کلام نورانی پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) با متن عربی، ترجمه فارسی و منبع.
قَالَ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ إِنَّمَا يَجْتَمِعُ اَلْيَأْسُ بِالرِّضَا وَ اَلسَّخَطِ فَمَنْ رَضِيَ أَمْرا فَقَدْ دَخَلَ فِيهِ وَ مَنْ سَخِطَ فَقَدْ خَرَجَ مِنْهُ.
امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:فقط ناامیدی با رضایت و غضب جمع می شود، هر کس به امری خشنود شد آن را قبول می کند، و هر کس نپسندید از آن کناره می گیرد.
عَنْ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : شُكْرُ كُلِّ نِعْمَةٍ اَلْوَرَعُ عَنْ مَحَارِمِ اَللَّهِ.
امیر مؤمنان علیه السّلام فرمود:شکر هر نعمتی پرهیزکاری از حرامهای الهی است.
عَنْ عَلِيِّ بْنِ اَلْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا اَلسَّلاَمُ قَالَ : اَلصَّبْرُ وَ اَلرِّضَا عَنِ اَللَّهِ رَأْسُ طَاعَةِ اَللَّهِ وَ مَنْ صَبَرَ وَ رَضِيَ عَنِ اَللَّهِ فِيمَا قَضَى عَلَيْهِ فِيمَا أَحَبَّ أَوْ كَرِهَ لَمْ يَقْضِ اَللَّهُ لَهُ فِيمَا أَحَبَّ أَوْ كَرِهَ إِلاَّ مَا هُوَ خَيْرٌ لَهُ.
امام سجّاد علیه السّلام فرمود:صبر و رضایت در برابر مقدرات خداوند بالاترین طاعت و بندگی خداست، و هر کس در آنچه دوست دارد یا ناپسند اوست صبر کند و راضی به قضای خدا باشد، خدا برایش چیزی را که محبوب اوست یا ناپسند اوست مقدر نمی کند مگر اینکه خیرش در آنست.
عَنِ اَلْبَاقِرِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ اَللَّهَ جَلَّ ثَنَاؤُهُ يَقُولُ وَ عِزَّتِي وَ جَلاَلِي مَا خَلَقْتُ مِنْ خَلْقِي خَلْقا أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ عَبْدِيَ اَلْمُؤْمِنِ وَ لِذَلِكَ سَمَّيْتُهُ بِاسْمِي مُؤْمِنا لِأُحَرِّمَهُ مَا بَيْنَ اَلْمَشْرِقِ وَ اَلْمَغْرِبِ وَ هِيَ خِيَرَةٌ لَهُ مِنِّي وَ إِنِّي لَأُمَلِّكُهُ مَا بَيْنَ اَلْمَشْرِقِ وَ اَلْمَغْرِبِ وَ هِيَ خِيَرَةٌ لَهُ مِنِّي فَلْيَرْضَ بِقَضَائِي وَ لْيَصْبِرْ عَلَى بَلاَئِي وَ لْيَشْكُرْ نَعْمَائِي أَكْتُبْهُ يَا أَحْمَدُ مِنَ اَلصِّدِّيقِينَ عِنْدِي.
امام باقر علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که می فرمود:خداوند جلّ ثناؤه می فرماید: قسم به عزّت و جلالم که از بندگان؛ آفریده ای را محبوبتر نزد خودم از بندۀ مؤمنم نیافریدم و به همین دلیل او را به نام خودم مؤمن نامیدم، اگر آنچه ما بین مشرق و مغرب است به اختیار خود او را از آن محروم کنم، یا از آنچه میان مشرق و مغرب است به دلخواه خودم به او ببخشم، باید به قضای من راضی شود، و بر بلای من صبر کند و شکرگزار نعمتهای من باشد.ای محمد نام او را جزء صدّیقین نزد من بنویس.
عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : كَانَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عِنْدَ عَائِشَةَ لَيْلَتَهَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اَللَّهِ وَ لِمَ تُتْعِبُ نَفْسَكَ وَ قَدْ غُفِرَ لَكَ مٰا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ مٰا تَأَخَّرَ : فَقَالَ يَا عَائِشَةُ أَ لاَ أَكُونُ عَبْدا شَكُورا قَالَ وَ كَانَ رَسُولُ اَللَّهُ يَقُومُ عَلَى أَصَابِعِ رِجْلَيْهِ فَأَنْزَلَ اَللَّهُ طه مٰا أَنْزَلْنٰا عَلَيْكَ اَلْقُرْآنَ لِتَشْقىٰ : .
امام باقر علیه السّلام فرمود:شبی رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله در حجرۀ عائشه بود، پرسید:ای رسول خدا چرا این قدر خودت را به زحمت می اندازی در حالی که تمام گناهان گذشته و آینده ات آمرزیده شده است؟ فرمود:ای عایشه آیا بنده ای شکرگزار نباشم؟عایشه گوید:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله همیشه بر انگشتان پاهایش بلند می شد.سپس خداوند این آیه را نازل فرمود: ای پیغمبر ما قرآن را بر تو نازل نکردیم که خودت را به مشقت بیافکنی .
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : رَأْسُ طَاعَةِ اَللَّهِ اَلصَّبْرُ وَ اَلرِّضَا عَنِ اَللَّهِ فِيمَا أَحَبَّ اَلْعَبْدُ أَوْ كَرِهَ وَ لاَ يَرْضَى عَبْدٌ عَنِ اَللَّهِ فِيمَا أَحَبَّ أَوْ كَرِهَ إِلاَّ كَانَ خَيْرا لَهُ فِيمَا أَحَبَّ أَوْ كَرِهَ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:اصل طاعت و بندگی خدا شکیبائی و خشنود بودن از خداست در آنچه که بنده از آن خوشش آید یا بدش آید، و هیچ بنده ای در آنچه خوش دارد از خدا راضی نباشد، مگر آنکه برایش بهترین باشد، چه در آنچه دوست داشته باشد و چه در آنچه دوست نداشته باشد.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : مَا قَضَى اَللَّهُ لِمُؤْمِنٍ قَضَاء فَرَضِيَ بِهِ إِلاَّ جَعَلَ اَلْخِيَرَةَ لَهُ فِيمَا قَضَى.
امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند برای مؤمن هر عملی را که مقرر فرمود، و مؤمن به آن راضی شد، در آن پیش آمد خیر او را قرار داد.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لَقِيَ اَلْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ عَبْدَ اَللَّهِ بْنَ جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فَقَالَ يَا عَبْدَ اَللَّهِ كَيْفَ يَكُونُ اَلْمُؤْمِنُ مُؤْمِنا وَ هُوَ يَسْخَطُ قِسْمَهُ وَ يُحَقِّرُ مَنْزِلَتَهُ وَ اَلْحَاكِمُ عَلَيْهِ اَللَّهُ فَأَنَا اَلضَّامِنُ لِمَنْ لاَ يَهْجُسُ فِي قَلْبِهِ إِلاَّ اَلرِّضَا أَنْ يَدْعُوَ اَللَّهَ فَيُسْتَجَابَ لَهُ .
امام صادق علیه السّلام فرمود:امام حسن مجتبی علیه السّلام با عبد اللّٰه بن جعفر رحمه اللّٰه ملاقات نمود و به او فرمود:ای عبد اللّٰه مؤمن چگونه مؤمن باشد در حالی که از قسمت و مقدرش ناراضی است، و مقام و منزلتش را خوار و کوچک می شمارد، با اینکه خدا بر او چنین حکمی را مقدّر کرده، و هر کس در قلبش غیر از خشنودی به قضای خدا خطور نکند من ضمانت می کنم که دعایش مستجاب شود.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : اَلرَّوْحُ وَ اَلرَّاحَةُ فِي اَلرِّضَا وَ اَلْيَقِينِ وَ اَلْهَمُّ وَ اَلْحُزْنُ فِي اَلشَّكِّ وَ اَلسَّخَطِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:آسایش و راحتی در رضا و یقین است و غم و اندوه در شک و غضب خداوند.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : قَضَاءُ اَلْحَوَائِجِ إِلَى اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَسْبَابُهَا إِلَى اَلْعِبَادِ فَمَنْ قُضِيَتْ لَهُ حَاجَةٌ فَلْيَقْبَلْهَا عَنِ اَللَّهِ بِالرِّضَا وَ اَلصَّبْرِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:بر آورده شدن حاجتهای مردم در دست خدای عزّ و جل است، و اسباب آن در دست بندگان، هر کس حاجتش بر آورده شد باید آن را از ناحیۀ خدا با رضایت و شکیبائی بپذیرد.
دَخَلَ بَعْضُ أَصْحَابِ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ فِي مَرَضِهِ اَلَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ إِلَيْهِ وَ قَدْ ذَبُلَ فَلَمْ يَبْقَ إِلاَّ رَأْسُهُ فَبَكَى فَقَالَ لِأَيِّ شَيْءٍ تَبْكِي فَقَالَ لاَ أَبْكِي وَ أَنَا أَرَاكَ عَلَى هَذِهِ اَلْحَالِ قَالَ لاَ تَفْعَلْ فَإِنَّ اَلْمُؤْمِنَ تَعَرَّضَ كُلَّ خَيْرٍ إِنْ قُطِعَ أَعْضَاؤُهُ كَانَ خَيْرا لَهُ وَ إِنْ مَلَكَ مَا بَيْنَ اَلشَّرْقِ وَ اَلْغَرْبِ كَانَ خَيْرا لَهُ .
یکی از اصحاب هنگامی که ایشان بیمار بودند همان بیماری که بر اثر آن امام از دنیا رفت نزد امام صادق علیه السّلام رفت، امام را در حالی دید که بقدری ضعیف شده بود، گویا فقط سر مبارک آن حضرت باقی مانده، آنگاه گریه کرد، امام علیه السّلام فرمود:چرا گریه می کنی؟گفت: گریه نکنم در حالی که شما را به این حال می بینم؟ فرمود:این کار را مکن، مؤمن در معرض خیر است، اگر اعضایش قطع شود برای او خیر است، و اگر هم مالک بین شرق و غرب شود باز هم برای او خیر است.
مِنْ كِتَابِ اَلْمَحَاسِنِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : إِنَّ أَعْلَمَ اَلنَّاسِ بِاللَّهِ أَرْضَاهُمْ بِقَضَاءِ اَللَّهِ.
امام صادق علیه السّلام فرمود:داناترین مردم به خدا، راضی ترین آنان به قضا و قدر خداوند است.
