حدیث امام باقر (ع) درباره کلمات قصار

قال الإمام باقر عليه السلام:

إِنَّ اَللَّهَ كَرِهَ إِلْحَاحَ اَلنَّاسِ بَعْضِهِمْ عَلَى بَعْضٍ فِي اَلْمَسْأَلَةِ وَ أَحَبَّ ذَلِكَ لِنَفْسِهِ إِنَّ اَللَّهَ جَلَّ ذِكْرُهُ يُحِبُّ أَنْ يُسْأَلَ وَ يُطْلَبَ مَا عِنْدَهُ.

به راستی که خداوند پافشاری مردم در خواهش از دیگران را خوش نمی دارد ولی این پافشاری را در خواهش از او دوست می دارد به درستی که خدای که یادش بزرگ است دوست دارد که از او چیزی خواسته شود و از آنچه در نزد اوست درخواست گردد.