کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : خُلِقَتِ اَلتَّقِيَّةُ لِيُحْقَنَ بِهَا اَلدَّمُ فَإِذَا بَلَغَ اَلدَّمَ فَلاَ تَقِيَّةَ.
امام باقر علیه السّلام فرمود:تقیه برای جلوگیری از خونریزی و حفظ جان انسانها است.هر گاه خونی ریخته شد دیگر جای تقیه کردن نیست.
عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : اَلتَّقِيَّةُ فِي كُلِّ ضَرُورَةٍ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:تقیّه در هر کار ضروری است.
مِنْ كِتَابِ اَلْمَحَاسِنِ عَنْ مُعَلَّى بْنِ خُنَيْسٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَا مُعَلَّى اُكْتُمْ أَمْرَنَا وَ لاَ تُذِعْهُ فَإِنَّهُ مَنْ كَتَمَ أَمْرَنَا وَ لا لَمْ يُذِعْهُ أَعَزَّهُ اَللَّهُ فِي اَلدُّنْيَا وَ جَعَلَهُ نُورا بَيْنَ عَيْنَيْهِ فِي اَلْآخِرَةِ يَقُودُهُ إِلَى اَلْجَنَّةِ يَا مُعَلَّى مَنْ أَذَاعَ أَمْرَنَا وَ لَمْ يَكْتُمْهُ أَذَلَّهُ اَللَّهُ فِي اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ وَ نَزَعَ اَلنُّورَ مِنْ بَيْنِ عَيْنَيْهِ فِي اَلْآخِرَةِ وَ جَعَلَهُ ظُلْمَة تَقُودُهُ إِلَى اَلنَّارِ يَا مُعَلَّى إِنَّ اَلتَّقِيَّةَ دِينِي وَ دِينُ آبَائِي وَ لاَ…
امام صادق علیه السّلام فرمود:ای معلّی اسرار ما را نهان دار و فاش مکن، زیرا هر کس امر ما را پنهان کند و فاش نکند خداوند او را در دنیا عزیز کند، و عزّتش را در آخرت به صورت نوری پیش رویش قرار دهد که او را به سوی بهشت می کشاند. ای معلّی هر کس اسرار ما را فاش کند و آن را پنهان نکند خداوند او را در دنیا خوار سازد، و در آخرت نور را از پیش رویش بردارد و آن را تبدیل به تاریکی سازد که او را بسوی آتش بکشاند. ای معلّی تقیّه دین من و دین پدرانم است، هر کس تقیّه نکند دین ندارد، خداوند دوست دارد در نهان عبادت شود همان طور که دوست دارد در عیان عبادت شود. ای معلّی کسی که امر ما را فاش کند، مانند کسی است که منکر آن باشد.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَنْ أَذَاعَ عَلَيْنَا شَيْئا مِنْ أَمْرِنَا فَهُوَ كَمَنْ قَتَلَنَا عَمْدا وَ لَمْ يَقْتُلْنَا خَطَأ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:هر کس چیزی از اسرار ما را بر علیه ما فاش کند مانند کسی است که ما را عمدا کشته باشد نه از روی خطا.
عَنْ بَشِيرٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ لاَ وَ اَللَّهِ مَا عَلَى اَلْأَرْضِ شَيْءٌ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنَ اَلتَّقِيَّةِ يَا حَبِيبُ إِنَّهُ مَنْ كَانَتْ لَهُ تَقِيَّةٌ رَفَعَهُ اَللَّهُ يَا حَبِيبُ مَنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ تَقِيَّةٌ وَضَعَهُ اَللَّهُ يَا حَبِيبُ إِنَّ اَلنَّاسَ إِنَّمَا هُمْ فِي هُدْنَةٍ فَلَوْ قَدْ كَانَ ذَلِكَ كَانَ هَذَا.
امام صادق علیه السّلام فرمود:از پدرم شنیدم که می فرمود:قسم بخدا هیچ چیز روی زمین نزد من از تقیّه عزیزتر نیست، ای حبیب هر که تقیّه کند خداوند مقام او را بالا برد، ای حبیب هر کس تقیه نکند خدا او را خوار کند.ای حبیب مردم در صلح و سازشند، پس اگر آن حکم جهاد از طرف امام علیه السّلام باشد این هم رفع تقیّه از امت هم هست.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فِي قَوْلِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ أُولٰئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِمٰا صَبَرُوا : قَالَ بِمَا صَبَرُوا عَلَى اَلتَّقِيَّةِ وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ اَلسَّيِّئَةَ : قَالَ اَلْحَسَنَةُ اَلتَّقِيَّةُ وَ اَلسَّيِّئَةُ اَلْإِذَاعَةُ .
امام صادق علیه السّلام در مورد قول خدای عزّ و جل: آنها پاداششان را دو بار می گیرند بخاطر صبرشان فرمود:به خاطر صبرشان بر تقیّه کردن. و به وسیله کارهای نیک زشت و ناپسند را بر طرف می کنند فرمود:کار نیک، تقیه، و کار زشت، فاش کردن امر ماست.
عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ : قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَا لَنَا مَنْ يُخْبِرُنَا بِمَا يَكُونُ كَمَا كَانَ عَلِيٌّ يُخْبِرُ أَصْحَابَهُ فَقَالَ بَلَى وَ اَللَّهِ وَ لَكِنْ هَاتِ حَدِيثا وَاحِدا حَدَّثْتُكَ فَكَتَمْتَهُ فَقَالَ أَبُو بَصِيرٍ فَوَ اَللَّهِ مَا وَجَدْتُ حَدِيثا وَاحِدا كَتَمْتُهُ .
ابو بصیر گوید:از امام صادق علیه السّلام پرسیدم:چه می شود شما هم مانند علی علیه السّلام که اصحابش را به اسرار خبر می داد ما را خبر دهی؟فرمود:به خدا راست می گویی، ولی تو یک خبر را به من نشان بده که من به تو گفته ام و تو آن را پنهان داشته ای.ابو بصیر گوید:به خدا قسم حتی یک حدیث سراغ ندارم که آن را پنهان کرده باشم.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : اَلتَّقِيَّةُ فِي كُلِّ ضَرُورَةٍ وَ صَاحِبُهَا أَعْلَمُ بِهَا حِينَ تَنْزِلُ بِهِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:مورد تقیه هنگام اضطرار و ناچاری است، و تقیه کننده خود داناتر به مورد تقیه است؛ زمانی که گرفتار آن می شود.
عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ : سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنْ حَدِيثٍ كَثِيرٍ فَقَالَ هَلْ كَتَمْتَ عَلَيَّ شَيْئا قَطُّ فَبَقِيتُ أَذْكُرُ فَلَمَّا رَأَى مَا بِي قَالَ أَمَّا مَا حَدَّثْتَ بِهِ أَصْحَابَكَ فَلاَ بَأْسَ بِهِ إِنَّمَا اَلْإِذَاعَةُ أَنْ تُحَدِّثَ بِهِ غَيْرَ أَصْحَابِكَ .
ابو بصیر گوید:از امام صادق علیه السّلام در بارۀ احادیث کثیر پرسیدم، فرمود:آیا چیزی از آنهائی را که به تو گفتم پنهان داشته ای که بقیه اش را برایت بگویم؟ چون حال مرا دید، فرمود:امّا آنچه را برای یارانت گفته ای اشکالی ندارد، افشا کردن به این است که غیر یارانت را به آنها خبر دهی.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : كَظْمُ اَلْغَيْظِ عَنِ اَلْعَدُوِّ فِي دَوْلاَتِهِمْ تَقِيَّةٌ وَ حِرْزٌ لِمَنْ أَخَذَ بِهَا وَ تَحَرُّزٌ مِنَ اَلتَّعْرِيضِ لِلْبَلاَءِ فِي اَلدُّنْيَا.
امام صادق علیه السّلام فرمود:فرو نشاندن خشم از دشمن هنگام تسلّط دشمن تقیه می باشد، و محافظی است برای کسی که تقیه می کند، و دوری جستن از افتادن در بلای دنیوی است.
عَنِ اِبْنِ مُسْكَانَ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِنِّي لَأَحْسَبُكَ إِذَا شُتِمَ عَلِيٌّ بَيْنَ يَدَيْكَ إِنْ تَسْتَطِعْ أَنْ تَأْكُلَ أَنْفَ شَاتِمِهِ لَفَعَلْتَ فَقُلْتُ إِي وَ اَللَّهِ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنِّي لَهَكَذَا وَ أَهْلَ بَيْتِي قَالَ فَلاَ تَفْعَلْ فَوَ اَللَّهِ لَرُبَّمَا سَمِعْتُ مَنْ شَتَمَ عَلِيّا وَ مَا بَيْنِي وَ بَيْنَهُ إِلاَّ أُسْطُوَانَةٌ فَأَسْتَتِرُ بِهَا فَإِذَا فَرَغْتُ مِنْ صَلاَتِي أَمُرُّ بِهِ فَأُسَلِّمُ عَلَيْهِ وَ أُصَافِحُهُ .
ابن مسکان گوید:امام صادق علیه السّلام فرمود:به گمانم که هر گاه در پیش رویت کسی به علی علیه السّلام دشنام گوید و تو قدرت داشته باشی بینی آن دشنام دهنده را از بیخ قطع می کنی گفتم:آری بخدا فدایت شوم من و خانواده ام این چنین هستیم. فرمود:این کار را نکن، بخدا قسم چه بسیار شنیدم که کسی به علی علیه السّلام دشنام می داد در حالی که بین من و او فقط ستونی بیش فاصله نبود، و من خودم را پشت آن پنهان می نمودم، و هر گاه نمازم را تمام می کردم، از کنار او می گذشتم و بر او سلام می دادم و با او مصافحه می نمودم.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ فِي قَوْلِ اَللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى وَ يَقْتُلُونَ اَلْأَنْبِيٰاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ : قَالَ أَمَا وَ اَللَّهِ مَا قَتَلُوهُمْ بِالسُّيُوفِ وَ لَكِنْ أَذَاعُوا سِرَّهُمْ وَ أَفْشَوْا عَلَيْهِمْ فَقُتِلُوا .
امام صادق علیه السّلام در مورد قول خداوند تبارک و تعالی: پیامبران را بناحق می کشند فرمود:بخدا قسم اینها پیامبران را با شمشیرهای خود نکشتند بلکه اسرار آنها را فاش کردند و موجب کشته شدن آنها شدند.
