کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
مَنْ لَقِيَ اَللَّهَ مَكْفُوفاً مُحْتَسِباً مُوَالِياً لآِلِ مُحَمَّدٍ ص لَقِيَ اَللَّهَ وَ لاَ حِسَابَ عَلَيْهِ وَ رُوِيَ لاَ يَسْلُبُ اَللَّهُ عَبْداً كَرِيمَتَيْهِ أَوْ إِحْدَاهُمَا إِلاَّ وَ لَمْ يَسْأَلْهُ عَنْ ذَنْبٍ.
هر نابینای شکیبایی که خدا را در حال دوستی با خاندان حضرت محمد صلی الله علیه و آله دیدار کند، خداوند را در حالی دیدار کند که هیچ حسابی بر او نیست. و روایت شده که خداوند چشم ها و یا یکی از چشم های بنده ای را از او باز نگیرد جز آنکه از گناه او باز نپرسد
مَنْ لَقِيَ اَللَّهَ مَكْفُوفاً مُحْتَسِباً مُوَالِياً لآِلِ مُحَمَّدٍ ع لَقِيَ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لاَ حِسَابَ عَلَيْهِ وَ رُوِيَ لاَ يَسْلُبُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَبْداً مُؤْمِناً كَرِيمَتَيْهِ أَوْ إِحْدَاهُمَا ثُمَّ يَسْأَلُهُ عَنْ ذَنْبٍ.
نابینایی که خداوند را حسابگرانه(خالصانه)و در حال دوستداری آل محمد علیهم السلام دیدار کند در حالی خدا را دیدار کند که هیچ گناهی ندارد. و روایت شده که خدای گرامی و بزرگ هر دو چشم یا یک چشم مومنی را از او نگیرد جز آنکه از گناهش باز نپرسد.
فی وَصایا النَّبی صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَسَلَّمَ لِعَبدِ اللهِ بنِ مَسعُودِ قالَ: یابنَ مَسعُودٍ قَصِّر اَمَلَک فَاِذا اَصبَحتَ فَقُل اِنِّی لا اُمسِی وَ اذا اَمسَیتَ فَقُل اِنّی لا اُصبِحُ وَ اعزِم عَلی مُفارَقَةِ الدُّنیا وَ اَحِبَّ لِقاءَ اللهِ وَ لا تَکرَه لِقائَهُ فَاِنَّ اللهَ یحِبُّ لِقاءَ مَن اَحَبَّ لِقائَهُ وَ یکرَهُ لِقاءَ مَن یکرَهُ لِقائَهُ
در سفارشات پیامبر اکرم صلَّی الله علیه و آله و سلَّم به عبدالله بن مسعود آمده است که فرمودند: ای پسر مسعود! آرزوی خود را کوتاه کن و آن هنگام که صبح کردی، بگو: من امروز را به شب نمی رسانم، و آن هنگام که شب کردی، بگو: که من امشب را به صبح نمی رسانم و بیا و عزم خود را براین بگذار که تو از این دنیا و زندگی جدا می شوی. و ملاقات خداوند را دوست داشته باش و از دیدار خداوند گریزان و متنفّر مباش. به راستی که خداوند دوست دارد کسی را که دیدار خداوند را دوست داشته باشد و متنفّر است از کسی که از دیدارش متنفّر و گریزان است.
