امام رضا (علیه السلام)
سَأَلْتُهُ عَنْ ذِي اَلْفَقَارِ سَيْفِ رَسُولِ اَللَّهِ ص مِنْ أَيْنَ هُوَ قَالَ هَبَطَ بِهِ جَبْرَئِيلُ ع مِنَ اَلسَّمَاءِ وَ كَانَتْ حِلْيَتُهُ مِنْ فِضَّةٍ وَ هُوَ عِنْدِي .
احمد بن ابی عبد الله گوید: از حضرت رضا علیه السلام پرسیدم که ذو الفقار شمشیر رسول خدا صلی الله علیه و آله از کجا آمد؟ فرمود: جبرییل علیه السلام آن را از آسمان آورد و زیور آن از نقره بود و آن نزد من است.
عَنِ اَلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : اِهْتَجَرَ اَلْحَسَنُ وَ اَلْحُسَيْنُ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ فَجَاءَ مُحَمَّدُ بْنُ اَلْحَنَفِيَّةِ إِلَى اَلْحُسَيْنِ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ أَ لاَ تَذْهَبُ إِلَى أَبِي مُحَمَّدٍ فَإِنَّ لَهُ سِنّا فَقَالَ لَهُ اَلْحُسَيْنُ سَمِعْتُ جَدِّي رَسُولَ اَللَّهِ يَقُولُ مَا مُتَهَاجِرَانِ يَبْدَأُ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ بِالسَّلاَمِ إِلاَّ كَانَ اَلْبَادِئُ اَلسَّابِقُ إِلَى اَلْجَنَّةِ وَ قَدْ كَرِهْتُ أَنْ أَسْبِقَ أَبَا مُحَمَّدٍ إِلَى اَلْجَنَّةِ قَالَ فَمَضَى مُحَمَّدٌ إِلَى اَلْحَسَنِ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ صَدَقَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ…
امام رضا علیه السّلام فرمود:حسن و حسین علیهما السّلام با هم ترک رابطه کردند، محمّد بن حنفیه نزد امام حسین علیه السّلام آمد و عرض کرد:ای ابا عبد اللّٰه چرا نزد ابا محمّد نمی روی، او بزرگتر است، امام حسین علیه السّلام فرمود:از جدّم رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله شنیدم که می فرمود:هر گاه دو نفر ترک رابطه کنند، هر کدام که زودتر آمد و به دیگری سلام کرد زودتر به بهشت رود، و من نخواستم زودتر از ابا محمّد به بهشت روم، محمّد بن حنفیه قضیّه را به امام حسن علیه السّلام گفت، حضرت فرمود:ابا عبد اللّٰه راست گفته، بیا تا با هم نزد او رویم.
عَنِ اَلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لِلْيَهُودِيِّ اَلَّذِي سَحَرَهُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا صَنَعْتَ قَالَ عَلِمْتُ أَنَّهُ لاَ يَضُرُّكَ وَ أَنْتَ نَبِيٌّ قَالَ فَعَفَا عَنْهُ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ .
امام رضا علیه السّلام فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله به مردی که ایشان را سحر کرده بود فرمود:چرا مرتکب آن کار شدی؟گفت:دانستم که اگر پیامبر باشی در تو اثر نمی کند، در اینجا رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله از او گذشت کرد.
عَنِ اَلرِّضَا عَنْ آبَائِهِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ قَالَ : رُفِعَ إِلَى رَسُولِ اَللَّهِ قَوْمٌ فِي بَعْضِ غَزَوَاتِهِ فَقَالَ مَنِ اَلْقَوْمُ فَقَالُوا مُؤْمِنُونَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ وَ مَا بَلَغَ مِنْ إِيمَانِكُمْ قَالُوا اَلصَّبْرُ عِنْدَ اَلْبَلاَءِ وَ اَلشُّكْرُ عِنْدَ اَلرَّخَاءِ وَ اَلرِّضَا بِالْقَضَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ حُلَمَاءُ عُلَمَاءُ كَادُوا مِنَ اَلْفِقْهِ أَنْ يَكُونُوا أَنْبِيَاءَ إِنْ كُنْتُمْ كَمَا تَصِفُونَ فَلاَ تَبْنُوا مَا لاَ تَسْكُنُونَ وَ لاَ تَجْمَعُوا مَا لاَ تَأْكُلُونَ وَ اِتَّقُوا اَللَّهَ اَلَّذِي إِلَيْهِ…
امام رضا علیه السّلام از قول پدران بزرگوارش علیهم السّلام فرمود:در یکی از جنگها گروهی نزد رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله رفتند، ایشان فرمود:اینها چه کسانی هستند؟ گفتند:ای رسول خدا اینها مؤمنین هستند.فرمود:ایمان شما به چه حدی رسیده؟ گفتند:به صبر هنگام مصیبت، و شکر هنگام تنگدستی، و رضا به قضای خدا.فرمود: دانشمندانی حکمت شعارند و نزدیک است از مقام بلند همتشان خود پیغمبرانی باشند. سپس رو به آنها فرمود :اگر آن چیز که می گویید هستید، پس آنچه را جایگاه خود قرار نمی دهید بنا نکنید، و آنچه را نمی خورید جمع نکنید، و بپرهیزید از خدایی که به سوی او بازمی گردید.
عَنِ اَلرِّضَا عَنْ أَبِيهِ عَنْ آبَائِهِ عَلَيْهِمُ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ اَلْإِيمَانُ بِضْعٌ وَ سَبْعُونَ بَابا أَكْبَرُهَا شَهَادَةُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اَللَّهُ وَ أَدْنَاهَا إِمَاطَةُ اَلْأَذَى عَنِ اَلطَّرِيقِ.
امام رضا علیه السّلام از پدران بزرگوارش علیهم السّلام نقل می کند که رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله می فرمود:ایمان هفتاد و خرده ای در دارد، بزرگترین آن درها شهادت دادن به اینست که هیچ خدائی غیر از معبود یکتا نیست، و کوچکترین آنها برطرف کردن خار و خاشاک از بین راه است.
مِنْ مَجْمُوعِ اَلسَّيِّدِ نَاصِحِ اَلدِّينِ أَبِي اَلْبَرَكَاتِ عَنِ اَلرِّضَا عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ إِيَّاكُمْ وَ اَلظُّلْمَ فَإِنَّهُ يُخَرِّبُ قُلُوبَكُمْ.
امام رضا علیه السّلام از قول پدر بزرگوارش از امیر مؤمنان علیه السّلام نقل کند که رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود: از ظلم بپرهیزید، زیرا ظلم کردن دلهای شما را خراب می کند.
مِنْ كِتَابِ اَلْكِفَايَةِ فِي اَلنُّصُوصِ عَنِ اَلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لاَ دِينَ لِمَنْ لاَ وَرَعَ لَهُ وَ لاَ إِيمَانَ لِمَنْ لاَ تَقِيَّةَ لَهُ وَ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اَللّٰهِ : أَعْمَلُكُمْ بِالتَّقِيَّةِ فَقِيلَ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ إِلَى مَتَى قَالَ إِلىٰ يَوْمِ اَلْوَقْتِ اَلْمَعْلُومِ : وَ هُوَ يَوْمُ خُرُوجِ قَائِمِنَا فَمَنْ تَرَكَ اَلتَّقِيَّةَ قَبْلَ خُرُوجِ قَائِمِنَا فَلَيْسَ مِنَّا فَقِيلَ لَهُ يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ وَ مَنِ اَلْقَائِمُ مِنْكُمْ أَهْلَ اَلْبَيْتِ قَالَ اَلرَّابِعُ مِنْ وُلْدِي اِبْنُ سَيِّدَةِ اَلْإِمَاءِ يُطَهِّرُ اَللَّهُ بِهِ…
امام رضا علیه السّلام فرمود:کسی که پرهیز از گناه ندارد دین ندارد و کسی که تقیه نداشته باشد ایمان ندارد، و گرامی ترین شما نزد خدا کسی است که بیشتر تقیه کند.پرسیدند:ای پسر رسول خدا تا چه زمان؟فرمود:تا روزی که زمان آن مشخص شده و آن روز، روز خروج قیام کننده ماست، هر کس قبل از خروج قائم ما تقیه را ترک کند از ما نیست.پرسیدند:ای پسر رسول خدا قائم شما اهل بیت کیست؟فرمود:چهارمین از اولاد من که فرزند سیدۀ کنیزان است، خداوند به وسیلۀ او زمین را از هر ستمی پاک می سازد. این مطلب را سید سعید جلال الدین ابو علی بن حمزه موسوی از اساتیدش از شخصی مورد اطمینان از پیغمبر صلّی اللّٰه علیه و آله و ائمه علیهم السّلام در کتابش روایت کرده.
مِنْ كِتَابِ اَلتَّوْحِيدِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ اَلْجُويْبَارِيِّ فِي سَفَرِ اَلرِّضَا عَلِيِّ بْنِ مُوسَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ آبَائِهِ عَنْ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَا جَزَاءُ مَنْ أَنْعَمَ اَللَّهُ عَلَيْهِ بِالتَّوْحِيدِ إِلاَّ اَلْجَنَّةَ .
امام رضا علیه السّلام در سفر مرو از حضرت علی علیه السّلام نقل فرمود که:پیغمبر اکرم صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود: جزای کسی که خداوند بعنوان پاداش، نعمت توحید را به او عطا فرموده بجز بهشت نخواهد بود.
وَ قَالَ اَلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَقُولُ إِذَا أُمَّتِي تَوَاكَلَتِ اَلْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ اَلنَّهْيَ عَنِ اَلْمُنْكَرِ فَلْتَأْذَنْ بِوِقَاعٍ مِنَ اَللَّهِ تَعَالَى.
امام رضا علیه السّلام فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله می فرمود:هر گاه امت من امر به معروف و نهی از منکر را به یک دیگر واگذار کنند باید خود را برای حوادثی از جانب خداوند آماده کنند.
قَالَ اَلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لاَ يَكُونُ اَلْمُؤْمِنُ مُؤْمِنا حَتَّى يَكُونَ فِيهِ ثَلاَثُ خِصَالٍ سُنَّةٌ مِنْ رَبِّهِ وَ سُنَّةٌ مِنْ نَبِيِّهِ وَ سُنَّةٌ مِنْ وَلِيِّهِ فَالسُّنَّةُ مِنْ رَبِّهِ كِتْمَانُ سِرِّهِ قَالَ اَللَّهُ تَعَالَى عٰالِمُ اَلْغَيْبِ فَلاٰ يُظْهِرُ عَلىٰ غَيْبِهِ أَحَدا إِلاّٰ مَنِ اِرْتَضىٰ مِنْ رَسُولٍ : وَ أَمَّا اَلسُّنَّةُ مِنْ نَبِيِّهِ فَمُدَارَاةُ اَلنَّاسِ فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ أَمَرَ نَبِيَّهُ بِمُدَارَاةِ اَلنَّاسِ فَقَالَ خُذِ اَلْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ اَلْجٰاهِلِينَ : وَ أَمَّا اَلسُّنَّةُ مِنْ وَلِيِّهِ…
امام رضا علیه السّلام فرمود:تا سه خصلت در مؤمن نباشد مؤمن نخواهد بود:سنّتی از آفریدگارش، و سنّتی از پیغمبرش، و سنّتی از امامش. اما سنّت پروردگارش راز نگهداری است، خداوند متعال می فرماید: خدا عالم به غیب است و بر راز نهانی خود کسی را مطلع نکند مگر رسولی را که می پسندند . اما سنّت پیغمبرش مدارا کردن با مردم است، که خدای عز و جل پیغمبرش را به مدارا با مردم دستور داده و فرموده: عفو و چشم پوشی را شیوۀ خود کن، به نیکی دستور بده، و از نادانان روی گردان . و اما سنّت امامش، صبر در سختی و گرفتاری است.
عَنْ رَيَّانَ بْنِ اَلصَّلْتِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى اَلرِّضَا عَنْ أَبِيهِ عَنْ آبَائِهِ عَنْ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ قَالَ اَللَّهُ جَلَّ جَلاَلُهُ مَا آمَنَ بِي مَنْ فَسَّرَ بِرَأْيِهِ كَلاَمِي وَ مَا عَرَفَنِي مَنْ شَبَّهَنِي بِخَلْقِي وَ مَا عَلَى دِينِي مَنْ يَسْتَعْمِلُ اَلْقِيَاسَ فِي دِينِي.
امام رضا علیه السّلام از حضرت علی علیه السّلام روایت کند که فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:خداوند متعال فرمود:کسی که کلام مرا با رأی و نظر خود تفسیر کند به من ایمان نیاورده، و نشناخت مرا کسی که مرا تشبیه به مخلوقاتم نماید، و بر دینم نخواهد بود آنکه قیاس را در آن بکار گیرد.
عَنْ مُعَمَّرِ بْنِ خَلاَّدٍ قَالَ : قُلْتُ لِأَبِي اَلْحَسَنِ اَلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ أَدْعُو لِلْوَالِدَيْنِ إِذَا كَانَا لاَ يَعْرِفَانِ اَلْحَقَّ فَقَالَ اُدْعُ لَهُمَا وَ تَصَدَّقْ عَنْهُمَا وَ إِنْ كَانَا حَيَّيْنِ لاَ يَعْرِفَانِ اَلْحَقَّ فَدَارِهِمَا فَإِنَّ رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ إِنَّ اَللَّهَ بَعَثَنِي بِالرَّحْمَةِ لاَ بِالْعُقُوقِ .
معمر بن خلاّد گوید:به امام رضا علیه السّلام عرض کردم:برای پدر و مادرم که مذهب حق را نشناسند دعا کنم؟فرمود:بر ایشان دعا کن و از جانب آنها صدقه بده، و اگر زنده باشند و مذهب حق را نشناسند باز هم با آنها مدارا کن، زیرا رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:خداوند مرا به رحمت مبعوث گردانده نه به بی مهری و نافرمانی.
