قال رسول اللّه صلى الله عليه و آله:
أَنَّ شَابّاً كَانَ صَاحِبَ سَمَاعٍ وَ كَانَ إِذَا هَلَّ هِلاَلَ ذِي اَلْحِجَّةِ أَصْبَحَ صَائِماً فَارْتَفَعَ اَلْحَدِيثُ إِلَى اَلنَّبِيِّ ص فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ فَدَعَاهُ فَقَالَ مَا يَحْمِلُكَ عَلَى صِيَامِ هَذِهِ اَلْأَيَّامِ قَالَ بِأَبِي أَنْتَ وَ أُمِّي يَا رَسُولَ اَللَّهِ أَيَّامُ اَلْمَشَاعِرِ وَ أَيَّامُ اَلْحَجِّ عَسَى اَللَّهُ أَنْ يُشْرِكَنِي فِي دُعَائِهِمْ قَالَ فَإِنَّ لَكَ بِكُلِّ يَوْمٍ تَصُومُهُ عِدْلَ عِتْقِ رَقَبَةٍ وَ مِائَةِ بَدَنَةٍ وَ مِائَةِ فَرَسٍ يُحْمَلُ عَلَيْهَا فِي سَبِيلِ اَللَّهِ وَ كَفَّارَةَ سِتِّينَ سَنَةً قَبْلَهَا وَ سِتِّينَ سَنَةً بَعْدَهَا .
عایشه گوید: جوانی طرب پیشه بود که آن هنگام که هلال ماه ذی الحجه را می دید روزه می گرفت. این خبر به پیامبر صلی الله علیه و آله رسید و شخصی را از پی او روانه ساخت و او را فرا خواند. چون آن جوان حاضر شد ، پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: چه چیز تو را بر آن داشته که این روزها را روزه بداری؟ عرض کرد: ای پیامبر خدا، پدر و مادرم فدایتان باد چون روزهای مشعر و حج گزاری است، امید است که خداوند مرا نیز در دعای حج گزاران شریک سازد. پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: به راستی، تو را برای هر روزی که روزه داشته ای پاداشی همسان آزاد نمودن صد بنده و قربانی کردن صد شتر و راهی نمودن صد اسب که در راه خدا بر آن بار نهند باشد و چون روز ترویه(روز هشتم ذی الحجه)فرا رسد، تو را پاداشی همسان آزاد نمودن هزار بنده و قربانی کردن هزار شتر و راهی ساختن هزار اسب در راه خدا که بر آن بار نهند باشد و چون روز عرفه فرا رسد، تو را پاداشی همسان آزاد نمودن دو هزار بنده و قربانی کردن دو هزار شتر و راهی ساختن دو هزار اسب در راه خدا که بر آن بار نهند باشد و کفاره گناهان شصت سال پیشین و شصت سال پسین و آینده تو باشد.