار الأنوار، ج 65، ص 180.