احادیث درباره فریب

رُبِّ مُحْتَالٍ صَرَعَتْهُ حِيلَتُه

بسا حیله کننده ای که نیرنگش او را به زمین زند.

مَنْ مَكَرَ حَاقَ بِهِ مَكْرُه

هر که مکر ورزد، خود گرفتار فریب شود.

مَنْ مَكَرَ بِالنَّاسِ رَدَّ اَللَّهُ سُبْحَانَهُ مَكْرَهُ فِي عُنُقِه

هر کس مردم فریبی کند، خداوند او را به خودش باز گرداند.

مَنْ لَمْ يَتَحَرَّزْ مِنَ اَلْمَكَايِدِ قَبْلَ وُقُوعِهَا لَمْ يَنْفَعْهُ اَلْأَسَفُ بَعْدَ هُجُومِهَا

کسی که پیش از تحقّق نیرنگها از آن نپرهیزد پس از آن، حسرتش سودی نخواهد بخشید.

مِنْ أَعْظَمِ اَلْمَكْرِ تَحْسِينُ اَلشَّر

ستودن بدی، از بزرگترین فریبها است.

لاَ أَمَانَةَ لِمَكُور

فریبکار، امانتدار نیست.

لا يحيق المكر السّى إلاّ بأهله.

فریب زشت، جز به صاحب آن فرود نمی آید.

اَلْمَكْرُ لُؤْمٌ. اَلْخَدِيعَةُ شُؤْم

فریب، فرومایگی و خدعه، بدیمنی است.

المكور شيطان.

فریبکار، شیطان است.

اَلْمَكْرُ شِيمَةُ اَلْمَرَدَة

فریب، طبیعت پستان است.

اَلْمَكْرُ سَجِيَّةُ اَللِّئَام

فریب، اخلاق فرومایگان است.

اَلْمَكْرُ بِمَنِ اِئْتَمَنَكَ كُفْر

فریب کسی که تو را امین خود کرده، کفر است.