قال الإمام عليّ عليه السلام:
إِنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ ع كَانَ يَقُولُ فِي كُلِّ يَوْمٍ مِنْ أَيَّامِ اَلْعَشْرِ هَؤُلاَءِ اَلْكَلِمَاتُ اَلْفَاضِلاَتُ أَوَّلُهُنَّ ;لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَللَّيَالِي وَ اَلدُّهُورِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ أَمْوَاجِ اَلْبُحُورِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ خَيْرٌ مِمّا يَجْمَعُون لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَلشَّوْكِ وَ اَلشَّجَرِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَلشَّعْرِ وَ اَلْوَبَرِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَلْحَجَرِ وَ اَلْمَدَرِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ لَمْحِ اَلْعُيُونِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ فِي اَللَّيْلِ إِذا عَسْعَس وَ فِي اَلصُّبْحِ إِذا تَنَفَّس لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ عَدَدَ اَلرِّيَاحِ فِي اَلْبَرَارِي وَ اَلصُّخُورِ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ مِنْ هَذَا اَلْيَوْمِ إِلَى يَوْمِ يُنْفَخُ فِي اَلصُّورِ قَالَ اَلْخَلِيلُ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ إِنَّ عَلِيّاً ع كَانَ يَقُولُ مَنْ قَالَ ذَلِكَ فِي كُلِّ يَوْمٍ مِنَ اَلْعَشْرِ عَشْرَ مَرَّاتٍ أَعْطَاهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِكُلِّ تَهْلِيلَةٍ دَرَجَةً فِي اَلْجَنَّةِ مِنَ اَلدُّرِّ وَ اَلْيَاقُوتِ مَا بَيْنَ كُلِّ دَرَجَتَيْنِ مَسِيرَةُ عَامٍ لِلرَّاكِبِ اَلْمُسْرِعِ فِي كُلِّ دَرَجَةٍ مَدِينَةٌ فِيهَا قَصْرٌ مِنْ جَوْهَرٍ وَاحِدٍ لاَ فَصْلَ فِيهَا فِي كُلِّ مَدِينَةٍ مِنْ تِلْكَ اَلْمَدَائِنِ مِنَ اَلدُّرِّ وَ اَلْحُصُونِ وَ اَلْغُرَفِ وَ اَلْبُيُوتِ وَ اَلْفُرُشِ وَ اَلْأَزْوَاجِ وَ اَلسَّرِيرِ وَ اَلْحُورِ اَلْعِينِ وَ مِنَ اَلنَّمَارِقِ وَ اَلزَّرَابِيِّ وَ اَلْمَوَائِدِ وَ اَلْخَدَمِ وَ اَلْأَنْهَارِ وَ اَلْأَشْجَارِ وَ اَلْحُلِيِّ وَ اَلْحُلَلِ مَا لاَ يَصِفُ خَلْقٌ مِنَ اَلْوَاصِفِينَ فَإِذَا خَرَجَ مِنْ قَبْرِهِ أَضَاءَتْ كُلُّ شَعْرَةٍ مِنْهُ نُوراً وَ اِبْتَدَرَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ يَمْشُونَ أَمَامَهُ وَ عَنْ يَمِينِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ حَتَّى يَنْتَهِيَ إِلَى بَابِ اَلْجَنَّةِ فَإِذَا دَخَلَهَا قَامُوا خَلْفَهُ وَ هُوَ أَمَامَهُمْ حَتَّى يَنْتَهِيَ إِلَى مَدِينَةٍ ظَاهِرُهَا يَاقُوتَةٌ حَمْرَاءُ وَ بَاطِنُهَا زَبَرْجَدَةٌ خَضْرَاءُ فِيهَا أَصْنَافُ مَا خَلَقَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِي اَلْجَنَّةِ وَ إِذَا اِنْتَهَوْا إِلَيْهَا قَالُوا يَا وَلِيَّ اَللَّهِ هَلْ تَدْرِي مَا هَذِهِ اَلْمَدِينَةُ بِمَا فِيهَا قَالَ لاَ فَمَنْ أَنْتُمْ قَالُوا نَحْنُ اَلْمَلاَئِكَةُ اَلَّذِينَ شَهِدْنَاكَ فِي اَلدُّنْيَا يَوْمَ هَلَّلْتَ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِالتَّهْلِيلِ هَذِهِ اَلْمَدِينَةُ بِمَا فِيهَا ثَوَاباً لَكَ وَ أَبْشِرْ بِأَفْضَلَ مِنْ هَذَا ثَوَابِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ حَتَّى تَرَى مَا أَعَدَّ اَللَّهُ لَكَ فِي دَارِهِ دَارِ اَلسَّلاَمِ فِي جِوَارِهِ عَطَاءً لاَ يَنْقَطِعُ أَبَداً قَالَ اَلْخَلِيلُ فَقُولُوا أَكْثَرَ مَا تَقْدِرُونَ عَلَيْهِ لِيَزْدَادَ لَكُمْ .
راوی گوید: علی بن ابی طالب علیه السلام همواره در هر روز از دهه نخست ذی الحجه این ذکرهای پر بار را می گفتند: «لا اله الا الله عدد اللیالی و الدهور لا اله الا الله عدد امواج البحور لا اله الا الله و رحمته خیر مما یجمعون لا اله الا الله عدد الشوک و الشجر لا اله الا الله عدد الشعر و الوبر لا اله الا الله عدد الحجر و المدر لا اله الا الله عدد لمح العیون لا اله الا الله فی اللیل اذا عسعس و الصبح اذا تنفس لا اله الا الله عدد الریاح فی البراری و الصخور لا اله الا الله من الیوم الی یوم ینفخ فی الصور». خلیل(یکی از راویان حدیث)گوید امام علی علیه السلام پیوسته می فرمود: هر که این ذکر را در هر روز از دهه نخست ذی الحجه گوید، خدای گرامی و بزرگ بر هر لا اله الا الله گویی او درجه ای از مروارید و یاقوت در بهشت به او ارزانی فرماید که میان هر درجه تا درجه دیگر مسافت صد سال برای سوارکار شتابناک است و در هر درجه ای شهری است و در هر شهری کاخی از گوهر یکپارچه بدون ترک است و در هر شهری از آن شهرها خانه ها، دژها، اتاق ها، منزل ها، بسترها، همسران، تخت ها، حوریان، نازبالش ها، فرش ها، خوان های خوراک، خدمتگزاران، رودها، درختان، زیور آلات و جامگانی است که هیچ آفریده وصفگری نتواند آن را به وصف آورد؛ پس چون از گور سر برآورد هر تار موی او پرتو افکند و هفتاد هزار فرشته به نزدش در آیند و در پیش روی و سمت راست و چپش گام نهند تا به بهشت رسد و آنگاه که به بهشت در آید، فرشتگان در پشت سرش بایستند و او در پیش رویشان گام بردارد تا به شهری رسند که برونش از یاقوت سرخ و درونش از زبرجد سبز است و در آن هر آنچه که خدای گرامی و بزرگ از انواع آفریدگان آفریده فراهم است و چون به آن شهر رسند فرشتگان گویند: ای دوست خدا آیا می دانی که این شهر به همراه آنچه در آن است چیست؟ گوید: نه، شما کیستید؟ گویند: ما فرشتگانی هستیم که در سرای دنیا آنگاه که خدای گرامی و بزرگ را به یکتایی«لا اله الا الله»می گفتی می نگریستیم و گواه تو بودیم. این شهر به همراه آنچه در آن است پاداش توست و تو را به پاداشی ارجمندتر از سوی خدای گرامی و بزرگ مژده باد تا آنچه که خداوند برای تو در سرایش«دار السلام»در پناه خویش فراهم آورده بنگری بخششی که هرگز زوال نیابد. خلیل گوید: پس این ذکر را تا آنجا که می توانید بگویید تا پاداش شما فزون گردد