حدیث امام باقر (ع) درباره کیفر خوردن گل

قال الإمام باقر عليه السلام:

إِنَّ عَمَلَ اَلْوَسْوَسَةِ وَ أَكْثَرَ مَكَايِدِ اَلشَّيْطَانِ مِنْ أَكْلِ اَلطِّينِ فَيَضْعُفُ عَنْ قُوَّتِهِ اَلَّتِي كَانَتْ قَبْلَ أَنْ يَأْكُلَهُ وَ ضَعُفَ عَنْ عَمَلِهِ اَلَّذِي كَانَ يَعْمَلُهُ حُوسِبَ عَلَى مَا بَيْنَ ضَعْفِهِ وَ قُوَّتِهِ وَ عُذِّبَ عَلَيْهِ.

امام باقر علیه السلام فرمود: به راستی، گرفتار آمدن به وسواس و بیشتر دسیسه های شیطان به سبب خوردن گل است. همانا خوردن گل بیماری تن را در پی آورد و درد را برانگیزاند. هر که گل خورد و توانی که پیش از خوردن گل داشته رو به کاستی گذارد و از اعمالی که پیش از این انجام می داده ناتوان شود آن مقدار اعمالی را که توان انجامش را از کف داده حساب کنند و بر آن عذابش نمایند.