احادیث درباره توشه گیری برای آخرت

إرتد لنفسك قبل يوم نزولك و وطّ وطّيء المنزل قبل حلولك

برای خود قبل روز فرود آمدن، منزلی را برگزین و آن را پیش از آمدن، آماده نما.

أَلاَ مُتَزَوِّدٌ لِآخِرَتِهِ قَبْلَ أُزُوفِ رِحْلَتِه

آیا توشه برگیرنده ای برای آخرت نیست پیش از نزدیک شدن کوچ؟

الا و قد أمرتم بالظّعن و دللتم على الزّاد،فتزوّدا من الدّنيا ما تحوزن به أنفسكم غدا

آگاه باشید، شما به سفر فرمان داده شده اید و به تهیه توشه راهنمایی گردیده اید، پس از دنیا توشه برگیرید تا فردا با آن نفس خویش را نگاه دارید.

إِنَّ أَمَامَكَ طَرِيقا ذَا مَسَافَةٍ بَعِيدَةٍ وَ مَشَقَّةٍ شَدِيدَةٍ وَ لاَ غِنَى بِكَ مِنْ حُسْنِ اَلاِرْتِيَادِ وَ قَدْرِ بَلاَغِكَ مِنَ اَلزَّاد

همانا در مقابل تو، راهی است طولانی و دور، و دارای رنج سخت و تو از طلب نیکو و توشۀ کافی، بی نیاز نیستی.

إِنَّ اَلْعَاقِلَ مَنْ نَظَرَ فِي يَوْمِهِ لِغَدِهِ وَ سَعَى فِي فَكَاكِ نَفْسِهِ وَ عَمِلَ لِمَا لاَ بُدَّ لَهُ مِنْهُ وَ لاَ مَحِيصَ لَهُ عَنْه

همانا خردمند کسی است که در امروز خود از برای فردا بنگرد و در رهایی نفس خویش تلاش نماید و کار کند برای آنچه او را از آن چاره ای نیست و راه فراری از آن نمی باشد.

إِنَّ اَلدُّنْيَا لَمْ تُخْلَقْ لَكُمْ دَارَ مُقَامٍ وَ لاَ مَحَلَّ قَرَارٍ وَ إِنَّمَا جُعِلَتْ لَكُمْ مَجَازا لِتَزَوَّدُوا مِنْهَا اَلْأَعْمَالَ اَلصَّالِحَةَ لِدَارِ اَلْقَرَارِ فَكُونُوا مِنْهَا عَلَى أَوْفَازٍ وَ لاَ تَخْدَعَنَّكُمْ مِنْهَا اَلْعَاجِلَةُ وَ لاَ تَغُرَّنَّكُمْ فِيهَا اَلْفِتْنَة

همانا دنیا سرای اقامت و جایگاه آرامش شما آفریده نشده است و همانا دنیا برای شما گذرگاه است برای این که از آن با کردار نیکو برای قرارگاه خود، توشه برگیرید و در آن چون سواران بر گردونه باشید که شما را از پیش آن ببرد، و نعمتهای حاضر آن شما را نفریبد، و وسایل فتنه شما را مغرور نگرداند.

إِنْ رَغِبْتُمْ فِي اَلْفَوْزِ وَ كَرَامَةِ اَلْآخِرَةِ فَخُذُوا فِي اَلْفَنَاءِ لِلْبَقَاء

اگر شیفتۀ رستگاری و شرافت آخرت هستید پس در سرای نابودی برای سرای جاوید توشه برگیرید.

إِنِّي آمُرُكُمْ بِحُسْنِ اَلاِسْتِعْدَادِ وَ اَلْإِكْثَارِ مِنَ اَلزَّادِ لِيَوْمِ تَقْدَمُونَ عَلَى مَا تُقَدِّمُونَ وَ تَنْدَمُونَ عَلَى مَا تُخَلِّفُونَ وَ تُجْزَوْنَ بِمَا كُنْتُمْ تُسْلِفُون

همانا من، شما را به آمادگی نیکو و فراوانی توشه فرمان می دهم برای روزی که بر آنچه پیش فرستاده اید، وارد می شوید و بر آنچه ترک نموده اید پشیمان می شوید و به آنچه پیشکش می کنید، پاداش داده می شوید.

إِنَّمَا اَلدُّنْيَا دَارُ مَمَرٍّ وَ اَلْآخِرَةُ دَارُ مُسْتَقَرٍّ فَخُذُوا مِنْ مَمَرِّكُمْ لِمُسْتَقَرِّكُمْ وَ لاَ تَهْتِكُوا أَسْتَارَكُمْ عِنْدَ مَنْ يَعْلَمُ أَسْرَارَكُم

همانا دنیا سرای گذر است و آخرت جایگاه همیشگی، پس از گذرگاه برای قرارگاه خویش توشه برگیرید، و پرده های خود را نزد کسی که اسرار شما را می داند، مدرید.

إِنَّمَا لَكَ مِنْ مَالِكَ مَا قَدَّمْتَهُ لِآخِرَتِكَ وَ مَا أَخَّرْتَهُ فَلِلْوَارِث

همانا آنچه از ثروت خود را برای آخرت خود پیش فرستی، ثروت توست و آنچه بماند از آن وارث است.

تَزَوَّدُوا مِنْ أَيَّامِ اَلْفَنَاءِ لِلْبَقَاءِ فَقَدْ دُلِلْتُمْ عَلَى اَلزَّادِ وَ أُمِرْتُمْ بِالظَّعْنِ وَ حُثِثْتُمْ عَلَى اَلْمَسِير

از روزهای فانی برای سرای جاوید توشه برگیرید، پس شما بر توشه راهنمایی شده اید و به سفر فرمان داده شده اید و بر روانه شدن برانگیخته شده اید.

تَزَوَّدُوا مِنَ اَلدُّنْيَا مَا تَحُوزُونَ بِهِ أَنْفُسَكُمْ غَدا

از دنیا توشه برگیرید به آنچه فردا شما خود را به آن نگاه دارید و از سرای فانی برای سرای جاوید توشه برگیرید. توبوا من ال