کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
أَرْبَعَةٌ لاَ تَدْخُلُ بَيْتاً وَاحِدَةٌ مِنْهُنَّ إِلاَّ خَرِبَ وَ لَمْ يُعْمَرْ بِالْبَرَكَةِ اَلْخِيَانَةُ وَ شُرْبُ اَلْخَمْرِ وَ اَلسَّرِقَةُ وَ اَلزِّنَاءُ.
چهار چیز باشد که یکی از آنها به خانه ای در نیاید جز آنکه آن را ویران کند و برکت را از آن دور سازد: خیانتکاری، دزدی، شرابخواری و زنا.
مُدْمِنُ اَلْخَمْرِ يَلْقَى اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ كَعَابِدِ وَثَنٍ وَ مَنْ شَرِبَ مِنْهُ شَرْبَةً لَمْ يَقْبَلِ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ صَلاَتَهُ أَرْبَعِينَ يَوْماً.
امام صادق علیه السلام فرمود: باده گسار در روز رستاخیز مانند بت پرست، خدای گرامی و بزرگ را دیدار کند و هر که جرعه ای شراب نوشد خدای گرامی و بزرگ تا چهل روز نمازش را نپذیرد.
يَجِي ءُ مُدْمِنُ اَلْخَمْرِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ مُزْرَقَّةً عَيْنَاهُ مُسْوَدّاً وَجْهُهُ مَائِلاً شَفَتُهُ يَسِيلُ لُعَابُهُ مَشْدُودَةً نَاصِيَتُهُ إِلَى إِبْهَامِ قَدَمَيْهِ خَارِجَةً يَدُهُ مِنْ صُلْبِهِ فَيَفْزَعُ مِنْهُ أَهْلُ اَلْجَمْعِ إِذْ رَأَوْهُ مُقْبِلاً عَلَى اَلْحِسَابِ.
امام صادق از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: باده گسار در روز رستاخیز با چشمانی کبود و رویی سیاه و در حالی که یک طرفش خمیده و کج و آب دهانش جاری است و موی پیشانی اش به انگشت شست پایش گره خورده و دستش از پشت کمرش بیرون آمده به پیش آید آنسان که چون اهل محشر او را بینند که به سوی حسابرسی گام برمی دارد از او بترسند.
مَنِ اِكْتَحَلَ بِمِيلٍ مِنْ مُسْكِرٍ كَحَلَهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِمِيلٍ مِنْ نَارٍ قَالَ إِنَّ أَهْلَ اَلرِّيِّ فِي اَلدُّنْيَا مِنَ اَلْمُسْكِرِ يَمُوتُونَ عِطَاشاً وَ يُحْشَرُونَ عِطَاشاً وَ يَدْخُلُونَ اَلنَّارَ عِطَاشاً.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که میل سرمه ای شراب آلوده را به چشمش کشد خدای گرامی و بزرگ میلی آتشین را بر چشمش کشد. و نیز فرمود: به راستی، سیراب شدگان از شراب در دنیا تشنه جان دهند و تشنه محشور شوند و تشنه به دوزخ درآیند.
سَأَلَهُ رَجُلٌ فَقَالَ أَصْلَحَكَ اَللَّهُ شُرْبُ اَلْخَمْرِ شَرٌّ أَمْ تَرْكُ اَلصَّلاَةِ فَقَالَ شُرْبُ اَلْخَمْرِ ثُمَّ قَالَ وَ تَدْرِي لِمَ ذَاكَ قَالَ لاَ قَالَ لِأَنَّهُ يَصِيرُ فِي حَالٍ لاَ يَعْرِفُ رَبَّهُ .
اسماعیل بن سالم گوید: مردی به امام صادق علیه السلام عرض کرد: خدا خیرت دهد شرابخواری بدتر است یا فروگذاری از نماز؟ فرمود: شرابخواری، سپس فرمود: آیا می دانی چرا؟ عرض کرد: نه. فرمود: زیرا حالش را به گونه ای دگرگون سازد که خدا را در آن حال نشناسد.
مَنْ شَرِبَ اَلْخَمْرَ فَسَكِرَ مِنْهَا لَمْ يَقْبَلِ اَللَّهُ صَلاَتَهُ أَرْبَعِينَ يَوْماً فَإِنْ تَرَكَ اَلصَّلاَةَ فِي هَذِهِ اَلْأَيَّامِ ضُوعِفَ عَلَيْهِ لِتَرْكِ اَلصَّلاَةِ.
امام باقر علیه السلام فرمود: هر که شراب نوشد و به مستی افتد خداوند نمازش را تا چهل روز نپذیرد و اگر در این چهل روز نماز را وارهد عذابش بر اثر فروگذاردن نماز دو چندان شود.
سَأَلْتُهُ عَنْ شَارِبِ اَلْخَمْرِ فَقَالَ لاَ يَقْبَلُ اَللَّهُ مِنْهُ صَلاَتَهُ مَا دَامَ فِي عُرُوقِهِ مِنْهَا شَيْ ءٌ .
ابی الصحاری گوید: از امام صادق علیه السلام در باره کیفر شرابخوار پرسیدم. فرمود: تا آنگاه که اثری از شراب در رگهایش مانده نمازش پذیرفته نمی شود.
إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ جَعَلَ لِلشَّرِّ أَقْفَالاً وَ جَعَلَ مَفَاتِيحَ تِلْكَ اَلْأَقْفَالِ اَلشَّرَابَ وَ أَشَرُّ مِنَ اَلشَّرَابِ اَلْكَذِبُ.
امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی، خدای گرامی و بزرگ قفل هایی را برای بدی نهاده که کلید آن قفل ها شراب است و بدتر از شراب، دروغ است.
إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ جَعَلَ لِلْمَعْصِيَةِ بَيْتاً ثُمَّ جَعَلَ لِلْبَيْتِ بَاباً ثُمَّ جَعَلَ لِلْبَابِ غَلَقاً ثُمَّ جَعَلَ لِلْغَلَقِ مِفْتَاحاً فَمِفْتَاحُ اَلْمَعْصِيَةِ اَلْخَمْرُ.
امام باقر یا امام صادق علیهما السلام فرمود: به راستی، خدای گرامی و بزرگ برای گناه خانه ای قرار داد و برای این خانه دری نهاد و برای این در قفلی گذارد و برای این قفل کلیدی قرار داد و کلید همه گناهان شراب است.
مُدْمِنُ اَلسَّرِقَةِ وَ اَلزِّنَاءِ وَ اَلشَّرَابِ كَعَابِدِ وَثَنٍ.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که زنا و دزدی و شرابخواری را پیوسته پیشه خود سازد و بر آنها مداومت ورزد مانند بت پرست باشد.
لَعَنَ رَسُولُ اَللَّهِ ص فِي اَلْخَمْرِ عَشَرَةً غَارِسَهَا وَ حَارِسَهَا وَ عَاصِرَهَا وَ شَارِبَهَا وَ سَاقِيَهَا وَ حَامِلَهَا وَ اَلْمَحْمُولَ إِلَيْهِ وَ بَائِعَهَا وَ مُشْتَرِيَهَا وَ آكِلَ ثَمَنِهَا .
امام باقر علیه السلام فرمود: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله ده نفر را در باره شراب لعنت کرد: کارنده درخت آن، پرورش دهنده، عصاره گیرنده، نوشنده، ساقی، حمل کننده، آن کس که برایش شراب برند، فروشنده، خریدار و استفاده کننده از پول فروش آن.
اَلْغِنَاءُ عُشُّ اَلنِّفَاقِ وَ شُرْبُ اَلْخَمْرِ مِفْتَاحُ كُلِّ شَرٍّ وَ شَارِبُ اَلْخَمْرِ مُكَذِّبٌ بِكِتَابِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَوْ صَدَّقَ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لاَجْتَنَبَ مَحَارِمَهُ.
امام صادق علیه السلام فرمود: آوازه خوانی آشیانه دورویی و شرابخواری کلید هر بدی و شرابخوار انکارکننده کتاب خدای گرامی و بزرگ باشد؛ زیرا اگر خدای گرامی و بزرگ را راست می انگاشت بی گمان از حرام هایش دوری می کرد.
