احادیث درباره کیفر ظالم

اَلظُّلْمُ فِي اَلدُّنْيَا هُوَ اَلظُّلُمَاتُ فِي اَلْآخِرَةِ.

ظلم در دنیا همان ظلمات و تاریکی های سرای آخرت است.

إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ وَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي لَأُجِيبُ دَعْوَةَ مَظْلُومٍ فِي مَظْلِمَةٍ ظُلِمَهَا وَ لاَ حَدَّ عِنْدَهُ مِثْلُ تِلْكَ اَلْمَظْلِمَةِ.

امام صادق علیه السلام فرمود: همانا خدای گرامی و بزرگ می فرماید: به عزت و جلالم سوگند که دعای ستمدیده ای را در ستمی که به او روا داشته اند و او هم همان ستم را در حق دیگری روا داشته نپذیرم.

فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ َالَ قَنْطَرَةٌ عَلَى اَلصِّرَاطِ لاَ يَجُوزُهَا عَبْدٌ بِمَظْلِمَةٍ.

امام صادق علیه السلام در باره سخن خدای گرامی و بزرگ که فرموده: «همانا پروردگارت در کمینگاه است» فجر ، آیه 14 فرمود: کمینگاه، گذرگاهی سرپوشیده بر روی پل صراط است که هیچ بنده ستمکاری نتواند از آن بگذرد.

إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَوْحَى إِلَى نَبِيٍّ مِنَ اَلْأَنْبِيَاءِ فِي مَمْلَكَةِ جَبَّارٍ مِنَ اَلْجَبَابِرَةِ أَنِ اِئْتِ هَذَا اَلْجَبَّارَ فَقُلْ لَهُ إِنِّي لَمْ أَسْتَعْمِلْكَ عَلَى سَفْكِ اَلدِّمَاءِ وَ اِتِّخَاذِ اَلْأَمْوَالِ وَ إِنَّمَا أَسْتَعْمِلُكَ لِتَكُفَّ عَنِّي أَصْوَاتَ اَلْمَظْلُومِينَ فَإِنِّي لَنْ أَدَعَ ظُلاَمَتَهُمْ وَ إِنْ كَانُوا كُفَّاراً.

امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی، خدای گرامی و بزرگ بر یکی از پیامبرانش در سرزمین یکی از گردن فرازان ستمگر وحی نمود: نزد این ستمگر برو و به او بگو: من تو را برای خونریزی و غارتگری دارایی مردم، به فرمانروایی نرساندم و همانا تو را تنها برای این به فرمانروایی رساندم که صدای ناله ستمدیدگان را از من باز داری؛ زیرا به راستی که من از ستمی که به آنان روا داشته اند نگذرم هر چند کافر باشند.

مَا يَأْخُذُ اَلْمَظْلُومُ مِنْ دِينِ اَلظَّالِمِ أَكْثَرَ مِمَّا يَأْخُذُ اَلظَّالِمُ مِنْ دُنْيَا اَلْمَظْلُومِ.

زید بن علی بن حسین از پدرش علیهم السلام روایت نموده که فرمود: آنچه را که ستمدیده از دین ستمکار می ستاند بیش از آن است که ستمکار از دنیای ستمدیده می ستاند.

مَا أَحَدٌ يَظْلِمُ بِمَظْلِمَةٍ إِلاَّ أَخَذَهُ اَللَّهُ بِهَا فِي نَفْسِهِ وَ مَالِهِ فَأَمَّا اَلظُّلْمُ اَلَّذِي بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَإِذَا تَابَ غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ.

امام باقر علیه السلام فرمود: هیچ کس بر دیگری ستمی روا ندارد جز آنکه خداوند جان و مالش را به همان ستم گرفتار سازد ولی اگر از ستمی که میان او و خدای گرامی و بزرگ است توبه کند بخشوده شود.

مَنِ اِرْتَكَبَ أَحَداً بِظُلْمٍ بَعَثَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَنْ يَظْلِمُهُ بِمِثْلِهِ أَوْ عَلَى وَلَدِهِ أَوْ عَلَى عَقِبِهِ مِنْ بَعْدِهِ.

امام صادق علیه السلام فرمود: هر که بر کسی ستمی روا دارد خدای گرامی و بزرگ کسی را بگمارد که همان ستم را بر او یا فرزندانش و یا نواده گانش روا دارد.

مَنْ أَكَلَ مَالَ أَخِيهِ ظُلْماً وَ لَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ أَكَلَ جَذْوَةً مِنَ اَلنَّارِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ .

امام صادق علیه السلام فرمود: هر که بخشی از دارایی برادر ایمانی اش را ستمکارانه بخورد و آن را به او باز نگرداند در روز رستاخیز پاره ای از آتش را خواهد خورد.

مَنِ اِقْتَطَعَ مَالَ مُؤْمِنٍ غَصْباً بِغَيْرِ حَقِّهِ لَمْ يَزَلِ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مُعْرِضاً عَنْهُ مَاقِتاً لِأَعْمَالِهِ اَلَّتِي يَعْمَلُهَا مِنَ اَلْبِرِّ وَ اَلْخَيْرِ لاَ يُثْبِتُهَا فِي حَسَنَاتِهِ حَتَّى يَتُوبَ وَ يَرُدَّ اَلْمَالَ اَلَّذِي أَخَذَهُ إِلَى صَاحِبِهِ.

امام باقر علیه السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: هر که دارایی مومنی را غاصبانه و بدون رضایت او فراچنگ آورد خدای گرامی و بزرگ پیوسته از او روی گرداند و بر احسان و نیکی ای که انجام می دهد خشم گیرد و آن کارهای نیک را در زمره کارهای نیکش ننویسد تا آنگاه که توبه کند و دارایی ای را که فراچنگ خویش آورده به صاحبش باز گرداند.

أَعْظَمُ اَلْخَطَايَا اِقْتِطَاعُ مَالِ اِمْرِئٍ مُسْلِمٍ بِغَيْرِ حَقٍّ.

امام صادق از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که امیر مومنان علیه السلام فرمود: بزرگترین گناهان، فراچنگ آوردن دارایی مسلمانی به ناحق باشد.

إِنَّمَا أخاف خَافَ اَلْقِصَاصَ مَنْ كَفَّ عَنْ ظُلْمِ اَلنَّاسِ.

امام صادق علیه السلام روایت نموده که امیر مومنان علیه السلام فرمود: همانا کسی از کیفر الهی بیم دارد که از ستم بر مردم خودداری کند.

إِنَّ اَللَّهَ يُبْغِضُ اَلْغَنِيَّ اَلظَّلُومَ.

امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی، خدای گرامی و بزرگ، توانگر ستم پیشه را دشمن دارد.