احادیث درباره زکات دادن

مَنْ أَخْرَجَ زَكَاةَ مَالِهِ تَامّاً فَوَضَعَهَا فِي مَوْضِعِهَا لَمْ يُسْأَلْ مِنْ أَيْنَ اِكْتَسَبَ مَالَهُ.

هر که زکات دارایی اش را به تمامی، جدا سازد و به مستحقش رساند، از او پرسیده نخواهد شد که دارایی اش را از کجا به دست آورده است.

إِذَا أَرَادَ اَللَّهُ بِعَبْدٍ خَيْراً بَعَثَ إِلَيْهِ مَلَكاً مِنْ خُزَّانِ اَلْجَنَّةِ فَمَسَحَ صَدْرَهُ وَ يُسَخِّي نَفْسَهُ بِالزَّكَاةِ.

امام صادق علیه السلام از پدرش و او از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: آن هنگام که خداوند خواهان نیکی و خیری برای بنده ای باشد، فرشته ای از گنجینه داران بهشت را بفرستد و آن فرشته دست بر سینه او کشد و او را در زکات دادن بخشنده کند؛

حَصِّنُوا أَمْوَالَكُمْ بِالزَّكَاةِ وَ دَاوُوا مَرْضَاكُمْ بِالصَّدَقَةِ وَ مَا تَلِفَ مَالٌ فِي بَرٍّ وَ لاَ بَحْرٍ إِلاَّ بِمَنْعِ اَلزَّكَاةِ.

امام صادق علیه السلام فرمود: دارایی خویش را با زکات پایدار سازید و بیمارانتان را با صدقه مداوا کنید و هیچ دارایی ای در خشکی و دریا از میان نرفته جز به سبب نپرداختن زکات