عَبَدَ اَللَّهَ عَابِدٌ ثَمَانِينَ سَنَةً ثُمَّ أَشْرَفَ عَلَى اِمْرَأَةٍ فَوَقَعَتْ فِي نَفْسِهِ فَنَزَلَ إِلَيْهَا فَرَاوَدَهَا عَنْ نَفْسِهَا فَطَاوَعَتْهُ فَلَمَّا قَضَى مِنْهَا حَاجَتَهُ طَرَقَ مَلَكُ اَلْمَوْتِ فَاعْتُقِلَ لِسَانُهُ فَمَرَّ سَائِلٌ فَأَشَارَ إِلَيْهِ أَنْ خُذْ رَغِيفاً كَانَ فِي كِسَائِهِ فَأَحْبَطَ اَللَّهُ عَمَلَ ثَمَانِينَ سَنَةً بِتِلْكَ اَلزِّنْيَةِ وَ غَفَرَ اَللَّهُ لَهُ بِذَلِكَ اَلرَّغِيفِ.
بنده خدایی هشتاد سال عبادت پیشه ساخت، پس آنگاه بر زنی نظر افکند و شیفته او شد و آن زن نیز حاضر شد و عابد از آن زن درخواست نامشروع نمود و زن او را فرمان برد؛ پس چون عابد از او کام گرفت فرشته مرگ او را در رسید و زبان عابد بند آمد، آنگاه گدایی بر او گذر کرد و چیزی خواست و عابد اشاره نمود که قرص نانی را که در عبایش بود برگیرد؛ پس خداوند کردار هشتاد سال او را با آن زنا زدود و او را به سبب آن قرص نان بخشود.
أَوَّلُ مَا يُبْدَأُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ صَدَقَةُ اَلْمَاءِ.
امام صادق از پدرش علیهما السلام روایت نموده که فرمود: نخستین چیزی که پاداشش را در روز رستاخیز آغاز نمایند صدقه آب است.
كُنْتُ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع فَذَكَرُوا اَلْوَجَعَ فَقَالَ دَاوُوا مَرْضَاكُمْ بِالصَّدَقَةِ وَ مَا عَلَى أَحَدِكُمْ أَنْ يَتَصَدَّقَ بِقُوتِ يَوْمِهِ إِنَّ مَلَكَ اَلْمَوْتِ يُرْفَعُ إِلَيْهِ اَلصَّكُّ بِقَبْضِ رُوحِ اَلْعَبْدِ فَيَتَصَدَّقُ فَيُقَالُ لَهُ رُدَّ عَلَيْهِ اَلصَّكَّ .
معاذ بن مسلم گوید: نزد امام صادق علیه السلام بودم که از بیماری سخن به میان آمد. امام علیه السلام فرمود: بیماران خویش را با صدقه درمان کنید و چه می شود که خوراک یک روز خود را صدقه دهید؟ به راستی، فرشته مرگ را فرمان جان ستانی از بنده ای داده می شود، پس آن بنده صدقه می دهد و فرشته مرگ را گفته می شود: آن فرمان بازگردانده شد.
قَالَ اَلنَّبِيُّ ص لِرَجُلٍ أَصْبَحْتَ صَائِماً قَالَ لاَ قَالَ فَعُدْتَ مَرِيضاً قَالَ لاَ قَالَ فَاتَّبَعْتَ جَنَازَةً قَالَ لاَ قَالَ فَأَطْعَمْتَ مِسْكِيناً قَالَ لاَ قَالَ فَارْجِعْ إِلَى أَهْلِكَ فَأَصِبْهُمْ فَإِنَّهُ عَلَيْهِمْ مِنْكَ صَدَقَةٌ .
امام صادق از پدرش علیهما السلام روایت نموده که پیامبر صلی الله علیه و آله مردی را فرمود: آیا امروز روزه ای؟ عرض کرد: نه. فرمود: آیا بیماری را عیادت نموده ای؟ عرض کرد: نه. فرمود: آیا جنازه ای را تشییع نموده ای؟ عرض کرد: نه. فرمود: آیا مستمندی را خوراک داده ای؟ عرض کرد: نه. فرمود: پس به سوی خانواده خویش بازگرد و آنان را ببوس که این کار صدقه است(و پاداش صدقه را دارد).
إِسْمَاعُ اَلْأَصَمِّ مِنْ غَيْرِ تَضَجُّرٍ صَدَقَةٌ هَنِيئَةٌ.
امام صادق علیه السلام فرمود: شنواندن و فهماندن سخن به شخص ناشنوا بدون آزردگی خاطر، صدقه گوارایی است.
ظَهَرَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ قَحْطٌ شَدِيدٌ سِنِينَ مُتَوَاتِرَةً وَ كَانَ عِنْدَ اِمْرَأَةٍ لُقْمَةٌ مِنْ خُبْزٍ فَوَضَعَتْهَا فِي فِيهَا لِتَأْكُلَ فَنَادَى اَلسَّائِلُ يَا أَمَةَ اَللَّهِ اَلْجُوعُ فَقَالَتِ اَلْمَرْأَةُ أَتَصَدَّقُ فِي مِثْلِ هَذَا اَلزَّمَانِ فَأَخْرَجَتْهَا مِنْ فِيهَا فَدَفَعَتْهَا إِلَى اَلسَّائِلِ وَ كَانَ لَهَا وَلَدٌ صَغِيرٌ يَحْطِبُ فِي اَلصَّحْرَاءِ فَجَاءَ اَلذِّئْبُ فَاحْتَمَلَهُ فَوَقَعَتِ اَلصَّيْحَةُ فَعَدَتِ اَلْأُمُّ فِي أَثَرِ اَلذِّئْبِ فَبَعَثَ اَللَّهُ إِلَيْهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى جَبْرَئِيلَ ع فَأَخْرَجَ اَلْغُلاَمَ مِنْ فَمِ اَلذِّئْبِ فَدَفَعَهُ…
امام رضا علیه السلام فرمود: در بنی اسراییل خشکسالی سختی چند سال پی در پی پیش آمد. زنی لقمه نانی داشت. در دهانش نهاد تا بخورد، آنگاه گدایی فریاد کرد: ای کنیز خدا گرسنگی زن با خویشتن گفت: در چنین زمانی صدقه دهم نیکوست؛ پس لقمه از دهان برگرفت و به گدا داد. آن زن را فرزند خردسالی بود که در بیابان هیزم جمع می کرد. گرگی آمد و او را در ربود. فرزند فریادی برآورد و مادر در پی گرگ دوید. خداوند فرازمند، جبرییل علیه السلام را فرستاد و او آن کودک را از دهان گرگ برگرفت و به مادرش باز داد؛ پس جبرییل علیه السلام او را گفت: ای کنیز خدا این لقمه در دهان گرگ در برابر آن لقمه که صدقه دادی؛ آیا خرسند شدی؟
مَنْ تَصَدَّقَ فِي يَوْمٍ أَوْ لَيْلَةٍ إِنْ كَانَ يَوْمٌ فَيَوْمٌ وَ إِنْ كَانَ لَيْلَةٌ فَلَيْلٌ دَفَعَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَنْهُ اَلْهَمَّ وَ اَلسَّبُعَ وَ مِيتَةَ اَلسَّوْءِ.
امام صادق علیه السلام فرمود: هر که در روز یا شب صدقه دهد؛ اگر روز است در روز صدقه دهد و اگر شب است در شب صدقه دهد، خدای گرامی و بزرگ اندوه و درندگان و مرگ بد را از او دور بدارد.
اَلصَّدَقَةُ تَمْنَعُ مِيتَةَ اَلسَّوْءِ.
امام صادق علیه السلام از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: صدقه از مرگ بد باز دارد.
أَرْضُ اَلْقِيَامَةِ نَارٌ مَا خَلاَ ظِلَّ اَلْمُؤْمِنِ فَإِنَّ صَدَقَتَهُ تُظِلُّهُ.
امام صادق از پدرانش علیهم السلام روایت نموده که پیامبر خدا صلی الله علیه و آله فرمود: زمین رستاخیز، آتش است جز سایه مومن؛ زیرا به راستی، صدقه مومن بر او سایه افکند.
فِي اَلرَّجُلِ يَكُونُ عِنْدَهُ اَلشَّيْ ءُ أَ يَتَصَدَّقُ بِهِ أَفْضَلُ أَمْ يَشْتَرِي بِهِ فَقَالَ اَلصَّدَقَةُ أَحَبُّ إِلَيَّ .
از امام کاظم علیه السلام در باره مردی پرسیده شد که مالی دارد؛ آیا آن را صدقه دهد بهتر است یا برده ای بخرد(و آزاد کند)؟ فرمود: صدقه نزد من خوشتر است.
اَلْبِرُّ وَ اَلصَّدَقَةُ يَنْفِيَانِ اَلْفَقْرَ وَ يَزِيدَانِ فِي اَلْعُمُرِ وَ يَدْفَعَانِ عَنْ صَاحِبِهَا سَبْعِينَ مِيتَةَ سَوْءٍ.
امام باقر علیه السلام فرمود: نیکی و صدقه از تهیدستی باز دارند و بر عمر افزایند و هفتاد مرگ بد را از صاحبان خود به دور دارند.
تَصَدَّقْتُ يَوْماً بِدِينَارٍ قَالَ لِي رَسُولُ اَللَّهِ ص أَ مَا عَلِمْتَ يَا عَلِيُّ إِنَّ صَدَقَةَ اَلْمُؤْمِنِ لاَ تَخْرُجُ مِنْ يَدَيْهِ حَتَّى يُفَكَّ عَنْهَا عن لُحِيُّ سَبْعِينَ شَيْطَاناً كُلُّهُمْ يأمروه يَأْمُرُهُ بِأَنْ لاَ تَفْعَلْ وَ مَا يَقَعُ فِي يَدِ اَلسَّائِلِ حَتَّى يَقَعَ فِي يَدِ اَلرَّبِّ جَلَّ جَلاَلُهُ ثُمَّ تَلاَ هَذِهِ اَلْآيَةَ أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اَللّهَ هُوَ يَقْبَلُ اَلتَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَأْخُذُ اَلصَّدَقاتِ وَ أَنَّ اَللّهَ هُوَ اَلتَّوّابُ اَلرَّحِيمُ
امام باقر علیه السلام روایت نموده که امام علی علیه السلام فرمود: روزی دیناری صدقه دادم؛ پس پیامبر صلی الله علیه و آله مرا فرمود: ای علی آیا نمی دانی که صدقه مومن از دستش برون نیاید جز آنکه پیش از او از دهان هفتاد شیطان در آید که همگی گویند که این کار را مکن، و صدقه در دست گدا نهاده نشود جز آنکه پیش از او در دست خدا-که شکوهش بزرگ باد-نهاده شود، پس آنگاه این آیه را تلاوت نمود: «آیا ندانسته اند که تنها خداست که از بندگانش توبه را می پذیرد و صدقات را می گیرد و خداست که خود توبه پذیر مهربان است» توبه ، آیه 104
