حدیث امام باقر (ع) درباره روزه شعبان

قال الإمام باقر عليه السلام:

مَنْ صَامَ شَعْبَانَ كَانَ لَهُ طَهُوراً مِنْ كُلِّ زَلَّةٍ وَ وَصْمَةٍ وَ بَادِرَةٍ فَقَالَ أَبُو حَمْزَةَ فَقُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع مَا اَلْوَصْمَةُ قَالَ اَلْيَمِينُ فِي اَلْمَعْصِيَةِ وَ اَلنَّذْرُ فِي اَلْمَعْصِيَةِ قُلْتُ فَمَا اَلْبَادِرَةُ قَالَ اَلْيَمِينُ عِنْدَ اَلْغَضَبِ وَ اَلتَّوْبَةُ مِنْهَا وَ اَلنَّدَمُ عَلَيْهَا .

هر که ماه شعبان را روزه بدارد، این روزه، پاک کننده هر لغزش و«وصمه»و«بادره»است. ابو حمزه گوید که به امام باقر علیه السلام عرض کردم: «وصمه»چیست؟ فرمود: سوگند برای نافرمانی خدا و نذر در نافرمانی خدا. عرض کردم: «بادره»چیست؟ فرمود: سوگند خوردن هنگام خشم، و توبه از این سوگند پشیمانی بر آن است.