مَنْ صَامَ شَعْبَانَ كَانَ لَهُ طَهُوراً مِنْ كُلِّ زَلَّةٍ وَ وَصْمَةٍ وَ بَادِرَةٍ فَقَالَ أَبُو حَمْزَةَ فَقُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع مَا اَلْوَصْمَةُ قَالَ اَلْيَمِينُ فِي اَلْمَعْصِيَةِ وَ اَلنَّذْرُ فِي اَلْمَعْصِيَةِ قُلْتُ فَمَا اَلْبَادِرَةُ قَالَ اَلْيَمِينُ عِنْدَ اَلْغَضَبِ وَ اَلتَّوْبَةُ مِنْهَا وَ اَلنَّدَمُ عَلَيْهَا .
هر که ماه شعبان را روزه بدارد، این روزه، پاک کننده هر لغزش و«وصمه»و«بادره»است. ابو حمزه گوید که به امام باقر علیه السلام عرض کردم: «وصمه»چیست؟ فرمود: سوگند برای نافرمانی خدا و نذر در نافرمانی خدا. عرض کردم: «بادره»چیست؟ فرمود: سوگند خوردن هنگام خشم، و توبه از این سوگند پشیمانی بر آن است.
جَرَى ذِكْرُ شَعْبَانَ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع وَ صَوْمِهِ قَالَ فَقَالَ إِنَّ فِيهِ مِنَ اَلْفَضْلِ كَذَا وَ كَذَا وَ فِيهِ كَذَا وَ كَذَا حَتَّى إِنَّ اَلرَّجُلَ لَيَدْخُلُ فِي اَلدَّمِ اَلْحَرَامِ فَيَصُومُ شَعْبَانَ فَيَنْفَعُهُ ذَلِكَ وَ يُغْفَرُ لَهُ .
اسماعیل بن عبد الخالق گوید: نزد امام صادق علیه السلام سخن از شعبان و روزه آن به میان آمد. امام علیه السلام فرمود: به راستی، فضیلت شعبان چنین و چنان است و در آن چه و چه است تا جایی که مرد خون کسی را به ناحق می ریزد ولی شعبان را روزه می دارد و این کار برای او سودبخش است و بخشیده می شود.
صَوْمُ شَعْبَانَ وَ شَهْرِ رَمَضَانَ شَهْرَيْنِ مُتَتابِعَيْنِ تَوْبَةٌ وَ اَللَّهِ مِنَ اَللّهِ وْبَةٌ وَ اَللَّهِ
امام صادق علیه السلام فرمود: به خدا سوگند که روزه ماه شعبان و ماه رمضان، دو ماه پی در پی، توبه ای پذیرفته شده از سوی خدای گرامی و بزرگ است.
مَنْ صَامَ أَوَّلَ يَوْمٍ مِنْ شَعْبَانَ وَجَبَتْ لَهُ اَلْجَنَّةُ وَ مَنْ صَامَ يَوْمَيْنِ نَظَرَ اَللَّهُ إِلَيْهِ فِي كُلِّ يَوْمٍ وَ لَيْلَةٍ فِي دَارِ اَلدُّنْيَا وَ دَامَ نَظَرُهُ إِلَيْهِ فِي اَلْجَنَّةِ وَ مَنْ صَامَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ زَارَ اَللَّهَ فِي عَرْشِهِ مِنْ جَنَّتِهِ كُلَّ يَوْمٍ.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که نخستین روز از ماه شعبان را روزه بدارد، بی گمان بهشت بر او واجب آید؛ هر که دو روز را روزه بدارد، خداوند در سرای دنیا در هر روز و شبی به او بنگرد و نگریستن خویش را در بهشت نیز از او بر نگیرد؛ و هر که سه روز روزه بدارد، خداوند را در بهشت او هر روزه بر روی عرش زیارت کند.
شَعْبَانُ شَهْرِي وَ رَمَضَانُ شَهْرُ اَللَّهِ وَ هُوَ رَبِيعُ اَلْفُقَرَاءِ وَ إِنَّمَا جُعِلَ اَلْأَضْحَى لِشِبَعِ مَسَاكِينِكُمْ مِنَ اَللَّحْمِ فَأَطْعِمُوهُمْ.
امام صادق علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: شعبان ماه من و رمضان ماه خداست و آن بهار تنگدستان است و به راستی که خداوند عید قربان را تنها برای سیر کردن مستمندانتان از گوشت، قرار داد؛ پس آنان را از گوشت قربانی بخورانید.
كَانَ أَبِي ع يَفْصِلُ مَا بَيْنَ شَعْبَانَ وَ شَهْرِ رَمَضَانَ بِيَوْمٍ وَ كَانَ عَلِيُّ بْنُ اَلْحُسَيْنِ ع يَصِلُ مَا بَيْنَهُمَا وَ يَقُولُ صَوْمُ شَهْرَيْنِ مُتَتابِعَيْنِ َوْبَةٌ مِنَ اَللّهِ .
امام صادق علیه السلام فرمود: پدرم علیه السلام پیوسته در روزه ماه شعبان و ماه رمضان روزی را فاصله می انداخت و امام سجاد علیه السلام روزه آن دو ماه را به یک دیگر پیوند می داد و می فرمود: روزه دو ماه پی در پی توبه ای پذیرفته شده از سوی خداست.
كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ ص يَصُومُ شَعْبَانَ وَ شَهْرَ رَمَضَانَ وَ يَنْهَى اَلنَّاسَ أَنْ يَصِلُوهُمَا وَ كَانَ يَقُولُ هُمَا شَهْرَا اَللَّهِ وَ هُمَا كَفَّارَةٌ لِمَا قَبْلَهُمَا وَ مَا بَعْدَهُمَا مِنَ اَلذُّنُوبِ .
امام باقر علیه السلام فرمود: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله پیوسته روزه ماه شعبان و ماه رمضان را به هم پیوند می داد ولی مردمان را از پیوندداری روزه آن دو ماه باز می داشت و همواره می فرمود: آن دو، ماه خدایند و آن دو، کفاره ای برای گناهان پیشین و گناهان پسین اند.
كُنَّ نِسَاءُ اَلنَّبِيِّ ص إِذَا كَانَ عَلَيْهِنَّ صِيَامٌ أَخَّرْنَ ذَلِكَ إِلَى شَعْبَانَ كَرَاهِيَةَ أَنْ يَمْنَعْنَ رَسُولَ اَللَّهِ ص حَاجَتَهُ وَ إِذَا كَانَ شَعْبَانُ صُمْنَ وَ صَامَ مَعَهُنَّ قَالَ وَ كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ ص يَقُولُ شَعْبَانُ شَهْرِي .
امام صادق علیه السلام فرمود: آن هنگام که بر عهده زنان پیامبر صلی الله علیه و آله روزه ای بود، آن را تا شعبان به تاخیر می انداختند تا مبادا مانع نیاز پیامبر خدا صلی الله علیه و آله در باره زناشویی باشند و آنگاه که شعبان فرا می رسید، زنان پیامبر صلی الله علیه و آله روزه می گرفتند و آن حضرت صلی الله علیه و آله نیز همراه آنان روزه می گرفت و آن حضرت صلی الله علیه و آله پیوسته می فرمود: شعبان ماه من است.
قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع هَلْ صَامَ أَحَدٌ مِنْ آبَائِكَ شَعْبَانَ فَقَالَ خَيْرُ آبَائِي رَسُولُ اَللَّهِ ص صَامَهُ .
سماعه بن مهران گوید: از امام صادق علیه السلام پرسیدم: آیا کسی از پدران شما شعبان را روزه گرفته است؟ امام علیه السلام فرمود: نیک ترین پدران من، پیامبر خدا-صلی الله علیه و آله-، ماه شعبان را روزه گرفته است
سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ ع عَنْ صَوْمِ شَعْبَانَ هَلْ كَانَ أَحَدٌ مِنْ آبَائِكَ يَصُومُهُ فَقَالَ خَيْرُ آبَائِي رَسُولُ اَللَّهِ ص وَ أَكْثَرُ صِيَامِهِ فِي شَعْبَانَ .
یونس بن یعقوب گوید: از امام صادق علیه السلام در باره روزه ماه شعبان پرسیدم که آیا کسی از پدران شما آن را روزه گرفته است؟ امام علیه السلام فرمود: نیک ترین پدران من، پیامبر خدا-صلی الله علیه و آله-بیشترین روزه داری اش در ماه شعبان بود.
سُئِلَ رَسُولُ اَللَّهِ ص عَنْ صَوْمِ رَجَبٍ فَقَالَ أَيْنَ أَنْتُمْ عَنْ شَعْبَانَ .
از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله در باره روزه ماه رجب پرسیده شد. آن حضرت صلی الله علیه و آله فرمود: از روزه ماه شعبان به کدامین سو می روید؟ (چرا از آن روی گردان هستید)؟
كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ ص يَصُومُ اَلْأَيَّامَ حَتَّى يُقَالَ لاَ يُفْطِرُ وَ يُفْطِرُ حَتَّى يُقَالَ لاَ يَصُومُ قُلْتُ رَأَيْتَهُ يَصُومُ مِنْ شَهْرٍ مَا لاَ يَصُومُ مِنْ شَيْ ءٍ مِنَ اَلشُّهُورِ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ أَيُّ اَلشُّهُورِ قَالَ شَعْبَانُ هُوَ شَهْرٌ يَغْفُلُ اَلنَّاسُ عَنْهُ بَيْنَ رَجَبٍ وَ رَمَضَانَ وَ هُوَ شَهْرٌ تُرْفَعُ فِيهِ اَلْأَعْمَالُ إِلَى رَبِّ اَلْعَالَمِينَ فَأُحِبُّ أَنْ يُرْفَعَ عَمَلِي وَ أَنَا صَائِمٌ .
اسامه بن زید گوید: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله همواره روزه می گرفت تا جایی که دیگران می گفتند: پیوسته روزه خواهد گرفت و آنقدر روزه را رها می ساخت که می گفتند: دیگر روزه نخواهد گرفت. راوی گوید: از اسامه بن زید پرسیدم که آیا دیدی که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله در ماهی، به گونه ای روزه بگیرد که در دیگر ماه ها آن گونه روزه نگیرد؟ گفت: آری. گفتم: در کدامین ماه؟ گفت: ماه شعبان که همان ماهی است که بین ماه رجب و ماه رمضان است و مردم از آن در غفلتند و آن ماهی است که در آن ماه، کردارها به پیشگاه پروردگار جهانیان بالا رود و دوست دارم در حالی کردارم بالا رود که من روزه دار باشم.
