اَلدِّينُ أَشْرَفُ اَلنَّسَبَيْن
دین، گرامیترین خویشاوندی است.
امیر المؤمنین علی بن ابیطالب (علیه السلام)
اَلدِّينُ أَشْرَفُ اَلنَّسَبَيْن
دین، گرامیترین خویشاوندی است.
اِعْمَلْ تَدَّخِر
عمل کن، تا ذخیره گذاری
مَنْ عَقَلَ تَيَقَّظَ مِنْ غَفْلَتِهِ وَ تَأَهَّبَ لِرِحْلَتِهِ وَ عَمَّرَ دَارَ إِقَامَتِه
کسی که درک کند، از بی خبری خود بیدار شود و برای رفتن خود آماده گردد و خانه اقامت خود را آبادان نماید.
إِنِّي لَعَلَى إِقَامَةِ حُجَجِ اَللَّهِ أُقَاوِلُ وَ عَلَى نُصْرَةِ دِينِهِ أُجَاهِدُ وَ أُقَاتِل
بدرستی که من برای اقامۀ حجّتهای خداوند سخن می گویم و برای یاری دین او جهاد و جنگ می کنم.
اَلشِّبَعُ يُكْثِرُ اَلْأَدْوَاء
سیری، دردها را افزایش دهد.
لاَ ضَلاَلَ مَعَ إِرْشَاد
با راهنمایی، گمراهی نیست.
إِنَّمَا اَلْحَازِمُ مَنْ كَانَ بِنَفْسِهِ كُلُّ شُغْلِهِ وَ لِدِينِهِ كُلُّ هَمِّهِ وَ لِآخِرَتِهِ كُلُّ جِدِّه
همانا دور اندیش کسی است که تمام شغل او را در اصلاح نفسش، و تمام همّتش برای دینش، و تمام تلاشش برای آخرتش باشد.
يُحِبُّ أَنْ يُطَاعَ وَ يَعْصِي وَ يَسْتَوْفِي وَ لاَ يُوفِي يُحِبُّ أَنْ يُوصَفَ بِالسَّخَاءِ وَ لاَ يُعْطِي وَ يَقْتَضِي وَ لاَ يُقْتَضَى
دربارۀ کسی که او را نکوهش می کرد، فرمود: دوست دارد او را پیروی کنند، ولی خود نافرمانی کند.و حقّش را تمام بگیرد، ولی خود حقّ مردم را ندهد. دوست دارد مردم به سخاوتمندی او را بستایند، ولی چیزی ندهد.از مردم مطالبۀ حقّ خود را کند ولی کسی از او مطالبۀ حقّ خود را نکند.
لِلنُّفُوسِ حِمَام
از برای جانها، مرگ است.
مُصَاحِبُ اَللَّوْمِ مَذْمُوم
همنشینی فرومایه، نکوهیده است.
لاَ تَصْحَبْ مَنْ فَاتَهُ اَلْعَقْلُ وَ لاَ تَصْطَنِعْ مَنْ خَافَهُ اَلْأَصْلُ فَإِنَّ مَنْ لاَ عَقْلَ لَهُ يَضُرُّكَ مِنْ حَيْثُ يَرَى أَنَّهُ يَنْفَعُكَ وَ مَنْ لاَ أَصْلَ لَهُ يُسِيءُ إِلَى مَنْ يُحْسِنُ إِلَيْه
مصاحبت مکن با کسی که خرد ندارد و نیکی مکن به کسی که ناپاک است، زیرا بی خرد به تو زیان رساند و گمان می کند به تو بهره رسانده. و ناپاک در برابر نیکی، بدی می کند.
إِنَّ هَذَا اَلْمَوْتَ لَطَالِبٌ حَثِيثٌ لاَ يَفُوتُهُ اَلْمُقِيمُ وَ لاَ يُعْجِزُهُ مَنْ هَرَب
همانا این مرگ، جویندۀ شتابانی است که از تمکین کننده باز نمی گردد و کسی که از او بگریزد، او را عاجز و ناتوان نمی سازد.