لاَ أَقُولُ إِنَّهُ قَائِمٌ فَأُزِيلَهُ عَنْ مَكَانِهِ وَ لاَ أَحُدُّهُ بِمَكَانٍ يَكُونُ فِيهِ وَ لاَ أَحُدُّهُ أَنْ يَتَحَرَّكَ فِي شَيْ ءٍ مِنَ اَلْأَرْكَانِ وَ اَلْجَوَارِحِ وَ لاَ أَحُدُّهُ بِلَفْظِ شَقِّ فَمٍ وَ لَكِنْ كَمَا قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى كُنْ فَيَكُونُ ِمَشِيئَتِهِ مِنْ غَيْرِ تَرَدُّدٍ فِي نَفَسٍ صَمَداً فَرْداً لَمْ يَحْتَجْ إِلَى شَرِيكٍ يَذْكُرُ لَهُ مُلْكَهُ وَ لاَ يَفْتَحُ لَهُ أَبْوَابَ عِلْمِهِ .
امام کاظم علیه السلام فرمود: اینکه گویم خدا قایم است باین معنی نیست که او را از مکانش جدا سازم(چنان که هر نشسته هنگام ایستادن از مجلسش جدا شود) او را از منزلت و مقام مجردش دور سازم و باجسامش مانند کنم و نیز او را بمکان معینی که در آن باشد محدود نسازم و بحرکت اعضا و جوارح محدود نسازم و بتلفظ از شکاف دهن محدود نسازم ولی چنان گویم که خدای تبارک و تعالی فرماید(کار او وقتی چیزی را اراده کند فقط اینست که باو گوید): باش و وجود یابد بدون تردد خاطر، (تفکر)او صمد است و یگانه بشریکی احتیاج ندارد که امور سلطنت او را یادش آورد و درهای علمش را برویش گشاید (بلکه خودش بتنهایی ایجاد کند و سپس نگهداری نماید و چیزی را از یاد نبرد و علم کامل و محیطش دستخوش تغیر و نقصان نگردد).
يَا اِبْنَ عَمَّارٍ لاَ تَدَعْ قِرَاءَةَ سُورَةِ تَبارَكَ اَلَّذِي نَزَّلَ اَلْفُرْقانَ عَلى عَبْدِهِ فَإِنَّ مَنْ قَرَأَهَا فِي كُلِّ لَيْلَةٍ لَمْ يُعَذِّبْهُ اَللَّهُ أَبَداً وَ لَمْ يُحَاسِبْهُ وَ كَانَ مَنْزِلُهُ فِي اَلْفِرْدَوْسِ اَلْأَعْلَى .
از ابن عمار روایت شده که امام کاظم علیه السلام او را فرمود: ای ابن عمار تلاوت سوره «تبارک الذی نزل الفرقان علی عبده»را رها مکن؛ زیرا به راستی، هر که آن را هر شب تلاوت کند خداوند هرگز او را عذاب نکند و او را مورد حسابرسی قرار ندهد و جایگاهش در«فردوس اعلی»خواهد بود
مَنْ قَدَّمَ قُلْ هُوَ اَللّهُ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ جَبَّارٍ مَنَعَهُ اَللَّهُ مِنْهُ بِقِرَاءَتِهِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ وَ عَنْ يَمِينِهِ وَ عَنْ شِمَالِهِ فَإِذَا فَعَلَ ذَلِكَ رَزَقَهُ اَللَّهُ خَيْرَهُ وَ مَنَعَهُ شَرَّهُ وَ قَالَ إِذَا خِفْتَ أَحَداً فَاقْرَأْ مِائَةَ آيَةٍ مِنَ اَلْقُرْآنِ مِنْ حَيْثُ شِئْتَ ثُمَّ قال قُلْ ;اَللَّهُمَّ اِكْشِفْ عَنِّي اَلْبَلاَءَ; ثَلاَثَ مَرَّاتٍ.
امام کاظم علیه السلام فرمود: هر که پیش از ملاقات با گردنکشی، سوره توحید را تلاوت کند خداوند او را از پیش رو و پشت سر و سمت راست و سمت چپش از گردن فرازی آن گردنکش باز دارد و نیکی آن گردنکش را نصیب او گرداند و شرش را از او باز دارد و فرمود: چون از چیزی هراسناک شدی صد آیه از هر جای قرآن که خواستی تلاوت کن، پس آنگاه سه بار بگو: اللهم اکشف عنی البلا .
فِي اَلرَّجُلِ يَكُونُ عِنْدَهُ اَلشَّيْ ءُ أَ يَتَصَدَّقُ بِهِ أَفْضَلُ أَمْ يَشْتَرِي بِهِ فَقَالَ اَلصَّدَقَةُ أَحَبُّ إِلَيَّ .
از امام کاظم علیه السلام در باره مردی پرسیده شد که مالی دارد؛ آیا آن را صدقه دهد بهتر است یا برده ای بخرد(و آزاد کند)؟ فرمود: صدقه نزد من خوشتر است.
المتحابين اَلْمُتَحَابُّونَ فِي اَللَّهِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ عَلَى مَنَابِرَ مِنْ نُورٍ قَدْ أَضَاءَ نُورُ وُجُوهِهِمْ وَ أَجْسَادِهِمْ وَ نُورُ مَنَابِرِهِمْ عَلَى كُلِّ شَيْ ءٍ حَتَّى يُعْرَفُوا أَنَّهُمُ اَلْمُتَحَابُّونَ فِي اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ.
آنان که در راه خدا بر یک دیگر مهر بورزند در روز رستاخیز بر منبرهایی از نور خواهند بود که پرتو رخسار و پیکرها و منبرهایشان همه چیز را فرا گیرد تا شناخته شوند که اینان در راه خدای گرامی و بزرگ بر یک دیگر مهر می ورزیده اند
لَمْ يَقُلْ أَحَدٌ قَطُّ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَنَامَ إِنَّ اَللّهَ يُمْسِكُ اَلسَّماواتِ وَ اَلْأَرْضَ أَنْ تَزُولا وَ لَئِنْ زالَتا إِنْ أَمْسَكَهُما مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ إِنَّهُ كانَ حَلِيماً غَفُوراً َيَسْقُطَ عَلَيْهِ اَلْبَيْتُ.
امام رضا از پدرش علیهما السلام روایت نموده که فرمود: تاکنون کسی آیه «همانا خدا آسمان ها و زمین را نگاه می دارد تا نیفتند و اگر بیفتند بعد از او هیچ کس آنها را نگه نمی دارد؛ اوست بردبار آمرزنده» فاطر ، آیه 41 را هنگام خواب تلاوت ننموده جز آنکه هرگز خانه بر سرش فرو نریخته است.
مَنْ قَالَ فِي دُبُرِ صَلاَةِ اَلصُّبْحِ وَ صَلاَةِ اَلْمَغْرِبِ قَبْلَ أَنْ يَثْنِيَ رِجْلَيْهِ أَوْ يُكَلِّمَ أَحَداً ; إِنَّ اَللّهَ وَ مَلائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى اَلنَّبِيِّ يا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِيماً اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ ذُرِّيَّتِهِ ; قَضَى اَللَّهُ لَهُ مِائَةَ حَاجَةٍ سَبْعِينَ فِي اَلدُّنْيَا وَ ثَلاَثِينَ فِي اَلْآخِرَةِ قَالَ قُلْتُ مَا مَعْنَى صَلاَةِ اَللَّهِ وَ مَلاَئِكَتِهِ وَ صَلاَةِ اَلْمُؤْمِنِينَ قَالَ صَلاَةُ اَللَّهِ رَحْمَةٌ مِنَ اَللَّهِ وَ صَلاَةُ مَلاَئِكَتِهِ تَزْكِيَةٌ مِنْهُمْ لَهُ وَ صَلاَةُ…
ابن مغیره گوید که از امام کاظم علیه السلام شنیدم که فرمود: هر که پس از نماز صبح و مغرب پیش از آنکه برخیزد یا با کسی سخن گوید آیه «خدا و فرشتگانش بر پیامبر درود می فرستند، ای کسانی که ایمان آورده اید بر او درود فرستید و به فرمانش به خوبی گردن نهید» احزاب ، آیه 56 را تلاوت کند و سپس گوید: «اللهم صل علی محمد النبی و ذریته»، خداوند صد حاجت او را برآورد؛ هفتاد حاجت در دنیا و سی حاجت در آخرت. عرض کردم: معنای درود خدا و درود فرشتگان و درود مومنان چیست؟ فرمود: درود خداوند رحمت از سوی اوست و درود فرشتگان ستایش آنان است و درود مومنان دعا نمودن برای پیامبر صلی الله علیه و آله است. و از اسرار آل محمد در درود فرستادن بر پیامبر و آل او این صلوات است: «اللهم صل علی محمد و آل محمد فی الاولین و صل علی محمد و…
مَنْ دَعَا لِإِخْوَانِهِ مِنَ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْمُؤْمِنَاتِ وَ اَلْمُسْلِمِينَ وَ اَلْمُسْلِمَاتِ وَكَّلَ اَللَّهُ بِهِ عَنْ كُلِّ مُؤْمِنٍ مَلَكاً يَدْعُو لَهُ.
هر که بر برادران و خواهران مومن و مسلمان خویش دعا کند خداوند به تعداد هر مومنی فرشته ای را گمارد که بر دعاکننده دعا کند.
مَنْ تَوَضَّأَ لِلْمَغْرِبِ كَانَ وُضُوؤُهُ ذَلِكَ كَفَّارَةً لِمَا مَضَى مِنْ ذُنُوبِهِ فِي نَهَارِهِ مَا خَلاَ اَلْكَبَائِرَ وَ مَنْ تَوَضَّأَ لِصَلاَةِ اَلصُّبْحِ كَانَ وُضُوؤُهُ ذَلِكَ كَفَّارَةً لِمَا مَضَى مِنْ ذُنُوبِهِ فِي لَيْلَتِهِ مَا خَلاَ اَلْكَبَائِرَ.
هر که برای نماز مغرب وضو گیرد، این وضوی او کفاره گناهان پیش آمده در آن روز است به جز گناهان کبیره و هر که برای نماز صبح وضو گیرد این وضوی او کفاره گناهان پیش آمده در آن شب است به جز گناهان کبیره
غَسْلُ اَلرَّأْسِ بِالْخِطْمِيِّ يَجْلِبُ اَلرِّزْقَ جَلْباً.
امام کاظم علیه السلام می فرمود: شستن سر با گیاه خطمی، روزی فراوانی آورد
صَلاَةُ اَلنَّوَافِلِ قُرْبَانُ كُلِّ مُؤْمِنٍ.
نمازهای نافله موجب نزدیکی هر مومنی به خداست
اَلصَّلَوَاتُ اَلْمَفْرُوضَاتُ فِي أَوَّلِ وَقْتِهَا إِذَا أُقِيمَ حُدُودُهَا أَطْيَبُ رِيحاً مِنْ قَضِيبِ اَلْآسِ حِينَ يُؤْخَذُ مِنْ شَجَرِهِ فِي طِيبِهِ وَ رِيحِهِ وَ طَرَاوَتِهِ فَعَلَيْكُمْ بِالْوَقْتِ اَلْأَوَّلِ.
اگر نمازهای واجب در اول وقتش با آداب آن به پا داشته شود، خوشبوتر از برگ درخت«مورد»است که هنگام شادابی و خوشبویی و شکوفایی اش از درخت برگیرند؛ پس بر شما باد که در اول وقت نماز گزارید
