احادیث امام باقر (ع)

مَنْ شَرِبَ اَلْخَمْرَ فَسَكِرَ مِنْهَا لَمْ يَقْبَلِ اَللَّهُ صَلاَتَهُ أَرْبَعِينَ يَوْماً فَإِنْ تَرَكَ اَلصَّلاَةَ فِي هَذِهِ اَلْأَيَّامِ ضُوعِفَ عَلَيْهِ لِتَرْكِ اَلصَّلاَةِ.

امام باقر علیه السلام فرمود: هر که شراب نوشد و به مستی افتد خداوند نمازش را تا چهل روز نپذیرد و اگر در این چهل روز نماز را وارهد عذابش بر اثر فروگذاردن نماز دو چندان شود.

أَقْبَلَ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ ع فِي اَلْمَسْجِدِ اَلْحَرَامِ فَنَظَرَ إِلَيْهِ قَوْمٌ مِنْ قُرَيْشٍ فَقَالُوا هَذَا إِلَهُ أَهْلِ اَلْعِرَاقِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَوْ بَعَثْتُمْ إِلَيْهِ بَعْضَكُمْ فَسَأَلَهُ فَأَتَاهُ شَابٌّ مِنْهُمْ فَقَالَ لَهُ يَا عَمِّ مَا أَكْبَرُ اَلْكَبَائِرِ فَقَالَ شُرْبُ اَلْخَمْرِ فَأَتَاهُمْ فَأَخْبَرَهُمْ فَقَالُوا لَهُ عُدْ إِلَيْهِ فَلَمْ يَزَالُوا بِهِ حَتَّى عَادَ إِلَيْهِ فَسَأَلَهُ فَقَالَ لَهُ أَ لَمْ أَقُلْ لَكَ يَا اِبْنَ أَخِ شُرْبُ اَلْخَمْرِ إِنَّ شُرْبَ اَلْخَمْرِ يُدْخِلُ صَاحِبَهُ فِي اَلزِّنَاءِ وَ اَلسَّرِقَةِ وَ قَتْلِ اَلنَّفْسِ اَلَّتِي…

اسماعیل کاتب گوید: روزی امام باقر علیه السلام به سوی مسجد الحرام می رفت که گروهی از قریش او را دیدند و گفتند: این مرد، خدای عراقیان است. چند تن از آنان گفتند: خوبست که یکی از خودمان را به سویش بفرستیم تا از او پرسشی کند؛ پس جوانی از آنان نزد امام علیه السلام آمد و گفت: ای عمو بزرگترین گناهان کبیره کدام است؟ فرمود: شرابخواری. آن جوان بازگشت و پاسخ امام علیه السلام را برای آنان بازگو کرد. آنان گفتند: باز گرد و پرسش خویش را دیگر بار تکرار کن و پیوسته پافشاری کردند تا او بازگشت و پرسش خویش را تکرار نمود. امام علیه السلام فرمود: ای برادر زاده مگر تو را نگفتم که شرابخواری بزرگترین گناهان کبیره است؛ زیرا همانا شراب خوردن شرابخوار را در زنا و دزدی و آدمکشی-که خدا آن را حرام ساخته جز به حق-و شرک به…

مَنْ أَكَلَ اَلطِّينَ فَإِنَّهُ يَقَعُ اَلْحِكَّةُ فِي جَسَدِهِ وَ اَلْبَوَاسِيرُ وَ يهج يُهَيِّجُ عَلَيْهِ اَلسُّوءَ وَ يَذْهَبُ بِالْقُوَّةِ مِنْ سَاقَيْهِ وَ قَدَمَيْهِ وَ مَا نَقَصَ مِنْ عَمَلِهِ فِيمَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ صِحَّتِهِ وَ قَبْلَ أَنْ يَأْكُلَهُ حُوسِبَ عَلَيْهِ وَ عُذِّبَ بِهِ.

هر که گل بخورد(مگر تربت امام حسین علیه السلام) تنش به خارش افتد و دچار بواسیر شود و دستخوش خیال های فاسد گردد و نیروی ساق و پاهایش رو به کاستی نهد و آن کارهایی را پیش از خوردن گل و در حال تندرستی انجام می داده و پس از خوردن گل از او کاسته شده حساب کنند و بر آن عذابش نمایند.

إِنَّ عَمَلَ اَلْوَسْوَسَةِ وَ أَكْثَرَ مَكَايِدِ اَلشَّيْطَانِ مِنْ أَكْلِ اَلطِّينِ فَيَضْعُفُ عَنْ قُوَّتِهِ اَلَّتِي كَانَتْ قَبْلَ أَنْ يَأْكُلَهُ وَ ضَعُفَ عَنْ عَمَلِهِ اَلَّذِي كَانَ يَعْمَلُهُ حُوسِبَ عَلَى مَا بَيْنَ ضَعْفِهِ وَ قُوَّتِهِ وَ عُذِّبَ عَلَيْهِ.

امام باقر علیه السلام فرمود: به راستی، گرفتار آمدن به وسواس و بیشتر دسیسه های شیطان به سبب خوردن گل است. همانا خوردن گل بیماری تن را در پی آورد و درد را برانگیزاند. هر که گل خورد و توانی که پیش از خوردن گل داشته رو به کاستی گذارد و از اعمالی که پیش از این انجام می داده ناتوان شود آن مقدار اعمالی را که توان انجامش را از کف داده حساب کنند و بر آن عذابش نمایند.

مَنِ اُغْتِيبَ عِنْدَهُ أَخُوهُ اَلْمُؤْمِنُ فَنَصَرَهُ وَ أَعَانَهُ نَصَرَهُ اَللَّهُ وَ أَعَانَهُ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ وَ مَنِ اُغْتِيبَ عِنْدَهُ أَخُوهُ اَلْمُؤْمِنُ فَلَمْ يَنْصُرْهُ وَ لَمْ يُعِنْهُ وَ لَمْ يَدْفَعْ عَنْهُ وَ هُوَ يَقْدِرُ عَلَى نُصْرَتِهِ وَ عَوْنِهِ إِلاَّ حَقَّرَهُ اَللَّهُ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ.

هر که از برادر مومنش نزد او غیبت کنند و او به برادرش کمک کند و یاریش نماید خداوند او را در دنیا و آخرت کمک کند و یاری رساند و هر که از برادر مومنش نزد او غیبت کنند و او برادرش را با وجود توانایی بر یاریش یاری نرساند و از او دفاع ننماید خداوند او را در دنیا و آخرت خوار سازد.

إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَوَّضَ اَلْأَمْرَ إِلَى مَلَكٍ مِنَ اَلْمَلاَئِكَةِ فَخَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَ سَبْعَ أَرَضِينَ وَ أَشْيَاءَ فَلَمَّا رَأَى اَلْأَشْيَاءَ قَدِ اِنْقَادَتْ لَهُ قَالَ مَنْ مِثْلِي فأرسله فَأَرْسَلَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ نُوَيْرَةً مِنْ نَارٍ قُلْتُ وَ مَا نُوَيْرَةٌ مِنْ نَارٍ قَالَ نَارٌ بِمِثْلِ أَنْمُلَةٍ فَاسْتَقْبَلَهَا بِجَمِيعِ مَا خَلَقَ حَتَّى وَصَلَتْ إِلَيْهِ لِمَا دَخَلَهُ اَلْعُجْبُ .

ابو خالد صیقل گوید: امام باقر علیه السلام فرمود: همانا خدای گرامی و بزرگ کار آفرینش را به یکی از فرشتگانش واگذار کرد و آن فرشته هفت آسمان و هفت زمین و چیزهای دیگر را آفرید؛ پس چون آفریده های خویش را نگریست که همه فرمانبردار اویند گفت: چه کسی مانند من است؟ پس خدای گرامی و بزرگ نویره ای از آتش فرستاد. عرض کردم: نویره ای از آتش چیست؟ فرمود: آتشی به اندازه یک بند انگشت، و در ادامه فرمود: پس آن فرشته با هر آنچه که آفریده بود به فرمان الهی در پیش روی آتش قرار گرفتند و آن آتش به آن آفریده ها رخنه کرد و همه را فراگرفت تا به او رسید و این کیفر به سبب خود بزرگ بینی او بود.

أَمَا إِنَّهُ لَيْسَتْ سَنَةٌ أَمْطَرَ مِنْ سَنَةٍ وَ لَكِنْ يَصِفُهُ يَضَعُهُ حَيْثُ يَشَاءُ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ إِذَا عَمِلَ قَوْمٌ بِالْمَعَاصِي صَرَفَ عَنْهُمْ مَا كَانَ قَدَّرَ لَهُمْ مِنَ اَلْمَطَرِ فِي تِلْكَ اَلسَّنَةِ إِلَى غَيْرِهَا مِنَ اَلْفَيَافِي وَ اَلْبِحَارِ وَ اَلْجِبَالِ وَ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَيُعَذِّبُ اَلْجُعَلَ فِي جُحْرِهَا يَحْبِسُ اَلْمَطَرَ عَنِ اَلْأَرْضِ لخطإ لِخَطَايَا مَنْ بحضرته بِحَضْرَتِهَا وَ قَدْ جَعَلَ اَللَّهُ لَهُ اَلسَّبِيلَ وَ اَلْمَسْلَكَ إِلَى مَحَلِّ أَهْلِ اَلطَّاعَةِ ثُمَّ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي…

آگاه باشید که هیچ سالی نسبت به سال دیگر پر باران تر نیست ولی خداوند باران را بر آنجا که خواهد فرو ریزاند. به راستی، چون مردمانی به گناهان دست آلایند خدای گرامی و بزرگ بارانی را که در آن سال برای آنان مقرر داشته بود به بیابان ها و دریاها و کوه های دیگر فرو ریزاند و همانا خدای گرامی و بزرگ جعل(گونه ای حشره)را در لانه اش به سبب گناهان مردمی که در آن سرزمین هستند با فرو نفرستادن باران عذاب می کند در حالی که خداوند راه بیرون رفتن از سرزمین گناهکاران را برای آن حشره قرار داده است، آنگاه امام باقر علیه السلام فرمود: ای بینش وران پند گیرید، پس آنگاه فرمود: در کتاب امیر مومنان علیه السلام یافتم که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرموده است: آن هنگام که زنا فراگیر و آشکار گردد مرگ ناگهانی افزایش یابد و…

أَنَّ اَللَّهَ أَنْزَلَ كِتَاباً مِنْ كُتُبِهِ عَلَى نَبِيٍّ مِنَ اَلْأَنْبِيَاءِ وَ فِيهِ أَنْ يَكُونَ خَلْقٌ مِنْ خَلْقِي لمحسنون يَلْحَسُونَ اَلدُّنْيَا بِالدِّينِ يَلْبَسُونَ مُسُوحَ اَلضَّأْنِ عَلَى قُلُوبٍ كَقُلُوبِ اَلذِّئَابِ أَشَدُّ مَرَارَةً مِنَ اَلصَّبِرِ وَ أَلْسِنَتُهُمْ أَحْلَى مِنَ اَلْعَسَلِ وَ أَعْمَالُهُمُ اَلْبَاطِنَةُ أَنْتَنُ مِنَ اَلْجِيَفِ بِي تَغْتَرُّونَ أَمْ إِيَّايَ تُخَادِعُونَ أَمْ عَلَيَّ تَتَجَبَّرُونَ فَبِعِزَّتِي حَلَفْتُ لَأَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ فِتْنَةً تَطَأُهُمْ فِي خِطَامِهَا حَتَّى تَبْلُغَ أَطْرَافَ اَلْأَرْضِ تَتْرُكُ اَلْحَلِيمَ مِنْهَا حَيْرَانَ فيما…

امام صادق از پدرش علیهما السلام روایت نموده که فرمود: به راستی، خدای گرامی و بزرگ یکی از کتاب های آسمانی خود را بر یکی از پیامبران فرو فرستاد و در آن آمده بود: گروهی از آفریدگانم دین را وسیله دستیابی به دنیا قرار می دهند؛ با دل هایی چون دل گرگ، پوست گوسفند در بر می کنند؛ از درخت صبر تلخ ترند ولی زبانشان از عسل شیرین تر است؛ کردارهای درونی ایشان از مردار بدبوتر است. آیا فریب رحمت مرا خورده اند یا مرا می فریبند و یا بر من گستاخی و بی پروایی می کنند؟ به بزرگی ام سوگند یاد کرده ام که در میانشان فتنه ای لگام گسیخته افکنم که پهنه زمین را فرا گیرد؛ فتنه ای که خردمند را در شگفتی واگذارد و صاحب نظر و خردورز را سرگردان و حیران سازد؛ لباس پراکندگی و تفرقه بر تنشان پوشانم و گروهی را با گروهی دیگر…

مَنْ آمَنَ رَجُلاً عَلَى دَمِهِ ثُمَّ قَتَلَهُ جَاءَ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ يَحْمِلُ لِوَاءَ غَدْرِهِ.

امام علی علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: اگر خدای گرامی و بزرگ بر شهری خشم گیرد و عذابی بر آنان فرو نفرستد قیمت ها بالا رود و عمرها کوتاه شود و بازرگانان سود نبرند و میوه ها پاک و سالم نشود و رودها پر آب نگردد و باران نبارد و تبهکاران بر آنان چیره شوند. کیفر آن کس که شخصی را از کشتن امان دهد پس آنگاه او را بکشد

أَدْنَى اَلشِّرْكِ أَنْ يَبْتَدِعَ اَلرَّجُلُ رَأْياً فَيُحِبَّ عَلَيْهِ وَ يُبْغِضَ.

امام باقر علیه السلام فرمود: فروپایه ترین درجه شرک این است که انسان عقیده ای بسازد و بر اساس آن با دیگران دوستی کند و دشمنی نماید.

قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع مَا أَدْنَى اَلنَّصْبِ فَقَالَ أَنْ يَبْتَدِعَ اَلرَّجُلُ شَيْئاً فَيُحِبَّ عَلَيْهِ وَ يُبْغِضَ عَلَيْهِ .

ابو حمزه ثمالی گوید: از امام باقر علیه السلام پرسیدم که فروپایه ترین درجه دشمنی چیست؟ فرمود: اینکه انسان چیزی عقیده ای را بسازد و بر اساس آن با دیگران دوستی و دشمنی نماید.

لِلزَّانِي سِتَّةُ خِصَالٍ ثَلاَثٌ فِي اَلدُّنْيَا وَ ثَلاَثٌ فِي اَلْآخِرَةِ أَمَّا اَلَّتِي فِي اَلدُّنْيَا فَيَذْهَبُ بِنُورِ اَلْوَجْهِ وَ يُورِثُ اَلْفَقْرَ وَ يُعَجِّلُ اَلْفَنَاءَ وَ أَمَّا اَلَّتِي فِي اَلْآخِرَةِ فيسخط فَسَخَطُ اَلرَّبِّ وَ سُوءُ اَلْحِسَابِ وَ اَلْخُلُودُ فِي اَلنَّارِ .

امام صادق از پدرش علیهما السلام روایت نموده که فرمود: زناکار را شش کیفر باشد؛ سه کیفر در دنیا و سه کیفر در آخرت؛ اما آنچه او را در دنیا در رسد: نور رخسارش را ببرد، ناداری را در پی آورد و مرگش را شتاب دهد؛ و اما آنچه در آخرت او را در رسد: خشم پروردگار، بدی حساب و جاودانگی در دوزخ.