قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ ص وَ قَدْ تَذَاكَرَ أَصْحَابُهُ عِنْدَهُ فَضَائِلَ شَعْبَانَ قَالَ شَهْرٌ شَرِيفٌ وَ هُوَ شَهْرِي وَ حَمَلَةُ اَلْعَرْشِ تُعَظِّمُهُ وَ تَعْرِفُ حَقَّهُ وَ هُوَ شَهْرٌ زَادَ اَللَّهُ فِيهِ أَرْزَاقَ اَلْمُؤْمِنِينَ لِرَمَضَانَ وَ تُزَيَّنُ فِيهِ اَلْجِنَانُ وَ إِنَّمَا سُمِّيَ شَعْبَانَ لِأَنَّهُ يَتَشَعَّبُ فِيهِ أَرْزَاقُ اَلْمُؤْمِنِينَ لِرَمَضَانَ وَ هُوَ شَهْرُ اَلْعَمَلِ فِيهِ تُضَاعَفُ اَلْحَسَنَةُ سَبْعِينَ وَ اَلسَّيِّئَةُ مَحْطُوطَةٌ وَ اَلذَّنْبُ مَغْفُورٌ وَ اَلْحَسَنَةُ مَقْبُولَةٌ وَ اَلْجَبَّارُ جَلَّ جَلاَلُهُ يُبَاهِي فِيهِ بِعِبَادِهِ يَنْظُرُ مِنْ…
ابن عباس عامر گوید: پیامبر خدا صلی الله علیه و آله در حالی که یارانش در باره فضیلت های ماه شعبان گفتگو می کردند فرمود: ماهی بزرگمند است و آن ماه من است و حمل کنندگان عرش الهی، آن را بزرگ می دارند و به حق و منزلت آن آگاهی دارند و آن ماهی است که روزی مومنان در آن ماه برای ماه رمضان فزونی یابد و بهشت ها در آن ماه آراسته گردند و همانا از آن رو«شعبان»نام گرفت که روزی مومنان در آن ماه فراخ گردد و آن ماه کردار است که پاداش کردار هفتاد بار افزون شود و بدی مردم فرو ریخته شود و گناه آنان بخشوده گردد و نیکی پذیرفته آید و خداوند توانای شکوهمند، بر بندگانش ببالد و از عرش خویش بر روزه داران و عبادتگران بنگرد و پیش روی حمل کنندگان عرش بر بندگان ببالد؛ پس علی بن ابی طالب علیه السلام به پا خاست و گفت: پدر و…
قَالَ يَا جَابِرُ مَنْ دَخَلَ عَلَيْهِ شَهْرُ رَمَضَانَ فَصَامَ نَهَارَهُ وَ قَامَ وِرْداً مِنْ لَيْلِهِ وَ حَفِظَ فَرْجَهُ وَ لِسَانَهُ وَ غَضَّ بَصَرَهُ وَ كَفَّ أَذَاهُ خَرَجَ مِنَ اَلذُّنُوبِ كَيَوْمَ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ قَالَ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا أَحْسَنَ هَذَا مِنْ حَدِيثٍ قَالَ مَا أَشَدَّهَا مِنْ شَرْطٍ .
ای جابر هر که به ماه رمضان در آید و روزش را روزه گیرد، پاره ای از شب را به عبادت سپری کند، عورت و زبانش را از گناه نگاه دارد، چشمش را از نگاه ناروا فرو هشته دارد و خویشتن را از آزاررسانی به دیگران بازدارد، همانند روزی که مادرش او را به دنیا آورده از گناه در آید. راوی در ادامه گوید که عرض کردم: فدایت شوم چه نیکو حدیثی امام علیه السلام فرمود: و چه شرط دشواری
سَأَلْتُ اِبْنَ عَبَّاسٍ مَا لِمَنْ صَامَ رَمَضَانَ وَ عَرَفَ حَقَّهُ قَالَ تَهَيَّأْ يَا اِبْنَ جُبَيْرٍ حَتَّى أُحَدِّثَكَ بِمَا لَمْ تَسْمَعْ أُذُنَاكَ وَ لَمْ يَمُرَّ عَلَى قَلْبِكَ فَرِّغْ نَفْسَكَ لِمَا سَأَلْتَنِي عَنْهُ فَمَا أَرَدْتَهُ إِلاَّ عِلْمَ اَلْأَوَّلِينَ وَ اَلْآخِرِينَ قَالَ سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ فَخَرَجْتُ مِنْ عِنْدِهِ فَتَهَيَّأْتُ لَهُ مِنَ اَلْغَدِ فَبَكَّرْتُ إِلَيْهِ مِنْ طُلُوعِ اَلْفَجْرِ فَصَلَّيْتُ اَلْفَجْرَ ثُمَّ ذَكَرَ اَلْحَدِيثَ فَحَوَّلَ وَجْهَهُ إِلَيَّ فَقَالَ اِسْمَعْ مِنِّي مَا أَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اَللَّهِ ص يَقُولُ لَوْ عَلِمْتُمْ مَا لَكُمْ فِي…
سعید بن جبیر گوید: از ابن عباس پرسیدم: آن کس که ماه رمضان را روزه بدارد و حق آن را بشناسد چه چیزی از آن اوست؟ ابن عباس گفت: ابن جبیر، خویش را آماده دار تا تو را سخنی باز گویم که گوش هایت آن را نشنیده اند و بر دلت خطور نکرده است و خویشتن را بر آنچه از من پرسیدی فارغ و آسوده بدار که آنچه جویا شدی، دانش نخستین و پایانی است. سعید گوید: از نزد او برون شدم و فردا از سپیده دمان خویش را آماده نمودم و به سوی او راهی شدم و نماز صبح را گزاردم و سخن دیروز را یادآوری نمودم. ابن عباس به من رو نمود و گفت: به آنچه می گویم گوش بسپار. از پیامبر خدا صلی الله علیه و آله شنیدم که می فرمود: اگر می دانستید که در ماه رمضان چه از آن شما می شود، بر سپاس گزاری خداوند می افزودید. چون شب نخستین آن ماه فرا رسد، خداوند…
إِنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ ع كَانَ يَقُولُ فِي كُلِّ يَوْمٍ مِنْ أَيَّامِ اَلْعَشْرِ هَؤُلاَءِ اَلْكَلِمَاتُ اَلْفَاضِلاَتُ أَوَّلُهُنَّ ;لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَللَّيَالِي وَ اَلدُّهُورِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ أَمْوَاجِ اَلْبُحُورِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ خَيْرٌ مِمّا يَجْمَعُون لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَلشَّوْكِ وَ اَلشَّجَرِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَلشَّعْرِ وَ اَلْوَبَرِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَلْحَجَرِ وَ اَلْمَدَرِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ لَمْحِ اَلْعُيُونِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ فِي اَللَّيْلِ إِذا عَسْعَس وَ…
راوی گوید: علی بن ابی طالب علیه السلام همواره در هر روز از دهه نخست ذی الحجه این ذکرهای پر بار را می گفتند: «لا اله الا الله عدد اللیالی و الدهور لا اله الا الله عدد امواج البحور لا اله الا الله و رحمته خیر مما یجمعون لا اله الا الله عدد الشوک و الشجر لا اله الا الله عدد الشعر و الوبر لا اله الا الله عدد الحجر و المدر لا اله الا الله عدد لمح العیون لا اله الا الله فی اللیل اذا عسعس و الصبح اذا تنفس لا اله الا الله عدد الریاح فی البراری و الصخور لا اله الا الله من الیوم الی یوم ینفخ فی الصور». خلیل(یکی از راویان حدیث)گوید امام علی علیه السلام پیوسته می فرمود: هر که این ذکر را در هر روز از دهه نخست ذی الحجه گوید، خدای گرامی و بزرگ بر هر لا اله الا الله گویی او درجه ای از مروارید و یاقوت در…
مَنْ صَلَّى لَيْلَةَ اَلْفِطْرِ عَشْرَ رَكَعَاتٍ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِفَاتِحَةِ اَلْكِتَابِ وَ قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ وَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ وَ سُجُودِهِ ; سُبْحَانَ اَللَّهِ وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ اَللَّهُ أَكْبَرُ; ثُمَّ يَتَشَهَّدُ وَ يُسَلِّمُ بَيْنَ كُلِّ رَكْعَتَيْنِ فَإِذَا فَرَغَ مِنْهَا قَالَ أَلْفَ مَرَّةٍ ;أَسْتَغْفِرُ اَللَّهَ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ; ثُمَّ يَسْجُدُ وَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ ;يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ يَا ذَا اَلْجَلاَلِ وَ اَلْإِكْرَامِ يَا رَحْمَانَ اَلدُّنْيَا وَ رَحِيمَ اَلْآخِرَةِ يَا أَكْرَمَ…
پیامبر صلی الله علیه و آله از جبراییل و او از اسرافیل روایت نموده که پروردگار پاک و منزه فرمود: هر که در شب عید فطر ده رکعت نماز گزارد و در هر رکعتی سوره حمد را یک بار و توحید را ده بار تلاوت کند و در رکوع و سجودش«سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اکبر»را ده بار گوید و پس آنگاه و در پایان هر دو رکعت تشهد خواند و سلام دهد و آن هنگام که نماز را به پایان برد هزار بار«استغفر الله و اتوب الیه»گوید و سپس سر به سجده نهد و در سجده گوید: «یا حی یا قیوم یا ذا الجلال و الاکرام یا رحمان الدنیا و الآخره و رحیمهما یا اکرم الاکرمین یا ارحم الراحمین یا اله الاولین و الآخرین اغفر لی ذنوبی و تقبل صومی و صلاتی و قیامی»و پیامبر خدا-صلی الله علیه و آله-فرمود: سوگند به آن کس که مرا به حق، به پیامبری…
كُنْتُ مَعَ أَبِي وَ أَنَا غُلاَمٌ فَتَعَشَّيْنَا عِنْدَ اَلرِّضَا ع لَيْلَةَ خَمْسٍ وَ عِشْرِينَ مِنْ ذِي اَلْقَعْدَةِ فَقَالَ لَيْلَةُ خَمْسٍ وَ عِشْرِينَ مِنْ ذِي اَلْقَعْدَةِ وُلِدَ فِيهَا إِبْرَاهِيمُ وَ وُلِدَ فِيهَا عِيسَى اِبْنُ مَرْيَمَ ع وَ فِيهَا دُحِيَتِ اَلْأَرْضُ مِنْ تَحْتِ اَلْكَعْبَةِ وَ أَيْضاً خَصْلَةٌ لَمْ يَذْكُرْهَا أَحَدٌ فَمَنْ صَامَ ذَلِكَ اَلْيَوْمَ كَانَ كَمَنْ صَامَ سِتِّينَ شَهْراً .
پاداش آن کس که روز بیست و پنجم ذی القعده را روزه بدارد 1-. . . حسن بن علی وشا گوید: در شب بیست و پنجم ذی القعده همراه پدرم نزد امام رضا علیه السلام شام خوردیم. امام علیه السلام فرمود: در شب بیست و پنجم ذی القعده حضرت ابراهیم و عیسی بن مریم علیهم السلام به دنیا آمده اند و در این شب زمین از زیر خانه کعبه گسترانیده شده است. ویژگی دیگری که کسی آن را نگفته این است که هر که این روز را روزه بدارد همانند کسی است که شصت ماه روزه گرفته است
أَيُّمَا مُؤْمِنٍ دَمَعَتْ عَيْنَاهُ لِقَتْلِ اَلْحُسَيْنِ ع حَتَّى تَسِيلَ عَلَى خَدِّهِ بَوَّأَهُ اَللَّهُ تَعَالَى بِهَا فِي اَلْجَنَّةِ غُرَفاً يَسْكُنُهَا أَحْقَاباً وَ أَيُّمَا مُؤْمِنٍ دَمَعَتْ عَيْنَاهُ حَتَّى تَسِيلَ عَلَى خَدَّيْهِ فِيمَا مَسَّنَا مِنَ اَلْأَذَى مِنْ عَدُوِّنَا فِي اَلدُّنْيَا بَوَّأَهُ اَللَّهُ مَنْزِلَ صِدْقٍ وَ أَيُّمَا مُؤْمِنٍ مَسَّهُ أَذًى فِينَا فَدَمَعَتْ عَيْنَاهُ حَتَّى تَسِيلَ عَلَى خَدِّهِ مِنْ مَضَاضَةٍ أَوْ أَذًى فِينَا صَرَفَ اَللَّهُ مِنْ وَجْهِهِ اَلْأَذَى وَ آمَنَهُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ مِنْ سَخَطِ اَلنَّارِ .
امام باقر علیه السلام روایت نموده که امام سجاد علیه السلام فرمود: هر مومنی که برای شهادت امام حسین علیه السلام سرشک از دیدگانش فرو ریزد و بر گونه اش جاری شود، خداوند او را در منزلگاه هایی جای دهد که روزگاری دراز در آن سکنی گزیند و هر مومنی که برای آزارهایی که از دشمنان ما در سرای دنیا به ما رسیده، سرشک از دیدگانش فرو ریزد و بر گونه اش جاری شود، خداوند او را در بهشت در جایگاهی شایسته جای دهد و هر مومنی که در راه ما آزار بیند و سرشک از دیدگانش فرو ریزد و بر گونه اش جاری گردد، به سبب رنجی که در راه ما دیده خداوند حالت آزار و رنج را از رخسارش بر گیرد و او را در روز رستاخیز از خشم خویش و دوزخ آسوده بدارد و امان دهد
إِنَّ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَلاَئِكَةً مُوَكَّلِينَ بِقَبْرِ اَلْحُسَيْنِ ع فَإِذَا هَمَّ اَلرَّجُلُ بِزِيَارَتِهِ أَعْطَاهُمْ ذُنُوبَهُ فَإِذَا أخطأ خَطَا مَحَوْهَا ثُمَّ إِذَا أخطأ خَطَا ضَاعَفُوا لَهُ حَسَنَاتِهِ فَمَا تَزَالُ حَسَنَاتُهُ تُضَاعَفُ حَتَّى تُوجِبَ لَهُ اَلْجَنَّةَ ثُمَّ اِكْتَنَفُوهُ فَقَدَّسُوهُ وَ يُنَادُونَ مَلاَئِكَةَ اَلسَّمَاءِ أَنْ قَدِّسُوا زُوَّارَ قَبْرِ حَبِيبِ حَبِيبِ اَللَّهِ فَإِذَا اِغْتَسَلُوا نَادَاهُمْ مُحَمَّدٌ ص يَا وَفْدَ اَللَّهِ أَبْشِرُوا بِمُرَافَقَتِي فِي اَلْجَنَّةِ ثُمَّ نَادَاهُمْ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلِيٌّ ع أَنَا ضَامِنٌ لِحَوَائِجِكُمْ…
امام صادق علیه السلام فرمود: به راستی خدای گرامی و بزرگ فرشتگانی را بر مزار امام حسین علیه السلام گمارده که چون مردی آهنگ زیارت امام حسین علیه السلام کند، خداوند گناهان او را به فرشتگان دهد و چون مرد گام بردارد، فرشتگان گناهانش را پاک نمایند و چون دیگر بار گام بردارد، حسناتش را دو چندان کنند و پیوسته بر حسناتش بیفزایند تا بهشت بر او واجب گردد، پس آنگاه گرداگرد او حلقه زنند و او را پاک گردانند و فرشتگان آسمان بر فرشتگان گمارده شده بر مزار امام حسین علیه السلام ندا در دهند که زیارتگران مزار دوست دوست خدا را پاک گردانید و چون زیارتگران غسل کنند، حضرت محمد صلی الله علیه و آله آنان را ندا دهد: ای میهمانان خداوند شما را به همنشینی با من در بهشت مژده باد پس آنگاه امیر مومنان علی علیه السلام آنان را…
لاَ يُنْعَمُ بِنَعِيمِ اَلْآخِرَةِ إِلاَّ مَنْ صَبَرَ عَلَى بَلاَءِ اَلدُّنْيَا
به نعمتهای آخرت نمی رسد مگر کسی که بر بلای دنیا شکیبایی کند.
ما دفع اللّه سبحانه عن المؤمن شيئا من بلاء الدّنيا و عذاب الآخرة إلاّ برضاه بقضائه و حسن صبره على بلائه.
خداوند دفع نکرده از مؤمن چیزی از بلای دنیا و عذاب آخرت را مگر به خشنودی او به آنچه برایش مقدر شده و شکیبایی نیکوی او بر بلایی که بر او فرود آید.
اَلْبَخِيلُ يَبْخَلُ عَلَى نَفْسِهِ بِالْيَسِيرِ مِنْ دُنْيَاهُ وَ يَسْمَحُ لِوُرَّاثِهِ بِكُلِّهَا
خسیس بر نفس خود خسّت می ورزد و از دنیای خود کم بهره می برد ولی تمامی آن را به وارثان خود می بخشد.
اَلْبَاخِلُ فِي اَلدُّنْيَا مَذْمُومٌ وَ فِي اَلْآخِرَةِ مُعَذَّبٌ مَلُوم
خسیسی کننده در دنیا نکوهیده، و در آخرت در عذاب، و مورد سرزنش است.
