گنجینه احادیث

إِيَّاكَ وَ مُلاَبَسَةَ اَلشَّرِّ فَإِنَّكَ تُنِيلُهُ نَفْسَكَ قَبْلَ عَدُوِّكَ وَ تُهْلِكُ بِهِ دِينَكَ قَبْلَ إِيصَالِهِ إِلَى غَيْرِك

از پوشیدن لباس بدی پرهیز کن، پس بدرستی که آن را قبل از دشمن خود به خویشتن می رسانی و دین خود را به آن تباه می کنی، قبل از آن که بدی به دیگری رسد.

أَشَدُّ شَيْءٍ عِقَابا اَلشَّر

مجازات بدی از همه چیز سخت تر است.

إِنَّ فِي اَلشَّرِّ لَوَقَاحَة

البته بدی کردن، بی شرمی است.

رُبَّ شَرٍّ فَاجَاكَ مِنْ حَيْثُ لاَ تَحْتَسِبُه

بسا شرّ از جایی که گمان نداری به تو برسد.

شَرُّ اَلْأَشْرَارِ مَنْ يَتَبَجَّحُ بِالشَّر

بدترین بدان کسی است که با بدی خوشحال می گردد.

شَرُّ اَلنَّاسِ مَنْ يَتَّقِيهِ اَلنَّاسُ مَخَافَةَ شَرِّه

بدترین مردم کسی است که مردم از ترس شرّ او از او پرهیز نمایند.

طَاعَةُ دَوَاعِي اَلشُّرُورِ تُفْسِدُ عَوَاقِبَ اَلْأُمُور

فرمانبری از انگیزه هایی که انسان را به بدیها فرا می خواند، انجام کارها را تباه می سازد.

لَمْ يَتَعَرَّ مِنَ اَلشَّرِّ مَنْ لَمْ يَتَجَلْبَبِ اَلْخَيْر

کسی که لباس خیر نپوشیده، از بدی برهنه نگردیده است.

مَنِ اِقْتَحَمَ لُجَجَ اَلشُّرُورِ لَقِيَ اَلْمَحْذُور

کسی که خویش را در گرداب بدیها اندازد، از آنچه پرهیز می کند به او می رسد.

مَنْ فَعَلَ اَلشَّرَّ فَعَلَى نَفْسِهِ اِعْتَدَى

کسی که بد کند، به خویشتن ستم کرده است.

مَنْ كَرِهَ اَلشَّرَّ عُصِم

کسی که بدی را ناخوش دارد، محفوظ می ماند.

لَيْسَ لِمُتَكَبِّرٍ صَدِيق

خود بزرگ بین، دوست ندارد.