قال رسول الله صلى الله عليه و آله

گنجینه احادیث

کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.

۲۱٬۹۳۵ حدیث · صفحه ۱٬۸۲۸ از ۱٬۸۲۸

إِنِّي لَعَلَى إِقَامَةِ حُجَجِ اَللَّهِ أُقَاوِلُ وَ عَلَى نُصْرَةِ دِينِهِ أُجَاهِدُ وَ أُقَاتِل

بدرستی که من برای اقامۀ حجّتهای خداوند سخن می گویم و برای یاری دین او جهاد و جنگ می کنم.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 149

اَلشِّبَعُ يُكْثِرُ اَلْأَدْوَاء

سیری، دردها را افزایش دهد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 472

إِنَّمَا اَلْحَازِمُ مَنْ كَانَ بِنَفْسِهِ كُلُّ شُغْلِهِ وَ لِدِينِهِ كُلُّ هَمِّهِ وَ لِآخِرَتِهِ كُلُّ جِدِّه

همانا دور اندیش کسی است که تمام شغل او را در اصلاح نفسش، و تمام همّتش برای دینش، و تمام تلاشش برای آخرتش باشد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 612

يُحِبُّ أَنْ يُطَاعَ وَ يَعْصِي وَ يَسْتَوْفِي وَ لاَ يُوفِي يُحِبُّ أَنْ يُوصَفَ بِالسَّخَاءِ وَ لاَ يُعْطِي وَ يَقْتَضِي وَ لاَ يُقْتَضَى

دربارۀ کسی که او را نکوهش می کرد، فرمود: دوست دارد او را پیروی کنند، ولی خود نافرمانی کند.و حقّش را تمام بگیرد، ولی خود حقّ مردم را ندهد. دوست دارد مردم به سخاوتمندی او را بستایند، ولی چیزی ندهد.از مردم مطالبۀ حقّ خود را کند ولی کسی از او مطالبۀ حقّ خود را نکند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 155

لاَ تَصْحَبْ مَنْ فَاتَهُ اَلْعَقْلُ وَ لاَ تَصْطَنِعْ مَنْ خَافَهُ اَلْأَصْلُ فَإِنَّ مَنْ لاَ عَقْلَ لَهُ يَضُرُّكَ مِنْ حَيْثُ يَرَى أَنَّهُ يَنْفَعُكَ وَ مَنْ لاَ أَصْلَ لَهُ يُسِيءُ إِلَى مَنْ يُحْسِنُ إِلَيْه

مصاحبت مکن با کسی که خرد ندارد و نیکی مکن به کسی که ناپاک است، زیرا بی خرد به تو زیان رساند و گمان می کند به تو بهره رسانده. و ناپاک در برابر نیکی، بدی می کند.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 508

إِنَّ هَذَا اَلْمَوْتَ لَطَالِبٌ حَثِيثٌ لاَ يَفُوتُهُ اَلْمُقِيمُ وَ لاَ يُعْجِزُهُ مَنْ هَرَب

همانا این مرگ، جویندۀ شتابانی است که از تمکین کننده باز نمی گردد و کسی که از او بگریزد، او را عاجز و ناتوان نمی سازد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 215

لو شئت أن أخبر كلّ رجل منكم بمخرجه و مولجه و جميع شأنه لفعلت لكنّي أخاف أن تكفروا فيّ برسول اللّه صلوات اللّه و سلامه عليه إلاّ أنّي مفضيه إلى الخاصّة ممّن يؤمن ذلك منه و الّذي بعثه بالحقّ و اصطفاه على الخلق ما أنطلق إلاّ صادقا و لقد عهد إليّ بذلك كلّه و بمهلك من يهلك و بمنجا من ينجو،و ما أبقى شيئا يمرّ على رأسي إلاّ أفرغه في أذني و أفضى به اليّ

اگر می خواستم که هر مردی از شما را به جایگاه بیرون آمدن و محل داخل شدن و تمامی احوال او خبر دهم، البته انجام می دادم، ولی می ترسم به سبب آن به پیامبر خدا کافر شوید، لکن آن را به خواصّی، که از آن ایمن شده اند، می رسانم.و سوگند به کسی که به حقّ برانگیخته شده و بر خلق برگزیده شده است، جز به راستی سخن نگویم.و هر آینه با من به تمامی آن پیمان بسته اند و به هلاک شدن هر که هلاک می شود و به رستگاری هر که رستگار می گردد و باقی نگذاشته چیزی را که بر سر من بگذرد، مگر اینکه آن را در گوش من ریخته و آن را به من رسانیده است.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 150

كُلَّمَا اِزْدَادَ اَلْمَرْءُ بِالدُّنْيَا شُغْلا وَ زَادَ بِهَا وَلَها أَوْرَدَتْهُ اَلْمَسَالِكَ وَ أَوْقَعَتْهُ فِي اَلْمَهَالِك

هر گاه پیشۀ آدمی بسیار شود شیفتگی او به دنیا زیاد گردد دنیا او را به راههای منحرف وارد کند و او را به هلاکت اندازد.

غرر الحکم و درر الکلم، ج 1، ص 178
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه