قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ ص يَصُومُ اَلْأَيَّامَ حَتَّى يُقَالَ لاَ يُفْطِرُ وَ يُفْطِرُ حَتَّى يُقَالَ لاَ يَصُومُ قُلْتُ رَأَيْتَهُ يَصُومُ مِنْ شَهْرٍ مَا لاَ يَصُومُ مِنْ شَيْ ءٍ مِنَ اَلشُّهُورِ قَالَ نَعَمْ قُلْتُ أَيُّ اَلشُّهُورِ قَالَ شَعْبَانُ هُوَ شَهْرٌ يَغْفُلُ اَلنَّاسُ عَنْهُ بَيْنَ رَجَبٍ وَ رَمَضَانَ وَ هُوَ شَهْرٌ تُرْفَعُ فِيهِ اَلْأَعْمَالُ إِلَى رَبِّ اَلْعَالَمِينَ فَأُحِبُّ أَنْ يُرْفَعَ عَمَلِي وَ أَنَا صَائِمٌ .
اسامه بن زید گوید: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله همواره روزه می گرفت تا جایی که دیگران می گفتند: پیوسته روزه خواهد گرفت و آنقدر روزه را رها می ساخت که می گفتند: دیگر روزه نخواهد گرفت. راوی گوید: از اسامه بن زید پرسیدم که آیا دیدی که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله در ماهی، به گونه ای روزه بگیرد که در دیگر ماه ها آن گونه روزه نگیرد؟ گفت: آری. گفتم: در کدامین ماه؟ گفت: ماه شعبان که همان ماهی است که بین ماه رجب و ماه رمضان است و مردم از آن در غفلتند و آن ماهی است که در آن ماه، کردارها به پیشگاه پروردگار جهانیان بالا رود و دوست دارم در حالی کردارم بالا رود که من روزه دار باشم.