صُحْبَةُ عِشْرِينَ سَنَةً قَرَابَةٌ.
دوستی بیست ساله نوعی خویشاوندی است.
امام محمد باقر (علیه السلام)
صُحْبَةُ عِشْرِينَ سَنَةً قَرَابَةٌ.
دوستی بیست ساله نوعی خویشاوندی است.
إِنِ اِسْتَطَعْتَ أَنْ لاَ تُعَامِلَ أَحَداً إِلاَّ وَ لَكَ اَلْفَضْلُ عَلَيْهِ فَافْعَلْ.
اگر بتوانی با کسی معامله نکنی مگر آن که به او احسان نمایی، پس همین کار را انجام ده.
ثَلاَثَةٌ مِنْ مَكَارِمِ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ أَنْ تَعْفُوَ عَمَّنْ ظَلَمَكَ وَ تَصِلَ مَنْ قَطَعَكَ وَ تَحْلُمَ إِذَا جُهِلَ عَلَيْكَ.
سه کردار هم در دنیا و هم در آخرت، ارزشمند است: از آن کس که بر تو ستم ورزیده درگذری و با آن کس که با تو قطع رابطه کرده، رابطه برقرار کنی و بر آن که بر تو جهل ورزیده بردباری نمایی.
اَلظُّلْمُ ثَلاَثَةٌ ظُلْمٌ لاَ يَغْفِرُهُ اَللَّهُ وَ ظُلْمٌ يَغْفِرُهُ اَللَّهُ وَ ظُلْمٌ لاَ يَدَعُهُ اَللَّهُ فَأَمَّا اَلظُّلْمُ اَلَّذِي لاَ يَغْفِرُهُ اَللَّهُ فَالشِّرْكُ بِاللَّهِ وَ أَمَّا اَلظُّلْمُ اَلَّذِي يَغْفِرُهُ اَللَّهُ فَظُلْمُ اَلرَّجُلِ نَفْسَهُ فِيمَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اَللَّهِ وَ أَمَّا اَلظُّلْمُ اَلَّذِي لاَ يَدَعُهُ اَللَّهُ فَالْمُدَايَنَةُ بَيْنَ اَلْعِبَادِ .
ستم سه گونه است: ستمی که خدای از آن درنگذرد و ستمی که خدای از آن درگذرد و ستمی که از آن بازخواست نماید؛ و اما ستمی که خدای از آن درنگذرد همانند قرار دادن برای خداست و اما ستمی که خدای از آن درگذرد ستم ورزی شخص بر خود در آنچه میان خود و خداست و اما ستمی که خدای از آن بازخواست کند ستم در حقوق میان بندگان است.
مَا مِنْ عَبْدٍ يَمْتَنِعُ مِنْ مَعُونَةِ أَخِيهِ اَلْمُسْلِمِ وَ اَلسَّعْيِ لَهُ فِي حَاجَتِهِ قُضِيَتْ أَوْ لَمْ تُقْضَ إِلاَّ اُبْتُلِيَ بِالسَّعْيِ فِي حَاجَةِ مَنْ يَأْثَمُ عَلَيْهِ وَ لاَ يُؤْجَرُ وَ مَا مِنْ عَبْدٍ يَبْخَلُ بِنَفَقَةٍ يُنْفِقُهَا فِيمَا يُرْضِي اَللَّهُ إِلاَّ اُبْتُلِيَ بِأَنْ يُنْفِقَ أَضْعَافَهَا فِيمَا أَسْخَطَ اَللَّهَ.
هیچ بنده ای از یاری رسانی به برادر مسلمانش و تلاش در برآوردن حاجتش، برآورده شود یا نشود، سرباز نمی زند مگر آن که گرفتار تلاش برای نیاز کسی می شود که باعث گناه بر او شده و پاداشی هم ندارد و هیچ بنده ای در صرف هزینه در آنچه خشنودی خداست بخل نمی ورزد، مگر آن که به چندین برابر آن خرج که موجب خشم خداست گرفتار می آید.
فِي كُلِّ قَضَاءِ اَللَّهِ خَيْرٌ لِلْمُؤْمِنِ.
در هر قضا الهی، خیر و نکویی برای مومن باشد.
إِنَّ اَللَّهَ كَرِهَ إِلْحَاحَ اَلنَّاسِ بَعْضِهِمْ عَلَى بَعْضٍ فِي اَلْمَسْأَلَةِ وَ أَحَبَّ ذَلِكَ لِنَفْسِهِ إِنَّ اَللَّهَ جَلَّ ذِكْرُهُ يُحِبُّ أَنْ يُسْأَلَ وَ يُطْلَبَ مَا عِنْدَهُ.
به راستی که خداوند پافشاری مردم در خواهش از دیگران را خوش نمی دارد ولی این پافشاری را در خواهش از او دوست می دارد به درستی که خدای که یادش بزرگ است دوست دارد که از او چیزی خواسته شود و از آنچه در نزد اوست درخواست گردد.
مَنْ لَمْ يَجْعَلِ اَللَّهُ لَهُ مِنْ نَفْسِهِ وَاعِظاً فَإِنَّ مَوَاعِظَ اَلنَّاسِ لَنْ تُغْنِيَ عَنْهُ شَيْئاً.
هر آن کس که خداوند در نهانش اندرزگویی بر خویش، ننهاده است، اندرزهای مردم در او اثری نکند.
مَنْ كَانَ ظَاهِرُهُ أَرْجَحَ مِنْ بَاطِنِهِ خَفَّ مِيزَانُهُ.
هر کس که ظاهرش از نهانش نیکوتر است، ترازوی اعمالش سبک می گردد.
كَمْ مِنْ رَجُلٍ قَدْ لَقِيَ رَجُلاً فَقَالَ لَهُ كَبَّ اَللَّهُ عَدُوَّكَ وَ مَا لَهُ مِنْ عَدُوٍّ إِلاَّ اَللَّهُ.
چه بسیار مردی که چون به دیگری رسد گوید: خداوند دشمنت را واژگون نماید و حال آن که دشمن جز خدای ندارد.
ثَلاَثَةٌ لاَ يُسَلَّمُونَ اَلْمَاشِي إِلَى اَلْجُمُعَةِ وَ اَلْمَاشِي خَلْفَ جَنَازَةٍ وَ فِي بَيْتِ اَلْحَمَّامِ.
به سه کس سلام ندهند: کسی که راهی نماز جمعه است و کسی که به دنبال جنازه ای می رود و آن کس که در حمام است.
عَالِمٌ يُنْتَفَعُ بِعِلْمِهِ أَفْضَلُ مِنْ سَبْعِينَ أَلْفَ عَابِدٍ.
دانشمندی که از دانش او سود برند بهتر از هفتاد هزار عابد است.