امام محمد باقر (علیه السلام)
إِذَا زَنَى اَلرَّجُلُ أَدْخَلَ اَلشَّيْطَانُ ذَكَرَهُ فَعَمِلاَ جَمِيعاً وَ كَانَتِ اَلنُّطْفَةُ مِنْهُمَا وَ خُلِقَ مِنْهُمَا وَ خُلِقَ مِنْهَا اَلْوَلَدُ وَ يَكُونُ شِرْكَ اَلشَّيْطَانِ .
امام باقر علیه السلام فرمود: چون مردی زنا کند شیطان نیز با او در این کار همکاری کند و اگر چه نطفه یکی است ولی بچه از هر دوی آنها به وجود می آید؛ پس آن فرزند شریک شیطان می شود.
قُلْتُ لِأَبِي جَعْفَرٍ ع فِي قَوْلِ رَسُولِ اَللَّهِ ص إِذَا زَنَى اَلرَّجُلُ فَارَقَهُ رُوحُ اَلْإِيمَانِ قَالَ قَوْلُهُ تَعَالَى وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ َلِكَ اَلَّذِي يُفَارِقُهُ .
عبد الله بن بکیر گوید: از امام باقر علیه السلام در باره سخن پیامبر خدا صلی الله علیه و آله پرسیدم که فرموده بود: «چون مردی زنا کند روح ایمان از او جدا گردد»، امام علیه السلام فرمود: این روح همان است که در سخن خدای فرازمند آمده است که: «ایشان را با روحی از جانب خویش تایید نمودیم» مجادله ، آیه 22 این همان روحی است که از او جدا می گردد.
لاَ خَيْرَ فِي وَلَدِ اَلزِّنَاءِ وَ لاَ فِي بَشَرِهِ وَ لاَ فِي شَعْرِهِ وَ لاَ فِي لَحْمِهِ وَ لاَ فِي دَمِهِ وَ لاَ فِي شَيْ ءٍ مِنْهُ يَعْنِي وَلَدَ اَلزِّنَاءِ.
امام باقر علیه السلام فرمود: هیچ خیری در زنا زاده نیست؛ نه در پوستش، نه در مویش، نه در گوشتش، نه در خونش و نه در هیچ چیز دیگر زنا زاده.
كَانَ قَوْمُ لُوطٍ أَفْضَلَ قَوْمٍ خَلَقَهُمُ اَللَّهُ تَعَالَى فَطَلَبَهُمْ إِبْلِيسُ اَلطَّلَبَ اَلشَّدِيدَ وَ كَانَ مِنْ قِصَّتِهِمْ وَ خَبَرِهِمْ أَنَّهُمْ إِذَا خَرَجُوا إِلَى اَلْعَمَلِ خَرَجُوا بِأَجْمَعِهِمْ وَ تَبْقَى اَلنِّسَاءُ خَلْفَهُمْ فَأَتَى إِبْلِيسُ مَتَاعَهُمْ وَ كَانُوا إِذَا رَجَعُوا خَرَّبَ إِبْلِيسُ مَا يَعْمَلُونَ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ تَعَالَوْا نَرْصُدْهَذَا اَلَّذِي يُخَرِّبُ مَتَاعَنَا فَرَصَدُوهُ فَإِذَا هُوَ غُلاَمٌ أَحْسَنُ مَا يَكُونُ مِنَ اَلْغِلْمَانِ فَقَالُوا لَهُ أَنْتَ اَلَّذِي تُخَرِّبُ مَتَاعَنَا فَقَالَ نَعَمْ مَرَّةً بَعْدَ مَرَّةٍ فَاجْتَمَعَ…
امام صادق علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: آنگاه که قوم لوط آن کار زشت را انجام دادند زمین به پیشگاه خدا چنان گریست که اشک هایش به آسمان رسید و آسمان چنان گریست که اشک هایش به عرش رسید؛ پس خدای فرازمند به آسمان وحی نمود: بر آنان سنگ ببار و به زمین وحی نمود که آنان را در خویش فرو ببر. چون ابلیس لعنت شده دید که کارش در میان مردان پا بر جا شده خویش را به شکل زنی در آورد و به سراغ زنان رفت و به آنان گفت: مردان شما با یک دیگر همجنس بازی می کنند؟ آنان گفتند: آری، ما خود دیده ایم و حضرت لوط علیه السلام نیز آنان را اندرز می دهد و نصیحت می کند. ابلیس به زنان نیز همجنس بازی را آموخت و زنان نیز به همدیگر اکتفا کردند و به همجنس بازی با خویش پرداختند، پس چون حجت بر آنان…
جَاءَ رَجُلٌ إِلَى أَبِي فَقَالَ لَهُ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ إِنِّي اُبْتُلِيتُ بِبَلاَءٍ فَادْعُ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فَقِيلَ لَهُ إِنَّهُ يُؤْتَى فِي دُبُرِهِ فَقَالَ مَا أَبْلَى اَللَّهُ أَحَداً بِهَذَا اَلْبَلاَءِ وَ لَهُ فِيهِ حَاجَةٌ ثُمَّ قَالَ أَبِي ع قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي لاَ يَقْعُدُ عَلَى إِسْتَبْرَقِهَا وَ حَرِيرِهَا مَنْ يُؤْتَى فِي دُبُرِهِ .
امام صادق از پدرش علیهما السلام روایت نموده که فرمود: مردی نزد پدرم آمد و عرض کرد: ای پسر پیامبر خدا من به بلایی گرفتار شده ام، برایم در درگاه خدای گرامی و بزرگ دعا کن. امام علیه السلام را گفتند: با این مرد همجنس بازی می کنند. امام علیه السلام فرمود: خداوند کسی را که به او توجه دارد به این بلا گرفتار نمی سازد، آنگاه پدرم علیه السلام فرمود: خدای گرامی و بزرگ می فرماید: به عزت و شکوهم سوگند که هر کس که با او لواط کنند بر دیبای زرباف بهشتی ننشیند.
بِئْسَ اَلْعَبْدُ عبدا عَبْدٌ يَكُونُ ذَا وَجْهَيْنِ وَ ذَا لِسَانَيْنِ يُطْرِي أَخَاهُ شَاهِداً وَ يَأْكُلُهُ غَائِباً إِنْ أُعْطِيَ حَسَدَهُ وَ إِنِ اُبْتُلِيَ خَذَلَهُ.
امام باقر علیه السلام فرمود: بد بنده ای است آن کس که دورو و دو زبان باشد نزد برادرش او را بستاید و در پشت سرش با غیبت، گوشت بدنش را بخورد، اگر برادرش دارایی یابد بر او حسد ورزد و چون نادار و گرفتار گردد او را وارهد.
بِئْسَ اَلْعَبْدُ عبدا عَبْدٌ هُمَزَةٌ لُمَزَةٌ يُقْبِلُ بِوَجْهِهِ وَ يُدْبِرُ بِآخَرَ.
امام باقر علیه السلام فرمود: بد بنده ای است آن کس که بدگوی طعنه زننده باشد با چهره ای روبرو شود و با چهره ای دیگر پشت کند.
مَا شَهِدَ رَجُلٌ عَلَى رَجُلٍ بِكُفْرٍ قَطُّ إِلاَّ فَاتَهُ أَحَدُهُمَا إِنْ كَانَ شَهِدَ عَلَى كَافِرٍ صَدَقَ وَ إِنْ كَانَ مُؤْمِناً رَجَعَ اَلْكُفْرُ عَلَيْهِ وَ إِيَّاكُمْ وَ اَلطَّعْنَ عَلَى اَلْمُؤْمِنِينَ.
هرگز کسی به کفر شخص دیگری گواهی ندهد جز آنکه دامنگیر یکی از آن دو شود: اگر به کفر کافری گواهی دهد راست گفته است و چنانچه به کفر مومنی گواهی دهد کفر به خود گواهی دهنده باز گردد و خود کافر شود. از طعنه زدن بر مومنان پروا دارید و بر آنان نسبت کفر ندهید .
اَلظُّلْمُ فِي اَلدُّنْيَا هُوَ اَلظُّلُمَاتُ فِي اَلْآخِرَةِ.
ظلم در دنیا همان ظلمات و تاریکی های سرای آخرت است.
مَا أَحَدٌ يَظْلِمُ بِمَظْلِمَةٍ إِلاَّ أَخَذَهُ اَللَّهُ بِهَا فِي نَفْسِهِ وَ مَالِهِ فَأَمَّا اَلظُّلْمُ اَلَّذِي بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَإِذَا تَابَ غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ.
امام باقر علیه السلام فرمود: هیچ کس بر دیگری ستمی روا ندارد جز آنکه خداوند جان و مالش را به همان ستم گرفتار سازد ولی اگر از ستمی که میان او و خدای گرامی و بزرگ است توبه کند بخشوده شود.
مَا اِنْتَصَرَ اَللَّهُ مِنْ ظَالِمٍ إِلاَّ بِظَالِمٍ وَ ذَلِكَ قَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ كَذلِكَ نُوَلِّي بَعْضَ اَلظّالِمِينَ بَعْضاً
امام باقر علیه السلام فرمود: خداوند از هیچ ستمگری جز با ستمگری دیگر انتقام نگیرد و این همان سخن خدای فرازمند است که می فرماید: «و بدینسان ستمکاران را بر یک دیگر می گماریم» انعام ، آیه 129
إِنَّ فِي جَهَنَّمَ لَجَبَلاً يُقَالُ لَهُ اَلصُّعَدَاءُ وَ إِنَّ فِي اَلصُّعَدَاءِ لَوَادِياً يُقَالُ لَهُ سَقَرُ وَ إِنَّ فِي سَقَرَ لَجُبّاً يُقَالُ لَهُ هَبْهَبُ كُلَّمَا كُشِفَ غِطَاءُ ذَلِكَ اَلْجُبِّ ضَجَّ أَهْلُ اَلنَّارِ مِنْ حَرِّهِ وَ ذَلِكَ مَنَازِلُ اَلْجَبَّارِينَ.
همانا در دوزخ کوهی به نام«صعدی»است و در صعدی وادی ای به نام«سقر»است و در آن سقر چاهی به نام«هبهب»است. هر گاه که سرپوش آن چاه را بردارند دوزخیان از حرارتش ناله و شیون سر دهند و این جایگاه سرکشان است.
