احادیث امام علی (ع)

مَا جَالَسَ أَحَدٌ هَذَا اَلْقُرْآنَ إِلاَّ قَامَ بِزِيَادَةٍ أَوْ نُقْصَانٍ زِيَادَةٍ فِي هُد ى أَوْ نُقْصَانٍ فِي عَم ى

هیچ کس از شما با قرآن همنشینی نکند، مگر این که با زیادتی یا کاستی برخیزد:زیادتی در راه یافتن، یا کاستی در کوری.

لَنْ تَأْخُذُوا بِمِيثَاقِ اَلْكِتَابِ حَتَّى تَعْرِفُوا اَلَّذِي نَبَذَه

پیمان کتاب را فرا نمی گیرید، مگر این که فردی که آن را ترک کرده است، بشناسید.

إِذَا دَعَاكَ اَلْقُرْآنُ إِلَى خَلَّةٍ جَمِيلَةٍ فَخُذْ نَفْسَكَ بِأَمْثَالِهَا

هرگاه قرآن تو را به اخلاق نیکو فرا خواند، نفس خویش را به امثال آن وادار.

تَمَسَّكْ بِحَبْلِ اَلْقُرْآنِ وَ اِنْتَصِحْهُ وَ حَلِّلْ حَلاَلَهُ وَ حَرِّمْ حَرَامَهُ وَ اِعْمَلْ بِعَزَائِمِهِ وَ أَحْكَامِه

به ریسمان قرآن چنگ زن و پند آن را بپذیر و حلال آن را حلال و حرام آن را حرام شمار و به واجبات و احکام آن عمل نما.

سَلُوا اَللَّهَ اَلْإِيمَانَ وَ اِعْمَلُوا بِمُوجِبِ اَلْقُرْآن

ایمان را از خداوند بخواهید و به قرآن عمل کنید.

مَا آمَنَ بِمَا حَرَّمَهُ اَلْقُرْآنُ مَنِ اِسْتَحَلَّه

به آنچه قرآن حرام گردانیده، ایمان نیاورده است کسی که آن را حلال می داند.

يَأْتِي عَلَى اَلنَّاسِ زَمَانٌ لاَ يَبْقَى مِنَ اَلْقُرْآنِ إِلاَّ رَسْمُهُ وَ لاَ مِنَ اَلْإِسْلاَمِ إِلاَّ اِسْمُهُ مَسَاجِدُهُمْ يَوْمَئِذٍ عَامِرَةٌ مِنَ اَلْبُنَى خَالِيَةٌ عَنِ اَلْهُدَى

روزگاری بر مردم می آید که از قرآن مگر نشانی، و از اسلام مگر نامی نمی ماند، مسجدهای آنان در آن روزگار از جهت ساختمان آباد است، ولی از هدایت تهی می باشد.

قال ع في وصف القرآن:شافع مشفّع و قائل مصدّق

آن حضرت درباره قرآن فرمود:قرآن شفاعت کننده ای است که شفاعت او قبول می شود و گوینده ای است که سخنش تصدیق شده است.

مَنْ شَفَعَ لَهُ اَلْقُرْآنُ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ شُفِّعَ فِيهِ وَ مَنْ مَحَلَ بِهِ صُدِّقَ عَلَيْه

کسی را که قرآن در روز قیامت شفاعت کند، شفاعت او قبول گردد و از کسی که قرآن شکوه نماید، تصدیق خواهد گردید.

لاَ تَسْتَشْفِيَنَّ بِغَيْرِ اَلْقُرْآنِ فَإِنَّهُ مِنْ كُلِّ دَاءٍ شَاف

به غیر قرآن شفا مجویید، پس بدرستی که قرآن شفا دهندۀ هر دردی است.

تَدَبَّرُوا آيَاتِ اَلْقُرْآنِ وَ اِعْتَبِرُوا بِهِ فَإِنَّهُ أَبْلَغُ اَلْعِبَر

در آیات قرآن اندیشه کنید و به آن پند گیرید؛ بدرستی که آن رساترین پندهاست.

عَلَيْكُمْ بِهَذَا اَلْقُرْآنِ أَحِلُّوا حَلاَلَهُ وَ حَرِّمُوا حَرَامَهُ وَ اِعْمَلُوا بِمُحْكَمِهِ بِحُكْمِهِ وَ رُدُّوا مُتَشَابِهَهُ إِلَى عَالِمِهِ فَإِنَّهُ شَاهِدٌ عَلَيْكُمْ وَ أَفْضَلُ مَا بِهِ تَوَسَّلْتُم

بر شما باد به این قرآن.حلال آن را حلال شمارید و حرام آن را حرام.به آیات محکم آن حکم آن عمل کنید، و متشابه آن را به دانای آن باز گردانید.بدرستی که قرآن بر شما گواه است و برترین چیزی است که به آن متوسّل شوید.