احادیث امام علی (ع)

سَبَبُ اَلسِّيَادَةِ اَلسَّخَاء

سبب آقایی، سخاوت است.

فِي كُلِّ نَفْسٍ مَوْت

برای هر جانداری، مرگ است.

الرّاضي عن نفسه مستور عنه عيبه و لو عرف فضل غيره كساه لسائه ما به من النّقص و الخسران.

خود پسند، بدیهایش بر او پنهان می ماند.و اگر برتری دیگری را بشناسد، بپوشاند دلگیر نماید او را آنچه از کاستی و زیان در اوست.

اَلتَّوَانِي فَوْت

سستی، از دست دادن است.

فَازَ بِالْفَضِيلَةِ مَنْ غَلَبَ غَضَبَهُ وَ مَلَكَ نَوَازِعَ شَهْوَتِه

به برتری رسیده کسی که بر خشم خود چیره شود و سرکشی و طغیان شهوتهای خود را کنترل کند.

لِكُلِّ جَمْعٍ فُرْقَة

برای هر جمعی، پراکندگی است.

ثَمَرَةُ اَلرِّضَا اَلْغَنَاء

میوۀ رضایت، توانگری است.

لَمْ يُدْرِكِ اَلْمَجْدَ مَنْ عَدَاهُ اَلْحَمْد

بزرگی نیافته کسی که از ستایش کناره گرفته است.

مَنْ عَاشَ فَقَدَ أَحِبَّتَه

کسی که زندگی او به درازا کشد، دوستان خود را از دست دهد.

يَا عَبْدَ اَللَّهِ لاَ تَعْجَلْ فِي عَيْبِ عَبْدٍ بِذَنْبِهِ فَلَعَلَّهُ مَغْفُورٌ لَهُ وَ لاَ تَأْمَنْ عَلَى نَفْسِكَ صَغِيرَ مَعْصِيَةٍ فَلَعَلَّكَ مُعَذَّبٌ عَلَيْهَا

ای بندۀ خدا:در عیب گرفتن بنده ای به جهت گناهش شتاب مکن، چون شاید آمرزیده شده باشد و خود را به جهت گناه کوچکی ایمن مساز، چون شاید بر همان عذاب شوی.

أَنْصِفْ مِنْ نَفْسِكَ قَبْلَ أَنْ يُنْتَصَفَ مِنْكَ فَإِنَّ ذَلِكَ أَجَلُّ لِقَدْرِكَ وَ أَجْدَرُ بِرِضَا رَبِّك

از خود، دادستانی کن پیش از آن که از تو دادستانی شود.این کار منزلت تو را بزرگ گرداند و به خشنودی خداوند سزاوارتر است.

وَيْلٌ لِمَنْ سَاءَتْ سِيرَتُهُ وَ جَارَتْ مَلَكَتُهُ وَ تَجَبَّرَ وَ اِعْتَدَى

وای بر کسی که راه و رسم او زشت باشد؛ و کسی که در محیط فرمانروایی خود ستم کند و گردن فراز و تجاوزگر باشد.