احادیث درباره توشه گیری برای آخرت

رَحِمَ اَللَّهُ اِمْرَء قَصَّرَ اَلْأَمَلَ وَ بَادَرَ اَلْأَجَلَ وَ اِغْتَنَمَ اَلْمَهَلَ وَ تَزَوَّدَ مِنَ اَلْعَمَل

خداوند بیامرزد مردی را که آرزو را کوتاه نماید و بر اجل پیشی گیرد، و فرصتها را غنیمت شمارد، و توشه را از عمل برگیرد.

رحم اللّه امرء أخذ من حيوة لموت و من فناء لبقاء و من ذاهب لدائم

خداوند بیامرزد مردی را که از زندگی برای مرگ و از عالم فنا برای سرای جاوید و از عالم گذرا برای سرای همیشگی، توشه برگیرد.

زَادُ اَلْمَرْءِ اَلْمُؤْمِنِ إِلَى اَلْآخِرَةِ اَلْوَرَعُ وَ اَلتُّقَى

توشۀ آدمی برای آخرت، پارسایی و پرهیزگاری است.

قَدِّمُوا بَعْضا يَكُنْ لَكُمْ وَ لاَ تُخَلِّفُوا كُلاّ فَيَكُون

از مال دنیا مقداری را پیش فرستید تا از برای شما باشد و تمامی آن را پس از خود وامگذارید که به زیان شما باشد.

رُبَّ سَلَفٍ عَادَ خَلَفا

بسا پیش فرستاده شده ای، که به فرزند نیز باز گردد.

قَدِّمْ إِحْسَانَكَ تَغْنَم

نیکی خود را پیش فرست، تا بهره گیری.

مَنْ قَدَّمَ خَيْرا وَجَدَه

کسی که خیری را پیش فرستد، آن را دریابد.