قال الإمام عليّ عليه السلام:
وَ قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ لَوْ ضَرَبْتُ خَيْشُومَ اَلْمُؤْمِنِ بِسَيْفِي هَذَا عَلَى أَنْ يُبْغِضَنِي مَا أَبْغَضَنِي وَ لَوْ صَبَبْتُ اَلدُّنْيَا بِجُمْلَتِهَا عَلَى اَلْمُنَافِقِ عَلَى أَنْ يُحِبَّنِي مَا أَحَبَّنِي وَ ذَلِكَ أَنَّهُ قُضِيَ فَانْقَضَى عَلَى لِسَانِ اَلنَّبِيِّ اَلْأُمِّيِّ أَنَّهُ قَالَ يَا عَلِيُّ لاَ يُبْغِضُكَ مُؤْمِنٌ وَ لاَ يُحِبُّكَ مُنَافِقٌ.
امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:اگر با این شمشیرم به بینی مؤمنی بزنم تا اینکه با من دشمن شود دشمن نخواهد شد، و اگر تمام دنیا را بر منافق بریزم تا اینکه مرا دوست بدارد با من دوست نشود، زیرا فرمان الهی است که بر زبان پیغمبر صلّی اللّٰه علیه و آله جاری شد که فرمود:ای علی هیچ مؤمنی با تو دشمن نخواهد شد و هیچ منافقی دوست تو نگردد.