مَنْ أَذَّنَ عِشْرِينَ سَنَةً مُحْتَسِباً يَغْفِرُ اَللَّهُ لَهُ مَدَّ بَصَرِهِ وَ مَدَّ صَوْتِهِ فِي اَلسَّمَاءِ وَ يُصَدِّقُهُ كُلُّ رَطْبٍ وَ يَابِسٍ سَمِعَهُ وَ لَهُ بِكُلِّ مَنْ يُصَلِّي مَعَهُ فِي مَسْجِدِهِ سَهْمٌ وَ لَهُ مِنْ كُلِّ مَنْ يُصَلِّي بِصَوْتِهِ حَسَنَةٌ.
هر که ده بیست سال حسابگرانه(به حساب خدا)اذان گوید، خداوند او را به اندازه افق دیدش و پیچش صدایش در آسمان بیامرزد و هر خشک و تری که صدایش را بشنود او را تصدیق کند، و برای او همراه هر که در مسجدش نماز گزارد نصیبی باشد و برای او به تعداد هر که با صدای او نماز گزارد حسنه ای است
كُنْتُ عِنْدَ أَبِي جَعْفَرٍ ع فِي مَنْزِلٍ بِالْمَدِينَةِ فَقَالَ مُبْتَدِئاً مَنْ أَتَمَّ رَكْعَةً لَمْ تَدْخُلْهُ وَحْشَةٌ فِي قَبْرِهِ .
سعید بن جناح گوید: در خدمت امام باقر علیه السلام در منزل ایشان در مدینه بودم که امام علیه السلام سخن آغاز نمود که هر که رکوع خویش را کامل به جا آورد، وحشت در گورش وارد نشود
مَنْ قَالَ فِي رُكُوعِهِ وَ سُجُودِهِ وَ قِيَامِهِ ;اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ; كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ ذَلِكَ بِمِثْلِ اَلرُّكُوعِ وَ اَلسُّجُودِ وَ اَلْقِيَامِ.
امام باقر علیه السلام فرمود: هر که هنگام رکوع و سجود و قیامش، «اللهم صل علی محمد و آل محمد»گوید، خداوند برای او به سبب این ذکر پاداشی همانند رکوع و سجود و قیام می نویسد
أَيُّمَا مُسَافِرٍ صَلَّى اَلْجُمُعَةَ رَغْبَةً فِيهَا وَ حُبّاً لَهَا أَعْطَاهُ اَللَّهُ أَجْرَ مِائَةِ جُمُعَةٍ لِلْمُقِيمِ.
امام صادق علیه السلام از پدرش علیه السلام روایت نموده که فرمود: هر مسافری که نماز جمعه را مشتاقانه و دوستدارانه به جا آورد، خداوند پاداش صد نماز جمعه شخص در وطن را به او ارزانی نماید
إِذَا صَلَّيْتَ اَلْعَصْرَ يَوْمَ اَلْجُمُعَةِ فَقُلِ ;اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ اَلْأَوْصِيَاءِ اَلْمَرْضِيِّينَ بِأَفْضَلِ صَلَوَاتِكَ وَ بَارِكْ عَلَيْهِمْ بِأَفْضَلِ بَرَكَاتِكَ وَ اَلسَّلاَمُ عَلَيْهِمْ وَ عَلَى أَرْوَاحِهِمْ وَ أَجْسَادِهِمْ وَ رَحْمَةُ اَللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ ; فَإِنَّ مَنْ قَالَهَا فِي دُبُرِ اَلْعَصْرِ كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ مِائَةَ أَلْفِ حَسَنَةٍ وَ مَحَا اَللَّهُ عَنْهُ مِائَةَ أَلْفِ سَيِّئَةٍ وَ قَضَى لَهُ بِهَا مِائَةَ أَلْفِ حَاجَةٍ وَ رَفَعَ لَهُ بِهَا مِائَةَ أَلْفِ دَرَجَةٍ.
آنگاه که در روز جمعه نماز عصر را گزاردی، بگو «اللهم صل علی محمد و آل محمد الاوصیا المرضیین بافضل صلواتک و بارک علیهم بافضل برکاتک و السلام علیهم و علی ارواحهم و اجسادهم و رحمه الله و برکاته»؛ پس به راستی، هر که پس از نماز عصر این دعا را گوید، خداوند برای او صد هزار حسنه و پاداش نویسد و صد هزار گناه را از او پاک سازد و به سبب آن دعا صد هزار خواسته او را برآورده سازد و صد هزار درجه او را بر فراز برد
مَنْ لَقِيَ اَللَّهَ مَكْفُوفاً مُحْتَسِباً مُوَالِياً لآِلِ مُحَمَّدٍ ص لَقِيَ اَللَّهَ وَ لاَ حِسَابَ عَلَيْهِ وَ رُوِيَ لاَ يَسْلُبُ اَللَّهُ عَبْداً كَرِيمَتَيْهِ أَوْ إِحْدَاهُمَا إِلاَّ وَ لَمْ يَسْأَلْهُ عَنْ ذَنْبٍ.
هر نابینای شکیبایی که خدا را در حال دوستی با خاندان حضرت محمد صلی الله علیه و آله دیدار کند، خداوند را در حالی دیدار کند که هیچ حسابی بر او نیست. و روایت شده که خداوند چشم ها و یا یکی از چشم های بنده ای را از او باز نگیرد جز آنکه از گناه او باز نپرسد
إِنَّ لِجَمِيعِ شَهْرِ رَمَضَانَ لَفَضْلاً عَلَى جَمِيعِ سَائِرِ اَلشُّهُورِ كَفَضْلِ رَسُولِ اَللَّهِ ص عَلَى سَائِرِ اَلرُّسُلِ.
به راستی که جمعه های ماه رمضان بر جمعه های دیگر ماه ها برتری دارد همچنان که پیامبر خدا حضرت محمد صلی الله علیه و آله بر دیگر پیامبران برتری دارد. و مانند برتری ماه رمضان بر دیگر ماه ها
مَنْ خُتِمَ لَهُ بِصِيَامِ يَوْمٍ دَخَلَ اَلْجَنَّةَ .
هر که با روزه ای مستحبی زندگی را به پایان برد و جان سپارد، به بهشت در آید
مَنْ صَامَ شَعْبَانَ كَانَ لَهُ طَهُوراً مِنْ كُلِّ زَلَّةٍ وَ وَصْمَةٍ وَ بَادِرَةٍ فَقَالَ أَبُو حَمْزَةَ فَقُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع مَا اَلْوَصْمَةُ قَالَ اَلْيَمِينُ فِي اَلْمَعْصِيَةِ وَ اَلنَّذْرُ فِي اَلْمَعْصِيَةِ قُلْتُ فَمَا اَلْبَادِرَةُ قَالَ اَلْيَمِينُ عِنْدَ اَلْغَضَبِ وَ اَلتَّوْبَةُ مِنْهَا وَ اَلنَّدَمُ عَلَيْهَا .
هر که ماه شعبان را روزه بدارد، این روزه، پاک کننده هر لغزش و«وصمه»و«بادره»است. ابو حمزه گوید که به امام باقر علیه السلام عرض کردم: «وصمه»چیست؟ فرمود: سوگند برای نافرمانی خدا و نذر در نافرمانی خدا. عرض کردم: «بادره»چیست؟ فرمود: سوگند خوردن هنگام خشم، و توبه از این سوگند پشیمانی بر آن است.
كَانَ أَبِي ع يَفْصِلُ مَا بَيْنَ شَعْبَانَ وَ شَهْرِ رَمَضَانَ بِيَوْمٍ وَ كَانَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ ع يَصِلُ مَا بَيْنَهُمَا وَ يَقُولُ صَوْمُ شَهْرَيْنِ مُتَتابِعَيْنِ َوْبَةٌ مِنَ اَللّهِ .
امام صادق علیه السلام فرمود: پدرم علیه السلام پیوسته در روزه ماه شعبان و ماه رمضان روزی را فاصله می انداخت و امام سجاد علیه السلام روزه آن دو ماه را به یک دیگر پیوند می داد و می فرمود: روزه دو ماه پی در پی توبه ای پذیرفته شده از سوی خداست.
قَالَ يَا جَابِرُ مَنْ دَخَلَ عَلَيْهِ شَهْرُ رَمَضَانَ فَصَامَ نَهَارَهُ وَ قَامَ وِرْداً مِنْ لَيْلِهِ وَ حَفِظَ فَرْجَهُ وَ لِسَانَهُ وَ غَضَّ بَصَرَهُ وَ كَفَّ أَذَاهُ خَرَجَ مِنَ اَلذُّنُوبِ كَيَوْمَ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا أَحْسَنَ هَذَا مِنْ حَدِيثٍ قَالَ مَا أَشَدَّهَا مِنْ شَرْطٍ .
ای جابر هر که به ماه رمضان در آید و روزش را روزه گیرد، پاره ای از شب را به عبادت سپری کند، عورت و زبانش را از گناه نگاه دارد، چشمش را از نگاه ناروا فرو هشته دارد و خویشتن را از آزاررسانی به دیگران بازدارد، همانند روزی که مادرش او را به دنیا آورده از گناه در آید. راوی در ادامه گوید که عرض کردم: فدایت شوم چه نیکو حدیثی امام علیه السلام فرمود: و چه شرط دشواری
كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ ص إِذَا نَظَرَ إِلَى هِلاَلِ شَهْرِ رَمَضَانَ اِسْتَقْبَلَ اَلْقِبْلَةَ بِوَجْهِهِ ثُمَّ قَالَ ;اَللَّهُمَّ أَهِلَّهُ عَلَيْنَا بِالْأَمْنِ وَ اَلْإِيمَانِ وَ اَلسَّلاَمَةِ وَ اَلْإِسْلاَمِ وَ اَلْعَافِيَةِ اَلْمُجَلِّلَةِ وَ اَلرِّزْقِ اَلْوَاسِعِ وَ دَفْعِ اَلْأَسْقَامِ وَ تِلاَوَةِ اَلْقُرْآنِ وَ اَلْعَوْنِ عَلَى اَلصَّلاَةِ وَ اَلصِّيَامِ اَللَّهُمَّ سَلِّمْنَا لِشَهْرِ رَمَضَانَ وَ سَلِّمْهُ لَنَا وَ تَسَلَّمْهُ مِنَّا حَتَّى يَنْقَضِيَ شَهْرُ رَمَضَانَ وَ قَدْ غَفَرْتَ لَنَا; ثُمَّ يُقْبِلُ بِوَجْهِهِ عَلَى اَلنَّاسِ فَيَقُولُ يَا مَعْشَرَ اَلْمُسْلِمِينَ إِذَا…
امام باقر علیه السلام فرمود: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله همواره چون به هلال ماه رمضان می نگریست، رو به قبله نموده و می فرمود: «اللهم اهله علینا بالامن و الایمان و السلامه و الاسلام و العافیه المجلله و الرزق الواسع و دفع الاسقام و تلاوه القرآن و العون علی الصلاه و الصیام اللهم سلمنا لشهر رمضان و سلمه لنا و تسلمه منا حتی ینقضی شهر رمضان و قد غفرت لنا»، پس آنگاه رو به مردم نموده و می فرمود: ای مسلمانان آن هنگام که هلال ماه رمضان سر برآورد، شیطان های رانده شده به زنجیر کشیده می شوند و درهای آسمان و درهای بهشت و درهای رحمت گشوده و درهای دوزخ فرو بسته و خواسته ها بر آورده می شوند و هنگام هر افطار خداوند را آزادشدگانی است که آنان را از آتش دوزخ برهاند و هر شب نداگری ندا سر دهد: «آیا خواهنده ای…
