گنجینه احادیث

اَلسَّفَهُ يَجْلِبُ اَلشَّر

بی خردی، بدی را می کشاند.

إِيَّاكَ وَ اَلسَّفَهَ فَإِنَّهُ يُوحِشُ اَلرِّفَاق

از بی خردی بپرهیز، زیرا دوستان را می رماند.

دَعِ اَلسَّفَهَ فَإِنَّهُ يُزْرِي بِالْمَرْءِ وَ يَشِينُه

بی خردی را واگذار، زیرا مرد را زشت و پست نماید.

كَفَى بِالسَّفَهِ عَارا

ننگ، بی خردی را کافی است.

كثرة السّفه توجب الشّنان و تجلب البغضاء.

بی خردی بسیار، سبب دشمنی و تنفّر می شود.

مَنْ كَثُرَ سَفَهُهُ اِسْتَرْذَل

کسی که بی خردی او بسیار شود، خوار گردد.

الأحمق لا يحسن بالهوان

کودن با خوار شدن، نیکو نمی گردد.

اَلْأَحْمَقُ لاَ يَحْسُنُ يحسن بِالْهَوَانِ وَ لاَ يَنْفَكُّ عَنْ نَقْصٍ وَ خُسْرَان

کودن با خوار شدن، نیکو نمی گردد و از کاستی و زیان جدا نمی شود.

رُبِّ مُحْتَالٍ صَرَعَتْهُ حِيلَتُه

بسا حیله کننده ای که نیرنگش او را به زمین زند.

مَنْ مَكَرَ حَاقَ بِهِ مَكْرُه

هر که مکر ورزد، خود گرفتار فریب شود.

مَنْ مَكَرَ بِالنَّاسِ رَدَّ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ مَكْرَهُ فِي عُنُقِه

هر کس مردم فریبی کند، خداوند او را به خودش باز گرداند.

مَنْ لَمْ يَتَحَرَّزْ مِنَ اَلْمَكَايِدِ قَبْلَ وُقُوعِهَا لَمْ يَنْفَعْهُ اَلْأَسَفُ بَعْدَ هُجُومِهَا

کسی که پیش از تحقّق نیرنگها از آن نپرهیزد پس از آن، حسرتش سودی نخواهد بخشید.