عَنْهُ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّ مِنْ عِبَادِي لَعِبَادا لاَ يَصْلُحُ لَهُمْ أَمْرُ دِينِهِمْ إِلاَّ بِالْغِنَى وَ اَلسَّعَةِ وَ اَلصِّحَّةِ فِي اَلْبَدَنِ فَأَبْلُوهُمْ بِالْغِنَى وَ اَلسَّعَةِ وَ صِحَّةِ اَلْبَدَنِ فَيَصْلُحُ عَلَيْهِمْ أَمْرُ دِينِهِمْ وَ إِنَّ مِنْ عِبَادِيَ اَلْمُؤْمِنِينَ عِبَادا لاَ يَصْلُحُ لَهُمْ أَمْرُ دِينِهِمْ إِلاَّ بِالْفَاقَةِ وَ اَلْمَسْكَنَةِ وَ اَلسُّقْمِ فِي أَبْدَانِهِمْ فَأَبْلُوهُمْ بِالْفَاقَةِ وَ اَلْمَسْكَنَةِ وَ اَلسُّقْمِ فَيَصْلُحُ عَلَيْهِمْ أَمْرُ دِينِهِمْ وَ أَنَا أَعْلَمُ بِمَا يَصْلُحُ عَلَيْهِ أَمْرُ دِينِ…
امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند عزّ و جلّ می فرماید:بعضی از بندگانم کسانیند که امر دینشان جز با توانگری و گشایش در زندگی و تندرستی اصلاح نشود، آنان را با توانگری و گشایش و سلامتی بدن می آزمایم تا امر دینشان اصلاح گردد، و بعضی از بندگان مؤمنم کسانیند که امر دینشان فقط با فقر و تهیدستی و بیماری در بدنهایشان اصلاح می شود، و من آنان را با تنگدستی و فقر و بیماری می آزمایم، و امر دینشان را اصلاح می کنم، و من به آنچه امر دین بندگان مؤمنم را اصلاح می کند آگاه ترم، و بعضی از بندگان مؤمنم کسانیند که در عبادتم کوشا هستند، از بستر خواب و بالش نرم بر می خیزند و برای من شب زنده داری می کنند و خود را در عبادتم به مشقّت می اندازند، من او را یک شب یا دو شب به چرت می اندازم به خاطر لطفی که نسبت به او دارم…
قَالَ اَلْبَاقِرُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ اِتَّبِعْ مَنْ يُبْكِيكَ وَ هُوَ لَكَ نَاصِحٌ وَ لاَ تَتَّبِعْ مَنْ يُضْحِكُكَ وَ هُوَ لَكَ غَاشٌّ وَ سَتَرِدُونَ إِلَى اَللَّهِ جَمِيعا فَتَعْلَمُونَ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:از کسی پیروی کن که تو را بگریاند و خیر خواه تو باشد، و از کسی که تو را می خنداند و گول می زند پیروی نکن، به زودی همگی شما نزد خدا حاضر شوید و بدانید.
رُوِيَ أَنَّهُ مَرَّ رَجُلٌ فِي اَلْمَسْجِدِ وَ أَبُو جَعْفَرٍ جَالِسٌ فَقَالَ لَهُ بَعْضُ جُلَسَائِهِ وَ اَللَّهِ إِنِّي لَأُحِبُّ هَذَا اَلرَّجُلَ فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ أَمَّا مَنْ لاَ يَعْلَمُ فَأَعْلِمْهُ فَإِنَّهُ أَبْقَى فِي اَلْمَوَدَّةِ وَ خَيْرٌ فِي اَلْأُلْفَةِ .
روایت شده که مردی از مسجد عبور می کرد، و امام باقر علیه السّلام در آنجا نشسته بود، یکی از همنشینان امام عرض کرد:به خدا قسم، من این مرد را دوست دارم، امام باقر علیه السّلام فرمود: کسی را که نمی داند دوستش داری به او بگو، زیرا این کار دوستی را محکم و برای الفت گرفتن بهتر است.
عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ يَا مُوسَى أَحِبَّنِي وَ أَحْبِبْنِي إِلَى خَلْقِي قَالَ يَا رَبِّ إِنَّكَ لَتَعْلَمُ أَنَّهُ لَيْسَ شَيْءٌ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْكَ فَكَيْفَ لِي بِقُلُوبِ اَلْعِبَادِ قَالَ ذَكِّرْهُمْ نعماي نَعْمَائِي وَ آلاَئِي فَإِنَّهُمْ لاَ يَذْكُرُونَ مِنِّي إِلاَّ حَسَنا .
امام باقر علیه السّلام فرمود:خداوند فرمود:ای موسی مرا دوست بدار، و مردم را با من دوست گردان، عرض کرد:پروردگارا تو می دانی که هیچ چیز از تو برایم محبوبتر نیست، پس چگونه دلهای بندگان را متوجه تو سازم؟فرمود:نعمتهای مرا به آنان یاد آوری کن، زیرا آنان جز نیکی از من یادشان نمی ماند.
يَنْبَغِي لِمَنْ عَلِمَ سُرْعَةَ زَوَالِ اَلدُّنْيَا أَنْ يَزْهَدَ فِيهَا
سزاوار است کسی که سرعت نابودی دنیا را دانسته، به دنیا بی اعتنایی کند.
عَلَيْكُمْ بِالْإِحْسَانِ إِلَى اَلْعِبَادِ وَ اَلْعَدْلِ فِي
بر شما باد به این که بر بندگان خدا نیکی کنید و در شهرها عدالت را جاری سازید تا از قیام گواهی دهندگان ایمن باشید. علی الإمام أن یعلّم
عَلَى اَلْإِمَامِ أَنْ يُعَلِّمَ أَهْلَ وَلاَيَتِهِ حُدُودَ اَلْإِسْلاَمِ وَ اَلْإِيمَان
بر امام لازم است که به مردم خود مرزهای اسلام و ایمان را بیاموزد.
كُونُوا قَوْما عَلِمُوا أَنَّ اَلدُّنْيَا لَيْسَتْ بِدَارِهِمْ فَاسْتَبْدَلُوا
از مردمی باشید که می دانند دنیا سرای آنها نیست پس آخرت را به جای دنیا برگزیدند.
يَا أَيُّهَا اَلنَّاسُ إِلَى كَمْ تُوعَظُونَ وَ لاَ تَتَّعِظُونَ فَكَمْ قَدْ وَعَظَكُمُ اَلْوَاعِظُونَ وَ حَذَّرَكُمُ اَلْمَحْذُرُونَ وَ زَجَرَكُمُ اَلزَّاجِرُونَ وَ بَلَّغَكُمُ اَلْعَالِمُونَ وَ عَلَى سَبِيلِ اَلنَّجَاةِ دَلَّكُمُ اَلْأَنْبِيَاءُ وَ اَلْمُرْسَلُونَ وَ أَقَامُوا عَلَيْكُمُ اَلْحُجَّةَ وَ أَوْضَحُوا لَكُمُ اَلْمَحَجَّةَ فَبَادِرُوا اَلْعَمَلَ وَ اِغْتَنِمُوا اَلْمَهَلَ فَإِنَّ اَلْيَوْمَ عَمَلٌ وَ لاَ حِسَابَ وَ غَدا حِسَابٌ وَ لاَ عَمَلَ وَ سَيَعْلَمُ اَلَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُون
ای مردم:تا کی پند داده شوید و پند نگیرید؟ چه بسیار شما را پند دهندگان، پند داده اند و ترسانندگان، ترسانیده اند، و منع کنندگان، شما را باز داشته اند و دانشمندان به شما رسانیده اند، و به راه رهایی و رستگاری انبیاء و رسولان شما را راهنمایی نموده اند و حجّت را برای شما بر پا داشته اند و راه روشن را برای شما آشکار نموده اند؛ پس به عمل پیشی گیرید و درنگ را غنیمت شمارید، همانا امروز عمل است و شماره ای نیست و فردا شماره است و عمل نمی باشد. و به زودی ستمگران خواهند دانست به چه جایگاهی باز خواهند گشت .
إِنَّمَا اَلدُّنْيَا دَارُ مَمَرٍّ وَ اَلْآخِرَةُ دَارُ مُسْتَقَرٍّ فَخُذُوا مِنْ مَمَرِّكُمْ لِمُسْتَقَرِّكُمْ وَ لاَ تَهْتِكُوا أَسْتَارَكُمْ عِنْدَ مَنْ يَعْلَمُ أَسْرَارَكُم
همانا دنیا سرای گذر است و آخرت جایگاه همیشگی، پس از گذرگاه برای قرارگاه خویش توشه برگیرید، و پرده های خود را نزد کسی که اسرار شما را می داند، مدرید.
تَوَاضَعُوا لِمَنْ تَتَعَلَّمُوا مِنْهُ اَلْعِلْمَ وَ لِمَنْ تُعَلِّمُونَهُ وَ لاَ تَكُونُوا مِنْ جَبَابِرَةِ اَلْعُلَمَاءِ فَلاَ يَقُومُ جَهْلُكُمْ بِعِلْمِكُم
فروتنی کنید در مقابل کسی که از او دانش می آموزید و یا به او دانش می آموزید و از دانشمندان زورگو نباشید اگر این گونه نباشید ، نادانی شما با دانش شما زایل نشده است.
إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ كُلَّ عَلِيمِ اَللِّسَانِ مُنَافِقِ اَلْجَنَانِ يَقُولُ مَا تَعْلَمُونَ وَ يَفْعَلُ مَا تُنْكِرُون
همانا من برای شما نگرانم از هر که به زبان، دانا ولی به دل، دوروست؛ می گویند آنچه می دانند و عمل می کنند آنچه را انکار می کنند.
