عَنِ اَلْحَسَنِ اَلصَّيْقَلِ قَالَ : سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَمَّا يَرْوِي اَلنَّاسُ تَفَكُّرُ سَاعَةٍ خَيْرٌ مِنْ قِيَامِ لَيْلَةٍ قَالَ نَعَمْ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ تَفَكُّرُ سَاعَةٍ خَيْرٌ مِنْ قِيَامِ لَيْلَةٍ قُلْتُ كَيْفَ يَتَفَكَّرُ قَالَ يَمُرُّ بِالْخَرِبَةِ وَ بِالدَّارِ فَيَتَفَكَّرُ وَ يَقُولُ أَيْنَ سَاكِنُوكِ أَيْنَ بَانُوكِ مَا لَكِ لاَ تَتَكَلَّمِينَ .
حسن صیقل می گوید:از امام صادق علیه السّلام پرسیدم راجع به آنچه مردم روایت می کنند که: یک ساعت فکر کردن بهتر از یک شب عبادت کردن است؟فرمود:بلی، رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:فکر کردن یک ساعت بهتر از عبادت یک شب است.گفتم:چگونه باید فکر کرد؟ فرمود:اگر به ویرانه ای گذر کند یا از کنار خانه ای گذشت فکر کند و بگوید:ساکنان تو کجایند؟سازندگان تو کجایند؟چرا سخن نمی گوئید؟
مِنْ كِتَابِ اَلْمَحَاسِنِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : أَتَى رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ إِنِّي جِئْتُ أُبَايِعُكَ عَلَى اَلْإِسْلاَمِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ عَلَى أَنْ تَقْتُلَ أَبَاكَ فَقَبَضَ اَلرَّجُلُ يَدَهُ وَ اِنْصَرَفَ ثُمَّ عَادَ وَ قَالَ يَا رَسُولَ اَللَّهِ إِنِّي جِئْتُ لِأُبَايِعَكَ عَلَى اَلْإِسْلاَمِ فَقَالَ لَهُ عَلَى أَنْ تَقْتُلَ أَبَاكَ قَالَ نَعَمْ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اَللَّهِ إِنَّ اَلْمُؤْمِنَ يُرَى يَقِينُهُ فِي عَمَلِهِ وَ اَلْكَافِرَ…
امام صادق علیه السّلام فرمود:مردی نزد رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله آمد و گفت:ای رسول خدا من آمده ام که با تو بر اسلام بیعت نمایم.رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:تا پدرت را بکشی؟مرد دستش را کشید و منصرف شد، سپس برگشت و گفت:ای رسول خدا من آمده ام تا بر اسلام با تو بیعت کنم.فرمود:تا پدرت را بکشی؟گفت:بلی، رسول خدا فرمود:مؤمن یقینش را در عملش می بیند و کافر انکارش را در عملش مشاهده می کند.قسم به آنکه جانم در دست اوست؛ موقعیت و شأن خود را نشناختند تا از انکار کافرین و منافقین بوسیلۀ اعمال زشتشان عبرت گیرند.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى إِنِّي جَعَلْتُ اَلدُّنْيَا بَيْنَ عِبَادِي قَرْضا فَمَنْ أَقْرَضَنِي مِنْهَا قَرْضا أَعْطَيْتُهُ بِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ عَشْرا إِلَى سَبْعِمِائَةِ ضِعْفٍ وَ مَا شِئْتُ مِنْ ذَلِكَ وَ مَنْ لَمْ يُقْرِضْنِي مِنْهَا قَرْضا وَ أَخَذْتُ شَيْئا مِنْهُ قَسْرا أَعْطَيْتُهُ ثَلاَثَ خِصَالٍ لَوْ أَعْطَيْتُ وَاحِدَة مِنْهُنَّ مَلاَئِكَتِي لَرَضُوا بِهَا مِنِّي ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ اَلَّذِينَ إِذٰا…
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:خداوند تبارک و تعالی می فرماید: من دنیا را بین بندگانم قرض قرار دادم، و هر کس از آن به من قرض دهد، در مقابل هر یک از آنها ده تا هفتصد برابر و آنچه خواهم به او بدهم، و هر کس از آن به من قرض ندهد و چیزی از او بر خلاف میلش بگیرم، سه خصلت به او می دهم که اگر یکی از آنها را به فرشتگانم بدهم از من راضی خواهند شد. سپس امام صادق علیه السّلام فرمود:خداوند عزّ و جلّ می فرماید: آنان که چون مصیبتی ببینند، گویند:ما متعلق به خداییم و به سوی او بازمی گردیم، برای آنها رحمتهایی از سوی پروردگارشان است ، این یکی از آن سه خصلت است، و«رحمت»خصلت دوّمین آن، و«ایشانند هدایت شدگان»خصلت سوم. امام صادق علیه السّلام فرمود:این برای کسی است که خدا…
عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَثَلُ اَلْمُؤْمِنِ كَمَثَلِ خَامَةِ اَلزَّرْعِ تُكْفِئُهَا اَلرِّيَاحُ كَذَا وَ كَذَا وَ اَلْمُؤْمِنُ تُكْفِئُهُ اَلْأَوْجَاعُ وَ اَلْأَمْرَاضُ وَ مَثَلُ اَلْمُنَافِقِ كَمَثَلِ اَلْإِرْزَبَّةِ اَلْمُسْتَقِيمَةِ اَلَّتِي لاَ يُصِيبُهَا شَيْءٌ حَتَّى يَأْتِيَهُ اَلْمَوْتُ فَيَقْصِفَهُ قَصْفا .
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:حکایت مؤمن حکایت ساقۀ گیاهی است که بادها او را به این سو و آن سو حرکت می دهند، مؤمن را هم دردها و بیماریها خم و راست می کنند، و حکایت منافق حکایت عصای آهنین راستی است که آسیبی به آن نرسد، تا مرگش فرا رسد و او را درهم شکند.
عَنْهُ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ إِنَّ اَلْإِسْلاَمَ بَدَأَ غَرِيبا وَ سَيَعُودُ كَمَا بَدَأَ فَطُوبَى لِلْغُرَبَاءِ ثُمَّ قَالَ أَ مَا رَأَيْتَ اَلرَّجُلَ يَكُونُ فِي اَلْقَبِيلَةِ صَالِحا فَيُقَالُ إِنَّ فُلاَنا لَغَرِيبٌ فِيهِمْ.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:اسلام در آغاز غریب بود، و به زودی به همان حالی که آغاز شد بر می گردد، خوشا به حال غریبان، سپس فرمود:آیا مرد صالحی را در قبیله ای ندیده ای که در باره اش می گویند:فلانی در بین آنان غریب است.
عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ مَا كَانَ وَ لاَ يَكُونُ وَ لاَ هُوَ كَائِنٌ إِلَى يَوْمِ اَلْقِيَامَةِ نَبِيٌّ وَ لاَ مُؤْمِنٌ إِلاَّ وَ لَهُ رَحِمٌ يُؤْذِيهِ.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله نقل کند که فرمود:نبوده و نخواهد بود تا روز قیامت پیامبر و مؤمنی، مگر اینکه برای او خویشاوندی است که اذیّتش می کند.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ قَالَ اَللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لِيَأْذَنْ بِحَرْبٍ مِنِّي مَنْ آذَى عَبْدِيَ اَلْمُؤْمِنَ وَ لْيَأْمَنْ غَضَبِي مَنْ أَكْرَمَ عَبْدِيَ اَلْمُؤْمِنَ وَ لَوْ لَمْ يَكُنْ مِنْ خَلْقِي فِي اَلْأَرْضِ مَا بَيْنَ اَلْمَشْرِقِ وَ اَلْمَغْرِبِ إِلاَّ مُؤْمِنٌ وَاحِدٌ مَعَ إِمَامٍ عَادِلٍ لاَسْتَغْنَيْتُ بِهِمَا عَنْ جَمِيعِ مَا خَلَقْتُ فِي أَرْضِي وَ لَقَامَتْ سَبْعُ سَمَاوَاتٍ وَ أَرَضِينَ بِهِمَا وَ جَعَلْتُ لَهُمَا مِنْ إِيمَانِهِمَا أُنْسا لاَ يَحْتَاجَانِ إِلَى أُنْسٍ سِوَاهُمَا.
امام صادق علیه السّلام از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله روایت کند که فرمود:خداوند متعال می فرماید:باید به من اعلان جنگ دهد آن کسی که بندۀ مؤمنم را اذیت کرده است، و از غضبم در امان خواهد بود آن کس که بندۀ مؤمنم را گرامی داشت، اگر از مخلوقاتم در زمین بین مشرق و مغرب فقط یک مؤمن به همراه امامی عادل باشد، از تمامی آنچه روی زمین خلق نموده ام بی نیاز می شوم، و به وسیلۀ همین دو نفر آسمانها و زمین به پای داشته می شود، و از ایمانشان برای آنان انسی قرار دهم که به آنسی غیر از آن نیازمند نگردند.
عَنِ اَلصَّادِقِ عَنْ آبَائِهِ عَنْ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ مَنْ أَسْبَغَ وُضُوءَهُ وَ أَحْسَنَ صَلاَتَهُ وَ أَدَّى زَكَّاةَ مَالِهِ وَ كَفَّ غَضَبَهُ وَ سَجَنَ لِسَانَهُ وَ اِسْتَغْفَرَ لِذَنْبِهِ وَ أَدَّى اَلنَّصِيحَةَ لِأَهْلِ بَيْتِهِ فَقَدِ اِسْتَكْمَلَ حَقَائِقَ اَلْإِيمَانِ وَ أَبْوَابُ اَلْجَنَّةِ مُفَتَّحَةٌ لَهُ.
امام صادق علیه السّلام از پدران بزرگوارش از امیر المؤمنین علیه السّلام نقل می کند که فرمود:رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله می فرمود:هر کس وضویش را صحیح و کامل بگیرد و نمازش را بصورت نیکو بجای آورد، و زکات مالش را پرداخت نماید، و خشم و غضبش را فرو نشاند و زبانش را نگهدارد و از گناهانش توبه کند، و خیر اندیشی برای خانواده اش کند؛ بحق حقائق ایمان را کامل کرده است، و درهای بهشت به رویش باز است.
عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ : لَقِيَ رَسُولُ اَللَّهِ يَوْما حَارِثَةَ بْنَ مَالِكِ بْنِ اَلنُّعْمَانِ اَلْأَنْصَارِيَّ فَقَالَ لَهُ كَيْفَ أَصْبَحْتَ يَا حَارِثَةُ قَالَ أَصْبَحْتُ يَا رَسُولَ اَللَّهِ مُؤْمِنا حَقّا فَقَالَ إِنَّ لِكُلِّ إِيمَانٍ حَقِيقَة فَمَا حَقِيقَةُ إِيمَانِكَ فَقَالَ عَزَفَتْ نَفْسِي عَنِ اَلدُّنْيَا فَأَسْهَرَتْ لَيْلِي وَ أَظْمَأَتْ نَهَارِي فَكَأَنِّي نَظَرْتُ إِلَى عَرْشِ رَبِّي قَدْ قَرُبَ الحساب لِلْحِسَابِ فَكَأَنِّي بِأَهْلِ اَلْجَنَّةِ فِيهَا يَتَزَاوَرُونَ وَ أَهْلِ اَلنَّارِ يُعَذَّبُونَ فَقَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ…
امام صادق علیه السّلام فرمود:روزی رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله حارثة بن مالک بن نعمان انصاری را دید و به او فرمود:ای حارثه چگونه شب را به صبح رساندی؟گفت:ای رسول خدا صبح کردم در حالی که مؤمن حقیقی بودم.فرمود:هر ایمانی حقیقتی دارد، حقیقت ایمان تو چیست؟گفت:خودم را از دنیا منع نمودم و شبم را تا صبح بیدار ماندم، و سراسر روزم را تشنه بودم کنایه از روزه بودن ، گویا به عرش پروردگارم نگاه کردم و روز حساب را نزدیک شده، و گویا داخل بهشتیان شدم در حالی که آنها بدیدن هم می رفتند، و اهل آتش عذاب می شدند.رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:تو مؤمنی، خداوند نور ایمان را در دلت انداخته، پس ثابت بمان، خداوند تو را ثابت بدارد سپس گفت:ای رسول خدا من بر خودم از هیچ چیزی هراسان نیستم مگر از چشمم، رسول خدا…
عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ لاَ تَذْهَبُ اَلدُّنْيَا حَتَّى يَذُوبَ قَلْبُ اَلْمُؤْمِنِ وَ لاَ تَذْهَبُ اَلدُّنْيَا حَتَّى يَكُونَ اَلْمُؤْمِنُ أَذَلَّ مِنْ شَاةٍ مَيِّتَةٍ.
امیر مؤمنان علیه السّلام از قول رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله فرمود:دنیا به آخر نرسد، تا اینکه قلب مؤمن آب شود، و دنیا تمام نمی شود مگر اینکه مؤمن از یک گوسفند مرده خوارتر شود.
عَنْهُ قَالَ قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَا مِنْ عَبْدٍ أُرِيدُ أَنْ أُدْخِلَهُ اَلْجَنَّةَ إِلاَّ اِبْتَلَيْتُهُ فِي جَسَدِهِ فَإِنْ كَانَ ذَلِكَ كَفَّارَة لِذُنُوبِهِ وَ إِلاَّ ضَيَّقْتُ عَلَيْهِ فِي رِزْقِهِ فَإِنْ كَانَ ذَلِكَ كَفَّارَة لِذُنُوبِهِ وَ إِلاَّ شَدَّدْتُ عَلَيْهِ اَلْمَوْتَ حَتَّى يَأْتِيَنِي وَ لاَ ذَنْبَ لَهُ ثُمَّ أُدْخِلُهُ اَلْجَنَّةَ وَ مَا مِنْ عَبْدٍ أُرِيدُ أَنْ أُدْخِلَهُ اَلنَّارَ إِلاَّ صَحَّحْتُ جِسْمَهُ فَإِنْ كَانَ ذَلِكَ تَمَاما لِطَلِبَتِهِ عِنْدِي وَ إِلاَّ أَمَّنْتُ لَهُ مِنْ سُلْطَانِهِ فَإِنْ كَانَ ذَلِكَ تَمَاما لِطَلِبَتِهِ وَ…
امام صادق علیه السّلام از قول رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله می فرماید:خدای عزّ و جلّ فرمود:هر بنده ای را که بخواهم وارد بهشت کنم بدنش را بیمار سازم، اگر به اندازۀ کفّارۀ گناهش بود خوشا به حالش ، و گر نه گرفتار تنگی معیشتش می کنم، اگر این کار کفّارۀ گناهانش باشد خوشا به حالش ، و گر نه مرگش را دشوار گردانم تا بدون گناه نزد من آید، سپس او را وارد بهشت کنم، و هر بنده ای را که بخواهم داخل دوزخ نمایم، بدنش را سالم گردانم، اگر بدان سبب آنچه از من خواهد کامل شود حسابش پاک گردد ، و گر نه از ترس سلطه گر آسوده اش گردانم، اگر خواسته هایش از من به اتمام رسد راحت شود ، و گر نه مرگش را آسان کنم تا نزد من آید، در حالی که هیچ کردار نیکی برایش نباشد، سپس او را به دوزخ برم.
ذُكِرَ عِنْدَ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ اَلْبَلاَءُ وَ مَا يَخُصُّ اَللَّهُ اَلْمُؤْمِنِينَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ سُئِلَ رَسُولُ اَللَّهِ مَنْ أَشَدُّ اَلنَّاسِ بَلاَء فِي اَلدُّنْيَا فَقَالَ اَلنَّبِيُّونَ ثُمَّ اَلْأَمْثَلُ فَالْأَمْثَلُ وَ يُبْتَلَى اَلْمُؤْمِنُ بَعْدُ عَلَى قَدْرِ إِيمَانِهِ وَ حُسْنِ أَعْمَالِهِ فَمَنْ صَلَحَ إِيمَانُهُ وَ حَسُنَتْ أَعْمَالُهُ اِشْتَدَّ بَلاَؤُهُ وَ مَنْ سَخُفَ إِيمَانُهُ وَ ضَعُفَتْ أَعْمَالُهُ قَلَّ بَلاَؤُهُ .
در محضر امام صادق علیه السّلام از بلا و آنچه خداوند مؤمن را به آن اختصاص داده سخن گفته شد، امام صادق علیه السّلام فرمود:از رسول خدا صلّی اللّٰه علیه و آله پرسیدند:بلای چه کسی در دنیا از همه سخت تر است؟فرمود:پیامبران، سپس هر که به آنان شبیه تر است، و بعد از آنان مؤمن به اندازۀ ایمانش و نیکی عملهایش گرفتار می شود، هر که ایمانش درست و عملهایش نیکو باشد، گرفتاریش سخت تر است، و هر کس ایمانش سست و عملش ضعیف باشد، گرفتاریش کمتر است.
