قال الإمام الکاظم عليه السلام

احادیث امام کاظم (ع)

امام موسی کاظم (علیه السلام)

۲۴۶ حدیث · صفحه ۵ از ۲۱

قُلْتُ لِأَبِي اَلْحَسَنِ ع أَيُّ شَيْ ءٍ لِمَنْ صَلَّى صَلاَةَ جَعْفَرٍ قَالَ لَوْ كَانَ عَلَيْهِ مِثْلُ رَمْلِ عَالِجٍ وَ زَبَدِ اَلْبَحْرِ ذُنُوباً لَغَفَرَهَا اَللَّهُ لَهُ قُلْتُ هَذِهِ لَنَا قَالَ فَلِمَنْ هِيَ إِلاَّ لَكُمْ خَاصَّةً قَالَ قُلْتُ فَأَيَّ شَيْ ءٍ يَقْرَأُ فِيهَا مِنْ عَرْضِ اَلْقُرْآنِ قَالَ لاَ اِقْرَأْ فِيهَا إِذا زُلْزِلَتِ وَ إِذا جاءَ نَصْرُ اَللّهِ وَ إِنّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ اَلْقَدْرِ وَ قُلْ هُوَ اَللّهُ أَحَدٌ .

ابراهیم بن ابی البلاد گوید که به امام کاظم علیه السلام عرض کردم: برای آن کس که نماز جعفر علیه السلام را بخواند چه پاداشی باشد؟ امام علیه السلام فرمود: اگر او را گناهانی همچون شن های انبوه و کف دریا باشد، بی تردید خداوند او را به سبب نماز جعفر طیار علیه السلام می بخشد. عرض کردم: آیا این پاداش از آن ماست؟ امام علیه السلام فرمود: پس از آن کیست؟ بی گمان که این پاداش ویژه شماست. راوی در ادامه گوید که عرض کردم: در این نماز چه سوره ای از قرآن را بخوانم؟ امام علیه السلام فرمود: سوره «اذا زلزلت»، «اذا جا نصر الله»، «انا انزلناه فی لیله القدر»و«قل هو الله احد»را بخوان

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 40

مَنْ أَخْرَجَ زَكَاةَ مَالِهِ تَامّاً فَوَضَعَهَا فِي مَوْضِعِهَا لَمْ يُسْأَلْ مِنْ أَيْنَ اِكْتَسَبَ مَالَهُ.

هر که زکات دارایی اش را به تمامی، جدا سازد و به مستحقش رساند، از او پرسیده نخواهد شد که دارایی اش را از کجا به دست آورده است.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 46

دَخَلَ عَلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ لَهُ أَ قَدِمْتَ حَاجّاً قَالَ نَعَمْ قَالَ تَدْرِي مَا لِلْحَاجِّ مِنَ اَلثَّوَابِ قُلْتُ لاَ أَدْرِي جُعِلْتُ فِدَاكَ قَالَ مَنْ قَدِمَ حَاجّاً حَتَّى إِذَا دَخَلَ مَكَّةَ دَخَلَ مُتَوَاضِعاً فَإِذَا دَخَلَ اَلْمَسْجِدَ اَلْحَرَامَ قَصَّرَ خُطَاهُ مَخَافَةَ اَللَّهِ تَعَالَى فَطَافَ بِالْبَيْتِ طَوَافاً وَ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ سَبْعِينَ أَلْفَ حَسَنَةٍ وَ حَطَّ عَنْهُ سَبْعِينَ أَلْفَ سَيِّئَةٍ وَ رَفَعَ لَهُ سَبْعِينَ أَلْفَ دَرَجَةٍ وَ شَفَّعَهُ فِي سَبْعِينَ أَلْفَ حَاجَةٍ وَ حُسِبَتْ لَهُ عِتْقَ سَبْعِينَ أَلْفَ رَقَبَةٍ قِيمَةُ كُلِّ…

محمد بن مسلم گوید: مردی به خدمت امام کاظم علیه السلام وارد شد. امام علیه السلام به او فرمود: آیا از حج بازمی گردی؟ عرض کرد: آری. امام علیه السلام فرمود: آیا می دانی که برای حج گزار چه پاداشی است؟ عرض کرد: جانم فدایت نمی دانم. امام علیه السلام فرمود: هر که به سوی حج گزاری گام سپارد تا که چون به مکه گام نهد فروتن باشد و چون وارد مسجد الحرام شود از بیم خدای گرامی و بزرگ گام ها را کوتاه بر دارد و بر گرد خانه خدا به نیکی طواف کند و دو رکعت نماز گزارد، خداوند برای او هفتاد هزار حسنه نویسد و هفتاد هزار گناه او را فرو ریزاند و هفتاد هزار درجه او را بالا برد و وساطت او را در هفتاد هزار حاجت بپذیرد و آزاد نمودن هفتاد بنده را برای او محسوب دارد که بهای هر بنده ده هزار درهم باشد.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 49

اَلْحَجُّ جِهَادُ اَلضُّعَفَاءِ وَ هُمْ شِيعَتُنَا .

امام کاظم علیه السلام فرمود: حج گزاردن جهاد ناتوانان است و آنان شیعیان ما هستند.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 49

قِيلُوا فَإِنَّ اَللَّهَ يُطْعِمُ اَلصَّائِمَ وَ يَسْقِيهِ فِي مَنَامِهِ.

امام کاظم علیه السلام فرمود: هنگام ظهر خواب قیلوله کنید؛ زیرا به راستی، خداوند روزه دار را در خوابش غذا می خوراند و سیراب می کند

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 51

رَجَبٌ نَهَرٌ فِي اَلْجَنَّةِ أَشَدُّ بَيَاضاً مِنَ اَللَّبَنِ وَ أَحْلَى مِنَ اَلْعَسَلِ مَنْ صَامَ يَوْماً مِنْ رَجَبٍ سَقَاهُ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مِنْ ذَلِكَ اَلنَّهَرِ.

امام کاظم علیه السلام فرمود: رجب رودخانه ای در بهشت است که سپیدتر از شیر و شیرین تر از عسل است. هر که روزی از ماه رجب را روزه بدارد، خدای گرامی و بزرگ او را از آن رودخانه نوشاند.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 53

رَجَبٌ شَهْرٌ عَظِيمٌ يُضَاعِفُ اَللَّهُ فِيهِ اَلْحَسَنَاتِ وَ يَمْحُو فِيهِ اَلسَّيِّئَاتِ مَنْ صَامَ يَوْماً مِنْ رَجَبٍ تَبَاعَدَتْ عَنْهُ اَلنَّارُ مَسِيرَةَ مِائَةِ سَنَةٍ وَ مَنْ صَامَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ وَجَبَتْ لَهُ اَلْجَنَّةُ .

امام کاظم علیه السلام فرمود: رجب ماه بزرگی است که خداوند در آن ماه پاداش ها را دو چندان کند و گناهان را پاک سازد. هر که روزی از ماه رجب را روزه بدارد، دوزخ به اندازه مسافت صد سال از او دوری گزیند و هر که سه روز از ماه رجب را روزه بدارد بهشت بر او واجب آید.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 53

مَنْ صَامَ أَوَّلَ يَوْمٍ مِنَ اَلْعَشْرِ عَشْرِ ذِي اَلْحِجَّةِ كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ صَوْمَ ثَمَانِينَ شَهْراً فَإِنْ صَامَ اَلتِّسْعَ كَتَبَ اَللَّهُ لَهُ صَوْمَ اَلدَّهْرِ.

امام کاظم علیه السلام فرمود: هر که روز نخست دهه نخستین ذی الحجه را روزه بدارد، خداوند پاداش هشتاد ماه روزه داری را برای او نویسد و چون نه روز دیگر را روزه بدارد خداوند پاداش روزه دهر(روزگار)را برای او نویسد.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 73

سَأَلْتُ أَبَا اَلْحَسَنِ ع عَنِ اَلصِّيَامِ فِي اَلشَّهْرِ كَيْفَ هُوَ فَقَالَ ثَلاَثَةُ أَيَّامٍ فِي اَلشَّهْرِ فِي كُلِّ عَشَرَةِ أَيَّامٍ يَوْماً إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ فِي كِتَابِهِ مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها َلاَثَةُ أَيَّامٍ فِي اَلشَّهْرِ صَوْمُ اَلدَّهْرِ .

احمد بن محمد بن ابی نصر از ابی بصیر گوید: از امام کاظم علیه السلام در باره روزه هر ماه پرسیدم که چگونه است. امام علیه السلام فرمود: در هر ماه سه روز است که در هر دهه یک روز باشد؛ زیرا خدای گرامی و بزرگ در کتابش می فرماید: «هر که کار نیکی فرا رو آورد، ده برابر آن پاداش خواهد داشت» انعام ، آیه 160 ، پس سه روز روزه در هر ماه روزه دهر(روزگار)است.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 80

مَنْ زَارَ قَبْرَ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ ع عَارِفاً بِحَقِّهِ غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ.

امام کاظم علیه السلام فرمود: هر که مزار امام حسین علیه السلام را حق شناسانه زیارت کند، خداوند گناهان پیشین و پسین و آینده او را ببخشاید.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 85

أَدْنَى مَا يُثَابُ بِهِ زَائِرُ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع بِشَطِّ اَلْفُرَاتِ إِذَا عَرَفَ حَقَّهُ وَ حُرْمَتَهُ وَ وَلاَيَتَهُ أَنْ يُغْفَرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّرَ.

امام کاظم علیه السلام فرمود: فروپایه ترین پاداشی که از آن زیارتگر آگاه به حق و حرمت و ولایت امام حسین علیه السلام در کنار فرات گردد، این است که خداوند گناهان پیشین و پسین او را ببخشاید.

ثواب الأعمال و عقاب الأعمال، ج 2، ص 85

سَأَلَ رَجُلٌ أَبَا اَلْحَسَنِ ع وَ هُوَ فِي اَلطَّوَافِ فَقَالَ لَهُ أَخْبِرْنِي عَنِ اَلْجَوَادِ فَقَالَ إِنَّ لِكَلاَمِكَ وَجْهَيْنِ فَإِنْ كُنْتَ تَسْأَلُ عَنِ اَلْمَخْلُوقِ فَإِنَّ اَلْجَوَادَ اَلَّذِي يُؤَدِّي مَا اِفْتَرَضَ اَللَّهُ جَلَّ وَ عَزَّ عَلَيْهِ وَ اَلْبَخِيلُ مَنْ بَخِلَ بِمَا اِفْتَرَضَ اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ إِنْ كُنْتَ تَعْنِي اَلْخَالِقَ فَهُوَ اَلْجَوَادُ إِنْ أَعْطَى وَ هُوَ اَلْجَوَادُ إِنْ مَنَعَ لِأَنَّهُ إِنْ أَعْطَى عَبْداً أَعْطَاهُ مَا لَيْسَ لَهُ وَ إِنْ مَنَعَ مَنَعَ مَا لَيْسَ لَهُ .

احمد بن سلیمان گوید: مردی از موسی بن جعفر علیه السلام که مشغول طواف بود پرسید که معنای جواد را برای من شرح دهید، حضرت او را فرمود: این سخن تو دو معنی دارد اگر معنای جود را نسبت به مخلوق می پرسی هر کس آنچه را که خداوند بر او واجب فرموده پرداخت او را جواد گویند و اگر نپرداخت و بخل ورزید. بخیلش خوانند و اگر مقصودت معنای جواد نسبت بخالق است باید متوجه باشی که خداوند اگر چیزی بکسی عطا فرماید و اگر عطا نکند در هر دو صورت جواد است زیرا خدای تعالی که به بنده ای عطایی فرماید چیزی را که حق بنده نبوده عطا فرموده است و اگر چیزی از او دریغ بدارد چیزی را که حق بنده نبوده است دریغ فرموده است(و نسبت بخل بحضرتش نتوان داد)

الخصال، ج 2، ص 43
Esc
↑ ↓ جابه‌جاییEnter باز کردن/ یا Ctrl K از هر صفحه