أَنَّهُ سَأَلَ أَبَا جَعْفَرٍ ع عَنْ قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِنّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ اَلْقَدْرِ قَالَ نَعَمْ هِيَ لَيْلَةُ اَلْقَدْرِ وَ هِيَ فِي كُلِّ سَنَةٍ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ فِي اَلْعَشْرِ اَلْأَوَاخِرِ فَلَمْ يُنْزَلِ اَلْقُرْآنُ إِلاَّ فِي لَيْلَةِ اَلْقَدْرِ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِيها يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ قَالَ يُقَدَّرُ فِي لَيْلَةِ اَلْقَدْرِ كُلُّ شَيْ ءٍ يَكُونُ فِي تِلْكَ اَلسَّنَةِ إِلَى مِثْلِهَا مِنْ قَابِلٍ مِنْ خَيْرٍ أَوْ شَرٍّ أَوْ طَاعَةٍ أَوْ مَعْصِيَةٍ أَوْ مَوْلُودٍ أَوْ أَجَلٍ أَوْ رِزْقٍ فَمَا قُدِّرَ فِي تِلْكَ اَللَّيْلَةِ وَ قُضِيَ…
حمران گوید: از امام باقر علیه السلام در باره فرموده خدای گرامی و بزرگ «همانا ما او را در شبی فرخنده فرو فرستادیم» دخان ، آیه 3 پرسیدم. امام علیه السلام فرمود: آری، آن شب، شب قدر است و هر سال در دهه پایانی ماه رمضان فرا می رسد و قرآن جز در شب قدر فرو فرستاده نشد. خدای گرامی و بزرگ می فرماید: «در آن شب هر کاری به گونه ای استوار مشخص می گردد» دخان ، آیه 4 در ادامه فرمود: در شب قدر هر آنچه از نیکی و بدی، فرمانبری و نافرمانی، تولد و مرگ یا روزی ای که تا سال آینده رخ خواهد داد، مشخص و معین می شود؛ پس هر آنچه در آن شب معین شود و بر آن حکم رود، حتمی و یقینی است و خواست خداوند نیز بر آن وارد است. راوی گوید که عرض کردم: «شب قدر برتر از هزار ماه است»یعنی چه؟ امام علیه السلام فرمود: کردار درست از نماز و…
مَنْ لَمْ يُصَلِّ مَعَ اَلْإِمَامِ فِي جَمَاعَةٍ يَوْمَ اَلْعِيدِ فَلاَ صَلاَةَ لَهُ وَ لاَ قَضَاءَ عَلَيْهِ.
امام باقر علیه السلام فرمود: هر که همراه امام جماعت در روز عید نماز به جا نیاورد، نه نمازی بر اوست و نه قضای نماز.
لاَ صَلاَةَ يَوْمَ اَلْفِطْرِ وَ اَلْأَضْحَى إِلاَّ مَعَ إِمَامٍ.
امام باقر علیه السلام فرمود: در روز فطر و قربان نمازی جز با امام جماعت نیست.
لَيْسَ يَوْمَ اَلْفِطْرِ وَ لاَ يَوْمَ اَلْأَضْحَى أَذَانٌ وَ لاَ إِقَامَةٌ أَذَانُهُمَا طُلُوعُ اَلشَّمْسِ إِذَا طَلَعَتْ خَرَجُوا وَ لَيْسَ قَبْلَهُمَا وَ لاَ بَعْدَهُمَا صَلاَةٌ وَ مَنْ لَمْ يُصَلِّ مَعَ إِمَامٍ فِي جَمَاعَةٍ فَلاَ صَلاَةَ لَهُ وَ لاَ قَضَاءَ عَلَيْهِ.
امام باقر علیه السلام فرمود: در روز عید فطر و قربان اذان و اقامه ای نیست. اذان آن دو، دمیدن خورشید است که چون خورشید سر بر آورد از منزل خویش برای نماز درآیند و پیش از آن دو و پس از آن دو، نمازی نیست و هر که با امام جماعت نماز نگزارد، نه نمازی بر گردن اوست و نه قضای آن
أَرْبَعَةُ آلاَفِ مَلَكٍ شُعْثٍ غُبْرٍ يَبْكُونَ اَلْحُسَيْنَ ع إِلَى أَنْ تَقُومَ اَلسَّاعَةُ فَلاَ يَأْتِيهِ أَحَدٌ إِلاَّ اِسْتَقْبَلُوهُ وَ لاَ يَرْجِعُ إِلاَّ شَيَّعُوهُ وَ لاَ يَمْرَضُ إِلاَّ عَادُوهُ وَ لاَ يَمُوتُ إِلاَّ شَهِدُوهُ.
امام باقر علیه السلام فرمود: چهار هزار فرشته پریشان موی غبارآلود بر مزار امام حسین علیه السلام تا فرا رسیدن هنگامه رستاخیز می گریند و کسی بر مزارش نیاید جز آنکه به استقبالش آیند و از آنجا باز نگردد جز آنکه بدرقه اش کنند و بیمار نشود جز آنکه به عیادتش روند و جان نسپارد جز آنکه بر پیکرش گرد آیند و حضور یابند.
قَالَ لِي كَمْ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ اَلْحُسَيْنِ ع قَالَ قُلْتُ يَوْمٌ لِلرَّاكِبِ وَ يَوْمٌ وَ بَعْضٌ لِلْمَاشِي قَالَ أَ فَتَأْتِيهِ كُلَّ جُمُعَةٍ قَالَ قُلْتُ لاَ مَا آتِيهِ إِلاَّ فِي اَلْجُمُعَتَيْنِ قَالَ مَا أَجْفَاكَ أَمَا لَوْ كَانَ قَرِيباً مِنَّا لاَتَّخَذْنَاهُ هِجْرَةً أَيْ نُهَاجِرُ إِلَيْهِ .
ابی الجارود گوید: امام باقر علیه السلام از من پرسید: فاصله میان شما و مزار امام حسین علیه السلام چقدر است؟ عرض کردم: به قدر یک روز برای سواره و به قدر یک روز و اندی برای پیاده. امام علیه السلام فرمود: آیا هر جمعه به زیارت او می روی؟ عرض کردم: نه، هر گاه که فرصتی باشد. فرمود: چه جفاپیشه ای هان آگاه باش که اگر ما به مزار امام حسین علیه السلام نزدیک بودیم، بی گمان پای در هجرت می نهادیم و به آنجا کوچ می کردیم.
إِنَّ وَلاَيَتَنَا عُرِضَتْ عَلَى أَهْلِ اَلْأَمْصَارِ فَلَمْ يَقْبَلْهَا قَبُولَ أَهْلِ اَلْكُوفَةِ بِشَيْ ءٍ وَ ذَلِكَ أَنَّ قَبْرَ عَلِيٍّ ع فِيهِ وَ أَنَّ لِيَ اَلزُّلْفَةَ لِقَبْرٍ آخَرَ يَعْنِي قَبْرَ اَلْحُسَيْنِ وَ مَا مِنْ آتٍ أَتَاهُ يُصَلِّي عِنْدَهُ رَكْعَتَيْنِ أَوْ أَرْبَعاً ثُمَّ يَسْأَلُ اَللَّهَ حَاجَتَهُ إِلاَّ قَضَاهَا لَهُ وَ إِنَّهُ لَتَحُفُّهُ كُلَّ يَوْمٍ أَلْفُ مَلَكٍ.
امام باقر علیه السلام فرمود: به راستی، پیشوایی ما بر اهالی شهرها عرضه گردید ولی هیچ کدام همانند کوفیان نپذیرفتند و این از آن رو بود که مزار امام علی علیه السلام در آن است و در کنار آن مزار دیگری است-یعنی مزار امام حسین علیه السلام-و هیچ زیارتگری نباشد که بر مزارش رود و دو رکعت و یا چهار رکعت نماز در کنار مزارش گزارد و پس آنگاه از خداوند درخواستی کند جز آنکه خداوند درخواستش را برآورده کند و همانا هر روز هزار فرشته گرداگرد او می گردند.
أَوْحَى اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى إِلَى مُوسَى ع لاَ تَفْرَحْ بِكَثْرَةِ اَلْمَالِ وَ لاَ تَدَعْ ذِكْرِي عَلَى كُلِّ حَالٍ فَإِنَّ كَثْرَةَ اَلْمَالِ تُنْسِي اَلذُّنُوبَ وَ تَرْكُ ذِكْرِي يُقْسِي اَلْقُلُوبَ.
امام باقر(ع)فرمود: خدای تبارک و تعالی بموسی(ع)وحی کرد که بفراوانی مال شادی مکن و مرا در هیچ حال از یاد مبر که زیادی ثروت فراموشی گناه آورد و بیاد من نبودن، قساوت قلب.
بَكَى أَبُو ذَرٍّ رَحِمَهُ اَللَّهُ مِنْ خَشْيَةِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَتَّى اِشْتَكَى بَصَرَهُ فَقِيلَ لَهُ يَا أَبَا ذَرٍّ لَوْ دَعَوْتَ اَللَّهَ أَنْ يَشْفِيَ بَصَرَكَ فَقَالَ إِنِّي عَنْهُ لَمَشْغُولٌ وَ مَا هُوَ مِنْ أَكْبَرِ هَمِّي قَالُوا وَ مَا يَشْغَلُكَ عَنْهُ قَالَ اَلْعَظِيمَتَانِ اَلْجَنَّةُ وَ اَلنَّارُ .
امام باقر(ع)فرمود: ابی ذر-خدایش رحمت کند-آنقدر از ترس خدا گریه کرد که چشمهایش بدرد آمد، گفتندش چرا دعایی نکنی تا خداوند چشمهایت را شفا بخشد؟ گفت: گرفتاری، مجالم نمیدهد و اندوهی بزرگتر دارم. گفتندش: آن گرفتاری چیست؟ گفت: دو پیش آمد بزرگ، بهشت و دوزخ.
قَامَ أَبُو ذَرٍّ رَحْمَةُ اَللَّهِ عَلَيْهِ عِنْدَ اَلْكَعْبَةِ فَقَالَ أَنَا جُنْدَبُ بْنُ سَكَنَ فَاكْتَنَفَهُ اَلنَّاسُ فَقَالَ لَوْ أَنَّ أَحَدَكُمْ أَرَادَ سَفَراً لاَتَّخَذَ فِيهِ مِنَ اَلزَّادِ مَا يُصْلِحُهُ فَسَفَرُ يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ أَ مَا تُرِيدُونَ فِيهِ مَا يُصْلِحُكُمْ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ أَرْشِدْنَا فَقَالَ صُمْ يَوْماً شَدِيدَ اَلْحَرِّ لِلنُّشُورِ وَ حُجَّ حِجَّةً لِعَظَائِمِ اَلْأُمُورِ وَ صَلِّ رَكْعَتَيْنِ فِي سَوَادِ اَللَّيْلِ لِوَحْشَةِ اَلْقُبُورِ كَلِمَةُ خَيْرٍ تَقُولُهَا وَ كَلِمَةُ شَرٍّ تَسْكُتُ عَنْهَا أَوْ صَدَقَةٌ مِنْكَ عَلَى مِسْكِينٍ لَعَلَّكَ…
امام باقر(ع)فرمود: ابو ذر(خدایش رحمت کند)در کنار خانه کعبه بپا خواست و خود را معرفی کرده و گفت: من جندب فرزند سکن هستم، مردم اطرافش را گرفتند گفت: هر یک از شما که بخواهد بسفری برود توشه راهی بقدر کفایت سفرش بهمراه برمیدارد برای سفر روز رستاخیز نمیخواهید توشه کافی برگیرید؟ مردی بپا خواست و گفتش: ما را در این کار راهنمایی کن، گفت: برای رستاخیز روزی را در هوای بسیار گرم روزه بدار و برای کارهای مهم عمل حجی بجای آر، و برای نجات از وحشت قبر دو رکعت نماز در دل شب بگذار، سخنی که خیر در آن است بگو و از حرفی که شر برخیزد خاموش باش یا بر مسکینی از مال خود صدقه ای ده شاید از روز سخت، ای بینوا نجاتت بخشد دنیا را بجای دو درهم گیر که یک درهمش را بعایله خود انفاق کنی و درهم دیگر را برای تامین آخرتت از پیش…
اَلْأَمْرُ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَلنَّهْيُ عَنِ اَلْمُنْكَرِ خُلُقَانِ مِنْ خُلُقِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَمَنْ نَصَرَهُمَا أَعَزَّهُ اَللَّهُ وَ مَنْ خَذَلَهُمَا خَذَلَهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ.
امام باقر علیه السلام فرمود: امر بمعروف و نهی از منکر دو آفریده خدای عز و جل هستند هر که آنان را یاری کند خداوند عزیزش سازد و هر که خارشان کند خدای، خوار و ذلیلش گرداند.
أَنَّهُ كَرِهَ بَيْعَيْنِ اِطْرَحْ وَ خُذْ مِنْ غَيْرِ تَقْلِيبٍ وَ شِرًى مَا لَمْ تَرَهُ .
امام باقر علیه السلام دو قسم معامله را دوست نداشت یکی آنکه خریدار بفروشنده بگوید: پول را بینداز و جنس را برگیر بدون اینکه جنس را زیر و رو کرده و بررسی کند و دیگر خریدن جنسی که آن را ندیده باشی.
