وَ قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لَوْ ضَرَبْتُ خَيْشُومَ اَلْمُؤْمِنِ بِسَيْفِي هَذَا عَلَى أَنْ يُبْغِضَنِي مَا أَبْغَضَنِي وَ لَوْ صَبَبْتُ اَلدُّنْيَا بِجُمْلَتِهَا عَلَى اَلْمُنَافِقِ عَلَى أَنْ يُحِبَّنِي مَا أَحَبَّنِي وَ ذَلِكَ أَنَّهُ قُضِيَ فَانْقَضَى عَلَى لِسَانِ اَلنَّبِيِّ اَلْأُمِّيِّ أَنَّهُ قَالَ يَا عَلِيُّ لاَ يُبْغِضُكَ مُؤْمِنٌ وَ لاَ يُحِبُّكَ مُنَافِقٌ.
امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:اگر با این شمشیرم به بینی مؤمنی بزنم تا اینکه با من دشمن شود دشمن نخواهد شد، و اگر تمام دنیا را بر منافق بریزم تا اینکه مرا دوست بدارد با من دوست نشود، زیرا فرمان الهی است که بر زبان پیغمبر صلّی اللّٰه علیه و آله جاری شد که فرمود:ای علی هیچ مؤمنی با تو دشمن نخواهد شد و هیچ منافقی دوست تو نگردد.
وَ قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لاَ تَسْتَخِفُّوا بِفُقَرَاءِ شِيعَةِ عَلِيٍّ وَ عِتْرَتِهِ مِنْ بَعْدِهِ فَإِنَّ اَلرَّجُلَ مِنْهُمْ لَيُشَفَّعُ فِي مِثْلِ رَبِيعَةَ وَ مُضَرَ .
رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:فقیران شیعۀ علی و اولادش را سبک نشمرید، زیرا یک تن از آنها می تواند مانند دو قبیلۀ بزرگ ربیعه و مضر را شفاعت کند.
قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لاَ تَجْعَلَنَّ أَكْثَرَ شُغُلِكَ بِأَهْلِكَ وَ وَلَدِكَ فَإِنْ يَكُنْ أَهْلُكَ وَ وَلَدُكَ أَوْلِيَاءَ اَللَّهِ فَاللَّهُ لاَ يُضِيعُ أَوْلِيَاءَهُ وَ إِنْ يَكُونُوا أَعْدَاءَ اَللَّهِ فَمَا هَمُّكَ وَ شُغُلُكَ بِأَعْدَاءِ اَللَّهِ.
امیر مؤمنان علیه السّلام می فرماید:بیشترین اوقات خود را به خانواده و فرزندانت اختصاص نده، زیرا اگر خانواده و فرزندانت از اولیاء خدا باشند خداوند اولیائش را فراموش نمی کند، و اگر از دشمنان خدا باشند تلاش و اندوه تو برای دشمنان خدا به چه خاطر است؟
وَ قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ كَذَبَ مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ وُلِدَ مِنْ حَلاَلٍ وَ هُوَ يَأْكُلُ لُحُومَ اَلنَّاسِ بِالْغِيبَةِ.
امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:دروغ گفته کسی که گمان می کند که حلال زاده است در حالی که گوشتهای مردم را بواسطۀ غیبت می خورد.
قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لِلْمُؤْمِنِ عَلَى اَلْمُؤْمِنِ سَبْعَةُ حُقُوقٍ وَاجِبَةٍ مِنَ اَللَّهِ تَعَالَى اَلْإِجْلاَلُ لَهُ فِي عَيْنِهِ وَ اَلْوُدُّ لَهُ فِي صَدْرِهِ وَ اَلْمُوَاسَاةُ لَهُ فِي مَالِهِ وَ أَنْ يُحَرِّمَ غِيبَتَهُ وَ أَنْ يَعُودَهُ فِي مَرَضِهِ وَ أَنْ يُشَيِّعَ جَنَازَتَهُ وَ أَنْ لاَ يَقُولَ فِيهِ بَعْدَ مَوْتِهِ إِلاَّ خَيْرا .
رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:از سوی خدا برای مؤمن به عهدۀ مؤمن هفت حق واجب قرار داده شده است:در چشم خود او را بزرگ شمارد، و در دلش او را دوست بدارد، در مالش با او همراهی کند، و غیبتش را حرام بداند، در هنگام بیماری از او عیادت کند، به تشییع جنازه اش برود، و پس از مردنش جز نیکی در بارۀ او نگوید.
قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لاَ يُعَذِّبُ اَللَّهُ أَهْلَ قَرْيَةٍ وَ فِيهَا مِائَةٌ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ لاَ يُعَذِّبُ اَللَّهُ أَهْلَ قَرْيَةٍ وَ فِيهَا خَمْسُونَ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ لاَ يُعَذِّبُ اَللَّهُ أَهْلَ قَرْيَةٍ وَ فِيهَا عَشَرَةٌ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ لاَ يُعَذِّبُ اَللَّهُ أَهْلَ قَرْيَةٍ وَ فِيهَا خَمْسَةٌ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ لاَ يُعَذِّبُ اَللَّهُ أَهْلَ قَرْيَةٍ وَ فِيهَا رَجُلٌ وَاحِدٌ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ.
رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:خداوند اهل آبادی را که در آن صد مؤمن باشد عذاب نمی کند، خداوند مردم روستایی را که در آن پنجاه مؤمن باشد عذاب نمی کند، خداوند اهل قریه ای را که در آن ده مؤمن باشد عذاب نمی کند، خداوند اهل قریه ای را که در آن پنج مؤمن باشد عذاب نمی نماید، خداوند اهل قریه ای را که در آن یک مرد مؤمن باشد عذاب نمی کند.
رُوِيَ أَنَّ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ نَظَرَ إِلَى اَلْكَعْبَةِ وَ قَالَ مَرْحَبا بِالْبَيْتِ مَا أَعْظَمَكَ وَ مَا أَعْظَمَ حُرْمَتَكَ عَلَى اَللَّهِ وَ اَللَّهِ لَلْمُؤْمِنُ أَعْظَمُ حُرْمَة مِنْكَ لِأَنَّ اَللَّهَ حَرَّمَ مِنْكَ وَاحِدَة وَ مِنَ اَلْمُؤْمِنِ ثَلاَثَة مَالَهُ وَ دَمَهُ وَ أَنْ يُظَنَّ بِهِ ظَنَّ اَلسَّوْءِ .
نقل شده که رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله رو به کعبه نموده و فرمود:آفرین بر خانه، چه چیز تو را با عظمت نموده، و چه چیز حرمت تو را نزد خداوند بزرگ نموده بخدا قسم مؤمن حرمتش از تو بیشتر است، زیرا خداوند از تو یک چیز را حرام شمرده و از مؤمن سه چیز را:مالش و خونش و اینکه نسبت به او کسی سوء ظن داشته باشد.
قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَا عَلِيُّ بَشِّرْ شِيعَتَكَ وَ أَنْصَارَكَ بِخِصَالٍ عَشْرٍ أَوَّلُهَا طِيبُ اَلْمَوْلِدِ وَ ثَانِيهَا حُسْنُ إِيمَانِهِمْ بِاللَّهِ وَ ثَالِثُهَا حُبُّ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُمْ وَ رَابِعُهَا اَلْفُسْحَةُ فِي قُبُورِهِمْ وَ خَامِسُهَا اَلنُّورُ عَلَى اَلصِّرَاطِ بَيْنَ أَعْيُنِهِمْ وَ سَادِسُهَا نَزْعُ اَلْفَقْرِ مِنْ بَيْنِ أَعْيُنِهِمْ وَ عَنْ قُلُوبِهِمْ وَ سَابِعُهَا اَلْمَقْتُ مِنَ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ لِأَعْدَائِهِمْ وَ ثَامِنُهَا اَلْأَمْنُ مِنَ اَلْجُذَامِ يَا عَلِيُّ وَ تَاسِعُهَا اِنْحِطَاطُ اَلذُّنُوبِ وَ…
رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:ای علی شیعیان و یارانت را به ده خصلت بشارت ده:اول به حلال زادگی، دوم به عقیدۀ نیکو به خدا، سوم به دوستی خداوند عزّ و جل نسبت به آنان، چهارم به گشادگی در قبرهایشان، پنجم به نوری درخشان در پیش رویشان هنگام عبور از صراط، ششم به رفع فقر از دلهایشان، هفتم به دشمنی خدا با دشمنانشان، هشتم به ایمنی از جذام، نهم یا علی به آنان بشارت ده به فرو ریختن گناهان و بدیها از آنان، دهم به اینکه آنان در بهشت با من می باشند و من با آنها.
قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لِعَلِيٍّ يَا عَلِيُّ شِيعَتُكَ هُمُ اَلْفَائِزُونَ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ فَمَنْ أَهَانَ وَاحِدا مِنْهُمْ فَقَدْ أَهَانَكَ وَ مَنْ أَهَانَكَ فَقَدْ أَهَانَنِي وَ مَنْ أَهَانَنِي أَدْخَلَهُ اَللَّهُ نَارَ جَهَنَّمَ وَ بِئْسَ اَلْمَصِيرُ يَا عَلِيُّ أَنْتَ مِنِّي وَ أَنَا مِنْكَ رُوحُكَ مِنْ رُوحِي وَ طِينَتُكَ مِنْ طِينَتِي وَ شِيعَتُكَ خُلِقُوا مِنْ فَضْلِ طِينَتِنَا فَمَنْ أَحَبَّهُمْ فَقَدْ أَحَبَّنَا وَ مَنْ أَبْغَضَهُمْ فَقَدْ أَبْغَضَنَا وَ مَنْ عَادَاهُمْ فَقَدْ عَادَانَا وَ مَنْ وَدَّهُمْ فَقَدْ وَدَّنَا يَا عَلِيُّ شِيعَتُكَ…
رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله به امیر المؤمنین علیه السّلام فرمود:ای علی شیعیان تو در روز قیامت رستگارند.و چنانچه هر که به یکی از آنان اهانتی کند به تو اهانت کرده است، و کسی که تو را اهانت کند به من اهانت نموده، و هر کس به من اهانت کند خداوند او را داخل آتش جهنم نماید سپس فرمود:چه عذاب دردناکی است؟ ای علی تو از منی و من از تو، روح تو از روح من است، و سرشت تو از سرشت من، و شیعیان تو از زیادی سرشت ما خلق شده اند، هر کس آنان را دوست بدارد ما را دوست داشته، و اگر کسی با آنان دشمنی کند با ما دشمنی نموده، و هر کس نسبت به آنان کینه بورزد به ما کینه ورزیده، و هر کس به آنها مهر بورزد به ما مهر ورزیده. ای علی شیعیان تو از تمام گناهان و عیبها آمرزیده شده اند.ای علی بشارت ده به شیعیانت که من هنگام…
قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ اَللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى يَبْعَثُ أُنَاسا وُجُوهُهُمْ مِنْ نُورٍ عَلَى كُرْسِيٍّ مِنْ نُورٍ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ مِنْ نُورٍ فِي ظِلِّ اَلْعَرْشِ بِمَنْزِلَةِ اَلْأَنْبِيَاءِ وَ لَيْسُوا بِالْأَنْبِيَاءِ بِمَنْزِلَةِ اَلشُّهَدَاءِ وَ لَيْسُوا بِالشُّهَدَاءِ فَقَالَ رَجُلٌ أَنَا مِنْهُمْ يَا رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ لاَ قَالَ اَلْآخَرُ أَنَا مِنْهُمْ يَا رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ لاَ قِيلَ مَنْ هُمْ يَا رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى رَأْسِ عَلِيٍّ وَ قَالَ هَذَا وَ شِيعَتُهُ .
رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:خداوند متعال روز قیامت انسانهائی را بر می انگیزد که چهره های آنان نورانی است، و بر کرسی نور نشسته اند، در لباسهائی از نور، و آنان در جایگاه پیامبرانند، با اینکه پیامبر نیستند، و در رتبۀ شهیدانند، با اینکه از شهداء نیستند. مردی پرسید:ای رسول خدا من از آنانم؟فرمود:نه، دیگری گفت:ای رسول خدا من از آنهایم؟فرمود:نه، پرسیدند:آنها چه کسانی هستند ای رسول خدا؟پیامبر دست بر سر علی علیه السّلام نهاد و فرمود:این و شیعیانش.
قَالَ جَابِرٌ كُنْتُ ذَاتَ يَوْمٍ عِنْدَ اَلنَّبِيِّ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِذْ أَقْبَلَ بِوَجْهِهِ عَلَى عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَقَالَ أَ لاَ أُبَشِّرُكَ يَا أَبَا اَلْحَسَنِ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اَللَّهِ قَالَ هَذَا جَبْرَئِيلُ يُخْبِرُنِي عَنِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أَنَّهُ أَعْطَى شِيعَتَكَ وَ مُحِبِّيكَ سَبْعَ خِصَالٍ اَلرِّفْقَ عِنْدَ اَلْمَوْتِ وَ اَلْأُنْسَ عِنْدَ اَلْوَحْشَةِ وَ اَلنُّورَ عِنْدَ اَلظُّلْمَةِ وَ اَلْأَمْنَ عِنْدَ اَلْفَزَعِ وَ اَلْقِسْطَ عِنْدَ اَلْمِيزَانِ وَ اَلْجَوَازَ عَلَى اَلصِّرَاطِ وَ دُخُولَ اَلْجَنَّةِ قَبْلَ سَائِرِ…
جابر گوید:روزی نزد پیامبر صلّی اللّٰه علیه و آله بودم، ناگاه رو بطرف علی بن ابی طالب علیه السّلام نمود و فرمود:ای ابو الحسن آیا تو را مژده ای دهم؟عرض کرد:بلی ای رسول خدا، فرمود: جبرئیل از طرف خداوند به من خبر داد که هفت خصلت به شیعیان و دوستدارانت عطا شد، مدارا با آنان در هنگام مرگ، انس هنگام رمیدن و وحشت مردم، روشنی در هنگام تاریکی، ایمنی در هنگام برپایی قیامت، عدالت در میزان عمل، گذشتن از پل صراط، داخل شدن به بهشت قبل از سایر مردم، در حالی که نور ایمان آنان در پیشاپیش و سمت راست آنان در حرکت است.
قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَنْ أَحَبَّنَا أَهْلَ اَلْبَيْتِ فَلْيَحْمَدِ اَللَّهَ عَلَى أَوَّلِ اَلنِّعَمِ قِيلَ وَ مَا أَوَّلُ اَلنِّعَمِ قَالَ طِيبُ اَلْوِلاَدَةِ وَ لاَ يُحِبُّنَا إِلاَّ مَنْ طَابَتْ وِلاَدَتُهُ .
رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:هر که ما اهل بیت را دوست بدارد خدای را بر نخستین نعمت سپاس گوید.شخصی پرسید:نخستین نعمت چیست؟ فرمود: پاکزادگی.سپس فرمود:هیچ کس نمی تواند ما را دوست بدارد مگر اینکه حلال زاده باشد.
