احادیث امام علی (ع)

أَهْلُ اَلْقُرْآنِ أَهْلُ اَللَّهِ وَ خَاصَّتُه

اهل قرآن، اهل خدا و از نزدیکان او هستند.

لِيَكُنْ سَمِيرُكَ اَلْقُرْآن

سخنگوی تو در شب باید قرآن باشد.

لَيْسَ لِأَحَدٍ بَعْدَ اَلْقُرْآنِ مِنْ فَاقَةٍ وَ لاَ لِأَحَدٍ قَبْلَ اَلْقُرْآنِ غِن ى

برای هیچ کس پس از آشنایی با قرآن نیازی نمی ماند و برای هیچ کس پیش از آشنایی با قرآن توانگری نمی باشد.

أَحْسِنُوا تِلاَوَةَ اَلْقُرْآنِ فَإِنَّهُ أَنْفَعُ اَلْقَصَصِ وَ اِسْتَشْفُوا بِهِ فَإِنَّهُ شِفَاءُ اَلصُّدُور

تلاوت قرآن را نیکو گردانید، زیرا سودمندترین داستانهاست، و از آن درمان خواهید، زیرا درمان سینه هاست.

تَعَلَّمُوا اَلْقُرْآنَ فَإِنَّهُ رَبِيعُ اَلْقُلُوبِ وَ اِسْتَشْفُوا بِنُورِهِ فَإِنَّهُ شِفَاءُ اَلصُّدُور

قرآن بیاموزید، زیرا قرآن بهار دلهاست، و از روشنایی آن درمان خواهید، زیرا درمان سینه هاست.

لِقَاحُ اَلْإِيمَانِ تِلاَوَةُ اَلْقُرْآن

تلاوت قرآن موجب باروری ایمان است.

مَنْ أَنِسَ بِتِلاَوَةِ اَلْقُرْآنِ لَمْ تُوحِشْهُ مُفَارَقَةُ اَلْإِخْوَان

کسی که به تلاوت قرآن انس گرفته است، از جدایی دوستان به وحشت نمی افتد.

لاَ تَخْلُو اَلْأَرْضُ مِنْ قَائِمٍ لِلَّهِ بِحُجَجِهِ إِمَّا ظَاهِرا مَشْهُورا وَ إِمَّا بَاطِنا مَغْمُورا لِئَلاَّ تَبْطُلَ حُجَجُ اَللَّهِ وَ بَيِّنَاتُه

هیچ گاه زمین از برپادارنده ای که حجّتهای خداوند را استوار سازد، خالی نمی ماند. آن کس یا ظاهر و مشهور است و یا پنهان و پوشیده شده، تا این که حجّتهای خداوند و نشانه های او باطل نگردد.

أَسْعَدُ اَلنَّاسِ مَنْ عَرَفَ فَضْلَنَا وَ تَقَرَّبَ إِلَى اَللَّهِ بِنَا وَ أَخْلَصَ حُبَّنَا وَ عَمِلَ بِمَا إِلَيْهِ نَدَبْنَا وَ اِنْتَهَى عَمَّا عَنْهُ نَهَيْنَا فَذَاكَ مِنَّا وَ هُوَ فِي دَارِ اَلْمُقَامَةِ مَعَنَا

نیکبخت ترین مردم کسی است که برتری مرتبه ما را بشناسد و به وسیله ما به خداوند نزدیکی جوید و دوستی ما را بی آلایش گرداند و به آنچه ما او را به آن خوانده ایم عمل کند و از آنچه نهی کرده ایم باز ایستد.چنین کسی از ما و در بهشت با ماست.

إِنَّمَا اَلْأَئِمَّةُ قُوَّامُ اَللَّهِ عَلَى خَلْقِهِ وَ عُرَفَاؤُهُ عَلَى عِبَادِهِ وَ لاَ يَدْخُلُ اَلْجَنَّةَ إِلاَّ مَنْ عَرَفَهُمْ وَ عَرَفُوهُ وَ لاَ يَدْخُلُ اَلنَّارَ إِلاَّ مَنْ أَنْكَرَهُمْ وَ أَنْكَرُوه

بدرستی که امامان، نظام و پایه خداوند بر آفریده های او هستند و شناسندگان خدا بر بندگان او می باشند و به بهشت وارد نمی شود، مگر کسی که آنها را بشناسد و امامان نیز او را بشناسند و به آتش وارد نمی شود، مگر کسی که آنها را نشناسد و آنها نیز او را نشناسند .

مَنْ مَاتَ عَلَى فِرَاشِهِ وَ هُوَ عَلَى مَعْرِفَةِ حَقِّ رَبِّهِ وَ رَسُولِهِ وَ حَقِّ أَهْلِ بَيْتِهِ مَاتَ شَهِيدا وَ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اَللَّهِ سُبْحَانَهُ وَ اِسْتَوْجَبَ ثَوَابَ مَا نَوَى مِنْ صَالِحِ عَمَلِهِ وَ قَامَتْ نِيَّتُهُ مَقَامَ إِصْلاَتِهِ سَيْفَهُ فَإِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ أَجَلا لاَ يَعْدُوه

بدرستی که ما فرمانروایان سخنیم، در ما فرعهای آن پراکنده شده و بر ما شاخه های آن آویخته گردیده است. ألا و إنّا إنّ أهل البیت أبواب الحکم و أنوار الظّلم و ضیاء الأمم آگاه باشید ما اهل بیت، درهای حکمتها و روشنایی تاریکیها و نور امّتها هستیم. أین تتیهون و من أین تؤتون و أنّی تؤفکون و علام تعمهون و بینکم عترة نبیّکم أین و هم أزمّة الصّدق و ألسنة الحقّ حیران، کجا می روید؟و از کجا آمده اید؟و به کجا برگردانیده می شوید؟و در گمراهی به چه چیز می گردید؟و حال آن که عترت پی

وَ إِنَّا لَأُمَرَاءُ اَلْكَلاَمِ فِينَا تَشَبَّثَتْ انشبثت فُرُوعُهُ وَ عَلَيْنَا عَلَيْهَا تَهَدَّلَتْ أَغْصَانُه

بدرستی که ما فرمانروایان سخنیم، در ما فرعهای آن پراکنده شده و بر ما شاخه های آن آویخته گردیده است.