حدیث امام باقر (ع) درباره نیکی به پدر و مادر

قال الإمام باقر عليه السلام:

عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فِي كَلاَمٍ لَهُ إِيَّاكُمْ وَ عُقُوقَ اَلْوَالِدَيْنِ فَإِنَّ رِيحَ اَلْجَنَّةِ تُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ أَلْفِ عَامٍ وَ لاَ يَجِدُهَا عَاقٌّ وَ لاَ قَاطِعُ رَحِمٍ وَ لاَ شَيْخٌ زَانٍ وَ لاَ جَارٌّ إِزَارَهُ خُيَلاَءَ إِنَّمَا اَلْكِبْرِيَاءُ لِلَّهِ رَبِّ اَلْعَالَمِينَ.

امام باقر علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:از آزردن پدر و مادر بپرهیزید، زیرا بوی بهشت از مسافت هزار سال شنیده شود؛ ولی عاق والدین و قطع کننده خویشاوندی، و پیرمرد زناکار، و آنکه جامه اش را از روی تکبر و بزرگ منشی بر زمین کشد آن را حس نکنند، و جز این نیست که بزرگی از آن پروردگار جهانیان است.